PES · Kardiologia

Sesja wiosna 2025

120 pytań CEM z testu PES z kardiologii (sesja wiosna 2025) z oficjalnym kluczem i odsetkiem poprawnych odpowiedzi; zdało 108 z 136 zdających (79 %).

1
Wskaż prawdziwe zalecenia dotyczące wyreanimowanego pozaszpitalnego NZK wg wytycznych ESC/PTK 2023 dot. ostrych zespołów wieńcowych (OZW): 1) zaleca się strategię pierwotną PCI u pacjentów ze zresuscytowanym NZK i z EKG z przetrwałym uniesieniem ST; 2) należy rozważyć rutynową, natychmiastową koronarografię po zresuscytowanym NZK u hemodynamicznie stabilnych pacjentów bez uniesienia ST; 3) nie zaleca się rutynowej, natychmiastowej koronarografii po zresuscytowanym NZK u hemodynamicznie stabilnych pacjentów bez uniesienia ST; 4) zaleca się ocenę rokowania neurologicznego (nie wcześniej niż 72 h po przyjęciu do szpitala) u wszystkich nieprzytomnych pacjentów po zresuscytowanym NZK; 5) zaleca się ocenę rokowania neurologicznego (nie później niż 72 h po przyjęciu do szpitala) u wszystkich nieprzytomnych pacjentów po zresuscytowanym NZK. Prawidłowa odpowiedź to:
2
Domyślna strategia leczenia pacjenta po OZW po zabiegu PCI+DES w przypadku konieczności stosowania NOAC z powodu współistniejącego AF obejmuje:
3
Do metod modyfikacji blaszki miażdżycowej w trakcie PCI nie należy:
4
Wskaż błędne zalecenia dotyczące wstrząsu kardiogennego w przebiegu OZW: 1) u pacjentów z OZW powikłanym wstrząsem zaleca się natychmiastową koronarografię i PCI tętnicy dozawałowej; 2) zaleca się wykonanie CABG w trybie ratunkowym w przypadku wstrząsu związanego z OZW, jeśli PCI tętnicy dozawałowej jest niemożliwa lub nieskuteczna; 3) w przypadku niestabilności hemodynamicznej zaleca się pilną naprawę powikłań mechanicznych związanych z OZW, zgodnie z decyzją Heart Team; 4) w przypadku niestabilności hemodynamicznej nie zaleca się pilnej naprawy powikłań mechanicznych związanych z OZW, ze względu na złe rokowanie odległe; 5) nie zaleca się rutynowego stosowania kontrapulsacji wewnątrzaortalnej u pacjentów z OZW i wstrząsem bez powikłań mechanicznych; 6) należy rozważyć kontrapulsację wewnątrzaortalną u pacjentów z OZW i wstrząsem bez powikłań mechanicznych. Prawidłowa odpowiedź to:
5
Wskaż fałszywe zalecenia dotyczące bradyarytmii u pacjenta z OZW w przypadku bradykardii zatokowej ze złą tolerancją hemodynamiczną lub bloku AV wysokiego stopnia bez stabilnego rytmu zastępczego: 1) zaleca się stosowanie leków o działaniu chronotropowo dodatnim (adrenaliny, wazopresyny i/lub atropiny); 2) zaleca się czasową stymulację serca w przypadku braku odpowiedzi na atropinę; 3) zaleca się pilną koronarografię i PCI, jeśli pacjent nie miał wcześniej leczenia reperfuzyjnego; 4) w przypadku obecności odpowiedzi na atropinę należy odroczyć koronarografię o 48h; 5) należy rozważyć stałą stymulację serca także jeśli blok AV wysokiego ryzyka ustępuje po rewaskularyzacji ze względu na wysokie ryzyko jego nawrotu; 6) nie zaleca się stałej stymulacji serca, jeśli blok AV ustępuje po rewaskularyzacji lub spontanicznie. Prawidłowa odpowiedź to:
6
Po 12 miesiącach od wystąpienia OZW w leczeniu p/płytkowym nie można stosować przewlekle:
7
Wskaż prawdziwe zalecenia dotyczące wstępnego postępowania u pacjentów z OZW: 1) zaleca się rejestrację dodatkowych odprowadzeń (V3R, V4R i V7-V9) w przypadku STEMI ściany dolnej lub jeśli podejrzewa się całkowite zamknięcie naczynia, a standardowe odprowadzenia są nierozstrzygające; 2) zaleca się stosowanie algorytmu z seryjnymi pomiarami hs-cTn (0 h/1 h lub 0 h/2 h) w celu potwierdzenia bądź wykluczenia NSTEMI; 3) zaleca się stosowanie algorytmu z seryjnymi pomiarami hs-cTn (0 h/3 h lub 0 h/6 h) w celu potwierdzenia bądź wykluczenia NSTEMI; 4) zaleca się dodatkowe badanie po 3 h, jeśli pierwsze dwa pomiary hs-cTn w algorytmie 0 h/1 h są niejednoznaczne i nie ma innego rozpoznania uzasadniającego stan pacjenta; 5) zaleca się dodatkowe badanie po 6 h, jeśli pierwsze dwa pomiary hs-cTn w algorytmie 0 h/3 h są niejednoznaczne i nie ma innego rozpoznania uzasadniającego stan pacjenta; 6) należy rozważyć podanie prasugrelu preferencyjnie względem tikagrelolu u pacjentów z OZW zakwalifikowanych do PCI; 7) u pacjentów z NSTE-ACS, u których nie przewiduje się wczesnej koronarografii (tj. w ciągu 24 h), zaleca się fondaparynuks. Prawidłowa odpowiedź to:
8
Metody obrazowania wewnątrznaczyniowego używane w trakcie przezskórnej angioplastyki oraz w diagnostyce przyczyn OZW bez istotnych zwężeń tętnic wieńcowych to: 1) ultrasonografia wewnątrznaczyniowa (IVUS); 2) frakcjonowana rezerwa przepływu (FFR); 3) koherentna tomografia komuterowa (OCT); 4) indeksy nie-hiperemiczne (RFR, DPR, iwFR). Prawidłowa odpowiedź to:
9
W szczególnych przypadkach możliwe jest skrócenie DAPT. Nie zaleca się jednak skracania tego okresu po OZW u osób niestosujących dodatkowo leczenia p/zakrzepowego z innych przyczyn, poniżej:
10
69-letni mężczyzna, dotychczas nieleczący się, został przyjęty do szpitala z rozpoznaniem NSTEMI. W koronarografii wykazano rozsiane zmiany w tt. wieńcowych zakwalifikowane do CABG. Hemoglobina po CABG wynosiła 12,6 g/dl, kreatynina 0,8 mg/dl, bez czynnego krwawienia, bez arytmii. Jakie leczenie p/zakrzepowe, p/płytkowe powinno zostać zalecone przy wypisie?
11
U 70-letniego mężczyzny w domu w trakcie mikcji wystąpiło krótkotrwałe, pierwsze w życiu omdlenie bez objawów prodromalnych z urazem głowy. Przedmiotowo bez istotnych odchyleń, BP w pozycji leżącej: 120/70 mmHg, po 3 min. pionizacji: 110/75 mmHg. EKG jak poniżej. Najbardziej prawdopodobnym jest omdlenie:
12
Do SOR przywieziono 78-letniego pacjenta po omdleniu leczonego hemodializami. Obecnie nie zgłasza żadnych dolegliwości. EKG jak poniżej, przesuw 25 mm/s. Jaka interwencja będzie najprawdopodobniej potrzebna?
13
67-letnia kobieta skarży się na zawroty głowy przy wstawaniu. Spoczynkowe BP w pozycji leżącej: 100/60 mmHg, a po pionizacji: 88/58 mmHg. Wskaż prawidłowe stwierdzenie:
14
62-letnia kobieta po STEMI ściany przedniej i bocznej leczonym PCI LAD+DES 6 miesięcy temu, zgłosiła się do poradni kardiologicznej z wynikiem 24h Holtera EKG, w którym zarejestrowano 910 monomorficznych pojedynczych pobudzeń komorowych oraz łącznie 5 epizodów nieutrwalonego VT złożonych z 3 do 7 pobudzeń. W wywiadzie: od wypisu bez nawrotu dławicy/duszności wysiłkowej, bez kołatań serca, omdleń. Chora przyjmuje optymalną terapię farmakologiczną. W TTE: LVEF=40%. Co powinien zalecić kardiolog?
15
Jakie powinno być dalsze postępowanie u 30-letniego mężczyzny bez strukturalnej choroby serca, ze spontanicznymi zmianami w EKG: typ 1 zespołu Brugadów i z 1 omdleniem o niejasnym charakterze w wywiadzie?
16
U pacjenta z wydłużonym QT i nawracającym częstoskurczem wielokształtnym w leczeniu nie wolno stosować:
17
W HCM u pacjentów z migotaniem przedsionków (AF): 1) preferowana jest kontrola częstości rytmu serca; 2) zaleca się włączenie DOAC zgodnie z CHA2DS2-VASc; 3) zaleca się leczenie przeciwkrzepliwe u wszystkich pacjentów z HCM i AF lub trzepotaniem przedsionków przy braku przeciwwskazań; 4) zaleca się ablację AF w celu kontroli rytmu serca przy niepowodzeniu/nietolerancji farmakoterapii w napadowym lub przetrwałym AF; 5) zaleca się modyfikację stylu życia w celu ograniczenia występowania AF. Prawidłowa odpowiedź to:
18
Pacjent z utrwalonym AF, po świeżej implantacji biologicznej protezy zastawki mitralnej, przy wypisie powinien mieć zalecone leczenie p/zakrzepowe w postaci:
19
Do SOR przywieziony został 24-letni, pobudzony mężczyzna, który zażył kokainę 3 h temu. RR=180/120 mmHg, SpO2=97%. EKG jak poniżej, przesuw 25 mm/s. Jaka interwencja z niżej wymienionych będzie najprawdopodobniej potrzebna?
20
Czynniki zwiększonego ryzyka zakrzepowo-zatorowego związane z pacjentem, wpływające na wartość docelową INR w przypadku zastawek mechanicznych, to wszystkie poniższe, z wyjątkiem:
21
66-letnia kobieta skarży się na incydenty kołatania serca. W wywiadzie: cukrzyca typu 2 i nadciśnienie tętnicze. Wykonano badanie holterowskie EKG stwierdzając incydenty arytmii jak na rycinie poniżej; przesuw 25 mm/s. Wskaż prawdziwe stwierdzenie:
22
U 72-letniego mężczyzny z cukrzycą, nadciśnieniem tętniczym oraz miażdżycą tt. kończyn dolnych wykonano izolację żył płucnych z powodu AF. Po 3 miesiącach od zabiegu, pacjent nie ma arytmii. Jakie powinny być zalecenia dotyczące stosowania leków przeciwzakrzepowych (DOAC) u chorego?
23
U pacjenta stosującego werapamil, w przypadku którego spośród DOAC konieczna będzie redukcja dawki ze względu na wzrost ryzyka krwawienia?
24
Wskaż fałszywe stwierdzenia dotyczące leczenia przeciwpłytkowego/przeciwzakrzepowego: 1) rywaroksaban 2x2.5 mg można rozważyć jako alternatywę dla ASA w prewencji wtórnej ASCVD; 2) klopidogrel 1x75 mg można rozważyć jako preferowany w stosunku do ASA u pacjentów z rozpoznaną ASCVD; 3) jednoczesne stosowanie inhibitora pompy protonowej można rozważyć u pacjentów przyjmujących lek przeciwpłytkowy z wysokim ryzykiem krwawienia z przewodu pokarmowego; 4) u pacjentów z cukrzycą lub bardzo wysokim ryzykiem CVD można rozważyć ASA w niskiej dawce w ramach prewencji pierwotnej; 5) leczenie przeciwpłytkowe należy rozważyć u osób z niskim/umiarkowanym ryzykiem CV w ramach profilaktyki pierwotnej i zaleca się preferowanie klopidogrelu u osób ze zwiększonym ryzykiem krwawienia. Prawidłowa odpowiedź to:
25
83-letni mężczyzna z wszczepioną 10 lat temu mechaniczną zastawką w pozycji mitralnej, przewlekle leczony VKA, został przywieziony do SOR z powodu kaszlu, gorączki i niewydolności oddechowej hipoksemicznej. Rozpoznano obustronne zapalenie płuc, a w badaniach lab: CRP 130 mg/l, WBC 14 tys, AST 130 IU/l, INR 12. Pacjent bez cech krwawienia. Z uwagi na wartość INR poproszono o konsultację kardiologiczną. Poza czasowym wstrzymaniem leczenia VKA u powyższego pacjenta zalecisz:
26
Leczenie heparyną drobnocząsteczkową (LMWH) w trakcie ciąży wymaga ścisłego monitorowania aktywności anty-Xa. Jaki jest zakres terapeutyczny anty-Xa dla mechanicznej zastawki aortalnej?
27
Pacjent lat 58, z utrwalonym AF, po zawale serca, z LVEF=40%, ma implantowaną sztuczną zastawkę mechaniczną Medtronic Hall w pozycji mitralnej - zalecana wartość INR przy stosowaniu VKA wynosi:
28
Pacjent ze sztuczną zastawką mechaniczną w pozycji aortalnej jest przygotowywany do planowej cholecystektomii. Postępowanie w okresie okołooperacyjnym powinno uwzględnić: 1) czasowe przerwanie VKA celem uzyskania INR < 1.5, w tym warfaryna powinna być odstawiona około 5 dni, a acenocumarol około 3 dni przed zabiegiem; 2) czasowe przerwanie VKA celem uzyskania INR < 1.5, w tym warfaryna i acenocumarol powinny być odstawione tydzień przed zabiegiem; 3) jako leczenie pomostowe zaleca się terapeutyczne dawki LMWH s.c.; 4) w okresie pooperacyjnym LMWH podaje się po 24 h, a VKA w drugiej dobie od zabiegu; 5) w okresie pooperacyjnym LMWH podaje się po 12-24 h, a VKA w pierwszej dobie od zabiegu. Prawidłowa odpowiedź to:
29
U pacjenta przez wiele lat nadużywającego alkoholu z rozpoznaną marskością wątroby w skali B Child Pough nie zaleca się:
30
Pacjent po przebytym zapaleniu mięśnia sercowego planuje powrócić do uprawiania sportu. Które z poniższych stwierdzeń są prawdziwe? 1) powrót do ćwiczeń o dużej intensywności należy rozważyć po 3-6 mies. u osób bezobjawowych z prawidłowym stężeniem Tn i markerów zapalnych, prawidłową LVEF, przy braku cech aktywnego zapalenia lub włóknienia mięśnia sercowego w CMR, z dobrą wydolnością oraz przy braku złożonych arytmii komorowych w monitorowaniu Holtera lub w trakcie testu wysiłkowego; 2) u osób z resztkowym uszkodzeniem mięśnia sercowego i utrzymującą się dysfunkcją LV można rozważyć uprawianie sportu rekreacyjnego lub wyczynowego o dużej intensywności; 3) przebycie zapalenia mięśnia sercowego bezwzględnie dyskwalifikuje z powrotu do uprawiania sportu o dużej i bardzo dużej aktywności; 4) osoby z przebytym zapaleniem mięśnia sercowego są narażone na ryzyko nawrotu, a obecność LGE podczas ostrej fazy choroby wiąże się ze zwiększoną częstością występowania poważnych zdarzeń sercowych; 5) osoby z rozległą blizną mięśnia sercowego (>20% LGE) i utrzymującą się dysfunkcją LV powinny powstrzymać się od zajęć sportowych o małej intensywności. Prawidłowa odpowiedź to:
31
Wskaż fałszywe stwierdzenia dotyczące postępowania w migotaniu/trzepotaniu przedsionków (AF/AFL) u sportowca: 1) u osób bez strukturalnej choroby serca, u których AF jest dobrze tolerowane, należy rozważyć aktywność fizyczną bez włączania terapii antyarytmicznej; 2) u osób z udokumentowanym AFL, które chcą podjąć intensywne ćwiczenia, należy rozważyć ablację cieśni trójdzielnożylnej, aby zapobiec AFL z przewodzeniem AV 1:1; 3) można rozważyć uprawianie sportów kontaktowych lub predysponujących do urazów u osób z AF w sytuacji stosowania NOAC, lecz nie VKA; 4) po spożyciu flekainidu lub propafenonu jako tabletki ratunkowej można rozważyć powrót do uprawiania intensywnych sportów bezpośrednio po powrocie rytmu zatokowego; 5) ablację AF zaleca się u osób ćwiczących z nawracającym objawowym AF i/lub u tych, które odmawiają stosowania farmakoterapii ze względu na jej wpływ na wyniki sportowe. Prawidłowa odpowiedź to:
32
Pacjent z ustalonym rozpoznaniem kardiomiopatii rozstrzeniowej (DCM) planuje podjęcie aktywności sportowej o dużej intensywności. Wskaż poprawne kryteria, których stwierdzenie nie stanowi bezwzględnego przeciwwskazania do takiej aktywności: 1) objawy podmiotowe, wywiad zatrzymania krążenia lub niewyjaśnione omdlenia; 2) LVEF = 45%; 3) częsta i/lub złożona arytmia komorowa podczas monitorowania metodą Holtera lub w trakcie testu wysiłkowego; 4) rozległe późne wzmocnienie gadolinu (LGE) wynoszące 10% w CMR; 5) genotyp dużego ryzyka (mutacja laminy A/C lub filaminy C). Prawidłowa odpowiedź to:
33
Który z poniższych wyników badania EPS z użyciem izoprenaliny nie wskazuje na obecność dodatkowej drogi przewodzenia związanej ze zwiększonym ryzykiem nagłej śmierci sercowej u sportowca?
34
Wskaż fałszywe stwierdzenie/a dotyczące możliwości wykonywania ćwiczeń i uprawiania sportu u osób z napadowym częstoskurczem nadkomorowym (PSVT) i preekscytacją: 1) sportowcy z PSVT powinni przerwać ćwiczenia w przypadku odczuwania arytmii, ponieważ szybkie tętno może spowodować omdlenie lub paraMAS; 2) leki klasy I nie odgrywają żadnej roli w leczeniu PSVT, ponieważ mogą powodować zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca; 3) w przypadku chęci podjęcia wyczynowej aktywności sportowej należy rozważyć wykonanie ablacji, która jest równie bezpieczna i efektywna u sportowców i osób nieuprawiających sportu; 4) zaleca się ablację drogi dodatkowej u sportowców wyczynowych i rekreacyjnych z preekscytacją i udokumentowanymi zaburzeniami rytmu serca; 5) u sportowców wyczynowych/zawodowych z bezobjawową preekscytacją nie zaleca się badania elektrofizjologicznego w celu oceny ryzyka SCD. Prawidłowa odpowiedź to:
35
Wśród zaleceń dotyczących aktywności sportowej u osób ze stymulatorem serca (PM) lub ICD fałszywe jest/są: 1) po wszczepieniu ICD u pacjenta z zespołem Brugadów należy rozważyć wspólne podjęcie decyzji o wznowieniu ćwiczeń rekreacyjnych lub sportów wyczynowych u osób, u których nie wystąpiły nawracające zaburzenia rytmu serca w ciągu 3 mies. od wszczepienia ICD; 2) udział w zajęciach sportowych (z wyjątkiem sportów urazowych) należy rozważyć u osób z PM, u których nie występuje podłoże dla śmiertelnych arytmii; 3) należy rozważyć dostosowanie miejsca wszczepienia elektrody i/lub urządzenia lub ograniczenie sportów z ryzykiem bezpośredniego uderzenia w celu zapobiegania urazom okolicy wszczepionego urządzenia; 4) należy rozważyć Holtera EKG oraz ocenę zapisów z pamięci urządzenia podczas aktywności i po jej ponownym podjęciu, aby umożliwić odpowiednie dostosowanie parametrów stymulacji zależnych od częstości, wykluczyć hamowanie przez potencjały mięśniowe lub elektromagnetyczne oraz wykrywać arytmię komorową; 5) wszczepienie ICD może zastąpić przestrzeganie zaleceń związanych z daną chorobą, jeśli nakładają one konieczność ograniczenia uprawiania sportu; 6) decyzje dotyczące kontynuacji intensywnego uprawiania sportu u osób z ICD należy podejmować biorąc pod uwagę wpływ sportu na substrat arytmii i fakt, że intensywne uprawianie sportu może spowodować wyładowania. Prawidłowa odpowiedź to:
36
32-letnia pacjentka w 32. tygodniu drugiej ciąży została skierowana przez ginekologa do poradni kardiologicznej z powodu stwierdzonego szmeru nad sercem. W badaniu TTE stwierdzasz: AVA 0.95 cm2, AV Vmax=4.2 m/s, AVmeanPG = 43 mmHg, LVEF=61%, GLS=-20. Pacjentka nie zgłasza dolegliwości, podaje dobrą, stabilną tolerancję wysiłku fizycznego. Prawidłowym postępowaniem będzie:
37
Wskaż błędne zalecenia dotyczące postępowania u kobiet w ciąży z nadkomorowymi zaburzeniami rytmu - AF i częstoskurczem nadkomorowym (SVT): 1) w przypadku każdej tachyarytmii z niestabilnością hemodynamiczną oraz AF u pacjentek z preekscytacją zaleca się natychmiastową kardiowersję elektryczną; 2) w celu farmako-kardiowersji u stabilnej hemodynamicznie ciężarnej zaleca się wlew i.v. amiodaronu jako postępowanie z wyboru; 3) jako preferowaną strategię postępowania podczas ciąży należy rozważyć strategię kontroli rodzaju rytmu serca, stosując jako lek I wyboru beta-adrenolityk; 4) stosowanie NOAC jest dozwolone tylko w II trymestrze ciąży; 5) jeżeli leki hamujące przewodzenie przez łącze AV zawiodą, to w celu zapobiegania SVT i AF należy rozważyć flekainid, propafenon lub sotalol; 6) jeżeli beta-adrenolityki będą nieskuteczne, to w celu kontroli częstości rytmu komór w AF należy rozważyć digoksynę i/lub werapamil. Prawidłowa odpowiedź to:
38
Które z poniższych wiążą się z wysokim ryzykiem stanu przedrzucawkowego? 1) choroba nadciśnieniowa podczas wcześniejszej ciąży; 2) pierwsza ciąża; 3) przewlekła choroba nerek; 4) wiek>40 lat; 5) toczeń rumieniowaty układowy lub zespół antyfosfolipidowy; 6) BMI>35 kg/m2 podczas 1. wizyty; 7) cukrzyca typu 1 lub 2; 8) ciąża mnoga; 9) przewlekłe nadciśnienie tętnicze; 10) odstęp między ciążami >10 lat. Prawidłowa odpowiedź to:
39
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące nadciśnienia tętniczego w ciąży: 1) kobietom z grupy wysokiego lub umiarkowanego ryzyka stanu przedrzucawkowego należy zalecać ASA 1x100-150 mg/dobę od 12. do 36.-37. tygodnia ciąży; 2) niefarmakologiczne leczenie nadciśnienia podczas ciąży odgrywa ograniczoną rolę; 3) lekiem z wyboru w przypadku stanu przedrzucawkowego związanego z obrzękiem płuc jest nitrogliceryna; 4) w stanie przedrzucawkowym objętość wewnątrznaczyniowa jest zwiększona, a więc leczenie należy rozpoczynać od diuretyków; 5) w leczeniu przewlekłym w ciąży preferowane są: labetalol, nifedypina SR i metyldopa; 6) w celu zapobiegania stanowi przedrzucawkowemu u kobiet, u których spożycie wapnia z pokarmem jest małe (< 600 mg/d.), zaleca się suplementację wapnia (1,5-2 g/d. p.o.) od 1. wizyty prenatalnej. Prawidłowa odpowiedź to:
40
31-letnia pacjentka po wszczepieniu mechanicznej zastawki aortalnej 3 lata temu, zgłasza się do poradni z informacją, że jest w 6. tygodniu ciąży. Na co dzień przyjmuje 1x6 mg warfaryny. Jakie leczenie p-zakrzepowe zalecisz w ciąży?
41
Należy odradzać ciążę i zalecać interwencję przed ciążą w przypadkach pacjentek: 1) objawowych z ciężką stenozą aortalną (AS); 2) bezobjawowych z ciężką AS i LVEF<50 %; 3) z zastawką dwupłatkową (BAV) i średnicą aorty wstępującej >45 mm (22 mm/m2 BSA); 4) z BAV i średnicą aorty wstępującej >50 mm (27 mm/m2 BSA); 5) ze stenozą mitralną i polem ujścia <2 cm2. Prawidłowa odpowiedź to:
42
Mavacamten to: 1) lek zarejestrowany w EU w leczeniu objawowej kardiomiopatii przerostowej (HCM) z zawężeniem drogi odpływu lewej komory (LVOTO); 2) lek zarejestrowany w EU w leczeniu objawowej HCM bez LVOTO; 3) selektywny, odwracalny inhibitor miozyny sercowej; 4) lek zarejestrowany w EU w leczeniu pierwotnego nadciśnienia płucnego; 5) inhibitor fosfodiesterazy typu 5. Prawidłowa odpowiedź to:
43
U pacjentów z HFrEF i cukrzycą t. 2 nie powinno stosować się:
44
Suplementacja żelaza u pacjentów z przewlekłą HF i jego niedoborem powinna odbywać się: 1) dożylnie preparatem karboksymaltozy żelazowej; 2) dożylnie preparatem derizomaltozy żelazowej; 3) doustnie lub dożylnie dowolnym preparatem żelaza; 4) jeśli wysycenie transferyny wynosi < 20% i ferrytyny < 250 ng/ml; 5) jeśli wysycenie transferyny wynosi < 30% i ferrytyny < 250 ng/ml. Prawidłowa odpowiedź to:
45
Aby zmniejszyć ryzyko hospitalizacji z powodu HF, finerenon powinno stosować się u pacjentów:
46
Pacjent lat 60 został przyjęty w trybie planowym celem koronarografii. Przed 2 miesiącami był hospitalizowany z powodu pierwszej w życiu dekompensacji HF w przebiegu napadu AF. Od tej pory antykoagulowany DOAC. Tolerancja wysiłku NYHA II/III, bez dławicy. Choroby towarzyszące: nadciśnienie tętnicze, hyperlipidemia. TTE: LVEDV 65 mm, LVESV 43 mm, bez zaburzeń kurczliwości, LVEF 55%, LA 56 mm, poszerzony pierścień mitralny 45 mm, zaznaczona restrykcja płatków, ciężka niedomykalność mitralna: PISA 9 mm, ERO 0,4 cm2, RV 60 ml, umiarkowana niedomykalność trójdzielna: PISA 7 mm, ERO 0,3 cm2, RV 30 ml, RVSP 55 mmHg, poszerzony pierścień trójdzielny 41 mm, prawa komora o zachowanej funkcji skurczowej. W EKG rytm zatokowy 65/min, QRS 110 ms, bez istotnych zmian. W koronarografii zmiany przyścienne. Pacjent kwalifikuje się:
47
Pacjent lat 75, po CABG, leczony z powodu POChP, przewlekłej choroby nerek w stadium G3b, cukrzycy t.2 z HbA1C 7,5%, nadciśnienia tętniczego hospitalizowany ostrodyżurowo z powodu kolejnej dekompensacji HF. W TTE: LVEDV 70 mm, LVESV 48 mm, akineza koniuszka i seg. koniuszkowych, dobra kurczliwość seg. podstawnych bocznych, poza tym LV hipokinetyczna, LVEF 30%. Niedomykalność mitralna ciężka: PISA 9 mm, ERO 0,5 cm2, RV 60 ml, restrykcja skurczowa płatków, średni gradient rozkurczowy przez zastawkę 2 mmHg, MVA planimetrycznie 5 cm2, niedomykalność trójdzielna umiarkowana, prawa komora o zachowanej f. skurczowej. W EKG rytm zatokowy z LBBB 140 ms. W koronarografii zmiany do leczenia zachowawczego. W leczeniu pacjenta zaleca się: 1) optymalizację farmakoterapii zgodnie z wytycznymi HFrEF; 2) implantację urządzenia CRT-D; 3) chirurgiczną wymianę zastawki mitralnej; 4) chirurgiczną plastykę zastawki mitralnej; 5) przy utrzymujących się objawach implantację urządzenia MitraClip po dyskwalifikacji od zabiegu kardiochirurgicznego i po ocenie warunków technicznych do zabiegu w TEE. Prawidłowa odpowiedź to:
48
U 48-letniej pacjentki przed trzema tygodniami z powodu bólów brzucha i utraty masy ciała wykonano badanie endoskopowe rozpoznając raka żołądka. Chora oczekiwała na opinię konsylium onkologicznego, zgłosiła się jednak na SOR z powodu utrzymującej się od 3 dni duszności. W badaniach stwierdzono: Hb= 12,1 g/dl, D-dimery 5600 ng/ml oraz prawidłową Tn i NT-proBNP, BP=125/74 mmHg, tachykardię 100/min. Lekarz SOR wykonał angio-TK stwierdzając materiał zatorowy w świetle tętnic segmentalnych płata dolnego płuca prawego. W tej sytuacji należy rozważyć leczenie: 1) dalteparyną; 2) dabigatranem; 3) rywaroskabanem; 4) apiksabanem; 5) UFH. Prawidłowa odpowiedź to:
49
Pacjentka z rakiem piersi otrzymuje trastuzumab. Po 3 mies. terapii LVEF spada z 60% do 45%, ale pacjentka nie ma objawów HF. Jakie jest zalecane postępowanie? 1) kontynuacja trastuzumabu; 2) natychmiastowe odstawienie trastuzumabu; 3) włączenie ACE-I/ARB i beta-blokera, a następnie ponowna ocena LVEF; 4) leczenie diuretykiem w celu prewencji retencji płynów; 5) zamiana trastuzumabu na cisplatynę. Prawidłowa odpowiedź to:
50
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące przeciwwskazań do stosowania leków przeciwpłytkowych u pacjentów z nowotworem i OZW: 1) nie zaleca się stosowania ASA z liczbą płytek PLT<10 000/µl; 2) nie zaleca się stosowania ASA z PLT <30 000/µl; 3) nie zaleca się klopidogrelu z PLT <30 000/µl; 4) nie zaleca się klopidogrelu z PLT <10 000/µl; 5) nie zaleca się prasugrelu lub tikagreloru z PLT <50 000/µl; 6) nie zaleca się prasugrelu lub tikagreloru z PLT <30 000/µl. Prawidłowa odpowiedź to:
51
U pacjenta otrzymującego immunosupresyjnie cyklosporynę lub takrolimus w sytuacji konieczności stosowania DOAC niezlecane/przeciwwskazane jest stosowanie:
52
65-letniej kobiecie z rozpoznanym przed 8 miesiącami rakiem piersi prawej, po operacji oszczędzającej oraz po zakończonej chemioterapii i radioterapii, wykonano TK klatki piersiowej celem oceny onkologicznej przypadkowo uwidaczniając materiał zatorowy w zakresie prawej tętnicy płucnej, w tętnicach segmentalnych do płata dolnego i środkowego. Pacjentka została pilnie skierowana na oddział kardiologii. Na SOR oznaczono cTnI oraz NTproBNP - wyniki prawidłowe, a w TTE nie stwierdzono cech przeciążenia prawej komory. BP=136/86 mmHg, tętno 75/min, a saturacja 96%. W tej sytuacji:
53
U 34-letniej pacjentki na początku drugiego trymestru ciąży trzeciej rozpoznano zatorowość płucną (PE) pośredniego wysokiego ryzyka i wdrożono leczenie LMWH. Był to pierwszy epizod w życiu pacjentki. Po włączeniu leczenia czuła się dobrze, obecnie zgłosiła się celem kontroli po 3 miesiącach leczenia. W TTE nie stwierdziłeś żadnych nieprawidłowości. Termin rozwiązania ciąży przypada za miesiąc. W tej sytuacji zaproponujesz:
54
Do oceny chorych kwalifikujących się do wczesnego wypisu i leczenia w domu można posłużyć się skalami: 1) wskaźnikiem ciężkości zatorowości płucnej (PESI); 2) uproszczonym wskaźnikiem ciężkości zatorowości płucnej (sPESI); 3) kryteriami wykluczenia Hestia; 4) modelem predykcyjnym HERDOO2; 5) skalą VTE-BLEED. Prawidłowa odpowiedź to:
55
Na SOR została przywieziona 55-letnia pacjentka po zasłabnięciu w trakcie wysiłku fizycznego. Wg wywiadu już od kilku dni odczuwała duszność, od 10 lat była leczona z powodu nadciśnienia tętniczego, a od 5 lat z powodu cukrzycy typu 2, pali papierosy, jest otyła, a jej ojciec zmarł nagle w 50. roku życia. W badaniu fizykalnym po przekazaniu pacjentki na SOR BP wynosiło 145/74 mmHg. Stwierdzono także tachykardię 110/min, a w EKG - RBBB de novo. Tętnicza SpO2= 89%. Fizykalnie bez cech zastoju w krążeniu płucnym. W kolejnych minutach stan chorej zaczął się gwałtowanie pogarszać - narastała duszność, zaburzenia świadomości, a BP spadło do 100/50 mmHg. W tej sytuacji klinicznej w celu ustalenia rozpoznania w pierwszej kolejności należy:
56
U pacjenta z drugą zatorowością płucną pośredniego ryzyka chcesz włączyć DOAC. Wskaż poprawne opcje leczenia, wg EHRA 2021: 1) apiksaban 2x10 mg przez 7 dni, potem 2x5 mg 3-6 mies. bez redukcji dawki, następnie 2x2,5 mg w długoterminowej profilaktyce wtórnej; 2) apiksaban 2x10 mg przez 7 dni, potem 2x5 mg 3-6 mies. z zasadami redukcji dawki jak w AF, następnie 2x2,5 mg w długoterminowej profilatyce wtórnej; 3) apiksaban 2x5 mg przez 7 dni, potem 2x2,5 mg 3-6 mies i w długoterminowej profilaktyce wtórnej bez redukcji dawki; 4) rywaroksaban 2x15 mg przez 3 tygodnie, potem 1x20 mg bez redukcji dawki 3-6 mies, następnie 1x10 mg w profilaktyce wtórnej; 5) rywaroksaban 2x15 mg przez 3 tygodnie, potem 1x20 mg z zasadami redukcji dawki jak w AF 3-6 mies, następnie 1x15 mg w profilaktyce wtórnej; 6) dabigatran 2x150 mg po wcześniejszym stosowaniu leczniczej dawki LMWH przez 5 dni, bez redukcji dawki 3-6 mies., następnie w długoterminowej profilaktyce wtórnej 2x110 mg; 7) dabigatran 2x150 mg po wcześniejszym stosowaniu leczniczej dawki LMWH przez 5 dni, z zasadami redukcji dawki jak w AF 3-6 mies., następnie w długoterminowej profilaktyce wtórnej 2x110 mg; 8) dabigatran 2x150 mg po wcześniejszym stosowaniu leczniczej dawki LMWH przez 5 dni, bez redukcji dawki 3-6 mies., następnie w długoterminowej profilaktyce wtórnej 2x150 mg. Prawidłowa odpowiedź to:
57
U 46-letniej pacjentki na podstawie cewnikowania prawej części serca z rozpoznaniem tętniczego nadciśnienia płucnego o nieznanej etiologii występują nasilone objawy HF pod postacią duszności i zmęczenia przy niewielkiej aktywności fizycznej, a NT-proBNP=9848 pg/ml. LVEF=60%, a w EKG stwierdzono tachykardię zatokową 100/min, prawogram, powiększenie prawego przedsionka i cechy przeciążenia prawej komory. U chorej oprócz leczenia celowanego na tętniczki płucne należy wdrożyć leczenie:
58
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące zespołu Eisenmengera:
59
U 30-letniej kobiety w toku diagnostyki duszności wykonano TTE stwierdzając wysokie prawdopodobieństwo nadciśnienia płucnego. W kolejnym kroku wykonano badanie ergospirometryczne, w którym wskaźnik efektywności wentylacyjnej (VE/VCO2) wynosił 58, a PaCO2 w powietrzu końcowowydechowym (PET CO2) wynosiło wyjściowo 32 mmHg i uległo obniżeniu w trakcie wysiłku o 3 mmHg. Chorej wykonano cewnikowanie prawej części serca, stwierdzając podwyższone mPAP 36 mmHg, przy niskim PAWP 9 mmHg i obniżonym do 2,1 l/min/m2 wskaźniku sercowym (PVR 12,8 WU). Powyższe wyniki mogą sugerować rozpoznanie:
60
Wskaż prawdziwe stwierdzenie/a dotyczące postępowania w grupie pacjentów z nadciśnieniem płucnym (PH) towarzyszącym śródmiąższowej chorobie płuc: 1) u chorych z PH w przebiegu idiopatycznego śródmiąższowego zapalenia płuc można rozważyć riociguat; 2) u chorych z PH związanym z śródmiąższową chorobą płuc można rozważyć wziewny treprostinil; 3) u chorych z PH w przebiegu idiopatycznego włóknienia płuc można rozważyć ambrisentan; 4) w lżejszych postaciach PH w przebiegu śródmiąższowej choroby płuc można rozważyć sildenafil. Prawidłowa odpowiedź to:
61
Do poradni zgłosił się 54-letni mężczyzna z pogorszeniem tolerancji wysiłku. W TTE: umiarkowana niedomykalność zastawki trójdzielnej ze TRVmax= 3,3 m/s, niepowiększona prawa komora z prawidłową f. skurczową, prawy przedsionek - 16 cm2, łagodna niedomykalność zastawki płucnej z AcT=125 ms. Pień płucny = 27 mm, a żyła główna dolna = 20 mm i była prawidłowo ruchoma oddechowo. Na podstawie powyższego wyniku badania echokardiograficznego prawdopodobieństwo echokardiograficzne nadciśnienia płucnego jest:
62
W której z niżej wymienionych sytuacji rozważysz leczenie zabiegowe koarktacji aorty? 1) pacjent z nadciśnieniem tętniczym (NT) i gradientem ciśnień między kk. górnymi i dolnymi 32 mmHg w pomiarze inwazyjnym; 2) pacjent z NT i gradientem w cieśni aorty 24 mmHg w TEE; 3) pacjent bez NT i z różnicą ciśnień między kk. górnymi i dolnymi 35 mmHg w pomiarze sfigmomanometrem; 4) pacjent bez NT i z różnicą ciśnień między kk. górnymi i dolnymi 35 mmHg w pomiarze inwazyjnym; 5) pacjent z NT, gradientem między kk. górnymi i dolnymi w pomiarze inwazyjnym 15 mmHg i zwężeniem cieśni aorty 55% względem jej średnicy na poziomie przepony. Prawidłowa odpowiedź to:
63
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące postępowania w przypadku ostrego zespołu aortalnego (AAS): 1) wstępnym badaniem obrazowym w przypadku podejrzenia AAS jest TTE; 2) u niestabilnych pacjentów z podejrzeniem AAS należy wykonać TK aorty lub TEE; 3) w przypadku niskiego prawdopodobieństwa AAS niskie stężenie d-dimerów należy rozważyć jako wykluczające AAS; 4) w przypadku pacjentów z wysokim prawdopodobieństwem rozwarstwienia aorty nie zaleca się badania d-dimerów; 5) postępowaniem z wyboru po stwierdzeniu rozwarstwienia aorty typu A wg Stanford jest pilne leczenie operacyjne. Prawidłowa odpowiedź to:
64
Wskaż fałszywe stwierdzenie/a dotyczące postępowania w chorobach aorty podczas ciąży wg ESC/PTK 2018: 1) dwupłatkowa zastawka aortalna i średnica aorty wstępującej 51 mm stanowi przeciwwskazanie do zajścia w ciążę; 2) u pacjentek z aortą wstępującą 40-45 mm należy rozważyć cięcie cesarskie jako preferowane; 3) w celu obrazowania u kobiet w ciąży z poszerzeniem łuku aorty lub aorty zstępującej zaleca się MRI (bez podania gadolinu); 4) u pacjentek z z. Marfana i innymi dziedzicznymi chorobami aorty piersiowej należy rozważyć leczenie beta-adrenolitykiem przez całą ciążę; 5) w przypadku niepowikłanego rozwarstwienia aorty typu B zaleca się leczenie zachowawcze, obejmujące ścisłą kontrolę BP Prawidłowa odpowiedź to:
65
U którego z poniższych pacjentów można rozpoznać pewne IZW?
66
Która z podanych niżej cech nie może stanowić kryterium mniejszego wg Duke’a?
67
Annulus reversus oznacza:
68
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące leczenia zapalenia osierdzia:
69
Antybiotykami, które znajdują zastosowanie w początkowej terapii empirycznej u chorych w przypadku IZW natywnej zastawki (niezwiązanym ze szpitalną lub pozaszpitalną opieką zdrowotną) są: 1) kloksacylina; 2) meropenem; 3) gentamycyna; 4) ryfampicyna; 5) daptomycyna; 6) ceftriakson. Prawidłowa odpowiedź to:
70
U pacjenta leczonego z powodu IZW natywnej zastawki aortalnej (objawy NYHA III) w kontrolnym TTE jako następstwo procesu zapalnego opisano niedomykalność z PHT 190 ms, holodiastolicznym przepływem wstecznym w aorcie zstępującej z prędkością końcoworozkurczową 25 cm/s oraz LVEF= 50%. Najodpowiedniejszą metodą leczenia będzie:
71
80-letni mężczyzna z nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą t.2, po PCI LAD+DES, po TAVI oraz następczej implantacji stymulatora z powodu AVB 2:1 planuje usuwanie kamienia nazębnego (skaling). Którego z niżej wymienionych antybiotyków nie należy podawać w profilaktyce IZW?
72
Do małych kryteriów diagnostycznych IZW nie należy/ nie należą: 1) obecność czynnika reumatoidalnego; 2) zapalenie stawów kręgosłupa; 3) wewnątrzczaszkowe zmiany krwotoczne; 4) kłębuszkowe zapalenie nerek; 5) podwyższone miano ANA2. Prawidłowa odpowiedź to:
73
Po udarze niedokrwiennym mózgu w przebiegu IZW zaleca się:
74
Podejrzewając IZW u chorych po TAVI należy uwzględnić fakt, że: 1) wykonując TEE poszukujemy wegetacji na płatkach implantowanej zastawki, bo ta lokalizacja potwierdza rozpoznanie IZW u chorych po TAVI; 2) nawet do 60% przypadków nie wykryto wegetacji w rzucie zastawki w TEE, dlatego powinniśmy rozszerzać diagnostykę FDG-PET/CT; 3) należy oceniać w TOE rusztowanie zastawki, bo od 12 do 19% przypadków wegetacje są zlokalizowane na rusztowaniu zastawki wszczepionej przezcewnikowo; 4) przebieg IZW u chorych po TAVI jest często nietypowy - m.in. z brakiem gorączki; 5) w 1/3 przypadków wegetacje zlokalizowane są poza implantowaną zastawką głównie na poziomie zastawki mitralnej. Prawidłowa odpowiedź to:
75
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące konsekwencji istotnej przewlekłej niedomykalności aortalnej: 1) długotrwałe przeciążenie objętościowe i ciśnieniowe LV prowadzi do wzrostu ciśnienia rozkurczowego w LV i aorcie; 2) w fazie wyrównania dochodzi do zwiększenia objętości LV oraz grubości jej ścian o typie przerostu ekscentrycznego z zachowaną LVEF; 3) długotrwałe przeciążenie ciśnieniowe LV prowadzi do spadku podatności i wzrostu ciśnienia napełniana LV co powoduje dalsze powiększenie LV ze spadkiem frakcji wyrzutowej; 4) długotrwałe przeciążenie ciśnieniowe i objętościowe LV prowadzi do spadku ciśnienia skurczowego w LV i w aorcie; 5) w fazie wyrównania dochodzi do zmniejszenia objętości LV oraz zwiększenia grubości jej ścian o typie przerostu koncentrycznego z zachowaną LVEF. Prawidłowa odpowiedź to:
76
Mężczyzna lat 45 bez istotnej przeszłości chorobowej zgłosił się do poradni z powodu pogorszenia wydolności, kołatań serca i zasłabnięć. W EKG: R w aVL 14 mm, S w V1 17 mm, R w V5 i V6 20 mm, skośne ku dołowi obniżenia ST z ujemnym T w V5-V6. W TTE: LV niepowiększona z LVEF 60%, grubość IVS 16 mm, ściany tylnej 13 mm, w drodze odpływu z LV gradient spoczynkowy 50 mmHg, obecny SAM i ekscentryczna telesystoliczna niedomykalność mitralna z PISA 7 mm, ERO 0,2 cm2, RV 40 ml. W CMR ogniskowe LGE w środkowej części ścian LV w obszarach przerostu. Na podstawie powyższych danych klinicznych prawidłowym rozpoznaniem jest:
77
W ciężkiej pierwotnej niedomykalności mitralnej (PMR): 1) zaleca się operację u objawowych pacjentów, którzy kwalifikują się do operacji i nie należą̨ do grupy dużego ryzyka okołooperacyjnego; 2) zaleca się operację u bezobjawowych pacjentów z dysfunkcją LV (LVESD ≥40 mm i/lub LVEF ≤60%); 3) należy rozważyć naprawę zastawki u bezobjawowych pacjentów niskiego ryzyka z LVEF >60%, LVESD <40 mm i istotnym powiększeniem LA (wskaźnik objętości ≥60 ml/m2 lub średnica ≥55 mm), jeżeli zabieg będzie wykonany w referencyjnym ośrodku i jest prawdopodobna trwała naprawa; 4) nie należy rozważać operacji u bezobjawowych pacjentów z zachowaną czynnością LV (LVESD <45 mm i LVEF >60%) i AF wtórnym do niedomykalności mitralnej lub z nadciśnieniem płucnym (SPAP w spoczynku >50 mmHg); 5) zalecaną techniką operacyjną w każdym przypadku jest wymiana zastawki. Prawidłowa odpowiedź to:
78
Do echokardiograficznych kryteriów ciężkiej pierwotnej niedomykalności mitralnej (PMR) nie należy:
79
U 75-letniego pacjenta wykonano próbę dobutaminową z powodu podejrzenia ciężkiej niskoprzepływowej stenozy zastawki aortalnej. W pomiarach spoczynkowych stwierdzono: LVEF = 25%, LVSVi=27 ml/m2, AVmax=3,17 m/s, gradient maksymalny 40 mmHg, średni 22 mmHg, AVA z równania ciągłości 0,8 cm2, DVI 0,18. Na szczycie próby uzyskano następujące parametry: LVEF 35%, LVSVi 49 ml/m2, przepływ maksymalny 4,7 m/s, gradient maksymalny 88 mmHg, średni 57 mmHg, AVA 0,9 cm2, DVI 0,22. Jakie wnioski można wyciągnąć z próby dobutaminowej?
80
U pacjentów z bezobjawową ciężką stenozą aortalną, interwencja jest wskazana lub można ją rozważyć: 1) niezależnie od frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF); 2) przy LVEF < 50% bez innej przyczyny; 3) przy LVEF < 55% bez innej przyczyny; 4) przy LVEF > 55%, gdy ryzyko zabiegu jest małe i gdy AVmax wynosi > 5 m/s; 5) przy LVEF > 55%, gdy ryzyko zabiegu jest małe, a stężenie BNP jest podwyższone powyżej 2 krotnej górnej granicy normy. Prawidłowa odpowiedź to:
81
Ciężką niedomykalność trójdzielną można rozpoznać na podstawie parametrów echokardiograficznych o wartości: 1) EROA ≥ 40mm2; 2) EROA ≥ 30mm2; 3) objętości fali zwrotnej ≥ 45ml; 4) objętości fali zwrotnej ≥ 60ml; 5) gdy jest dominująca fala E napływu trójdzielnego o prędkości ≥ 1m/s. Prawidłowa odpowiedź to:
82
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące postępowania w zintegrowanej ocenie niskogradientowej stenozy aortalnej z AVA=0.8 cm2 i średnim gradientem ciśnienia przez zastawkę (mean PG)=35 mmHg:
83
Wskaż prawdziwe stwierdzenie:
84
Wskaż poprawne kryteria rozpoznań EKG: 1) przerost prawej komory: R w aVR ≥ 1,0 mV (10 mm); 2) podejrzenie martwicy w stymulacji: zespół QRS w konfiguracji QR w: I, aVL, V3-V4; 3) podejrzenie martwicy w ewolucjach przewiedzionych z LBBB regresja załamków R (przynamniej 3 mm) w V1-V4; 4) podejrzenie dorzutu zawału serca: ponowne wystąpienie uniesienia ST ≥ 0,1 mV (1mm) w odprowadzeniach w których wcześniej stwierdzono zmiany ST lub pojawienie się nowych załamków Q. Prawidłowa odpowiedź to:
85
Wskaż poprawne kryteria rozpoznań EKG: 1) przerost lewej komory: S w V3 + R w aVL > 2,8 mV u mężczyzn (28 mm); 2) przerost lewej komory przy obecności bloku przedniej wiązki: S w III + maksymalna amplituda QRS (suma R i S z jednego z odprowadzeń przedsercowych)>2,8 mV (28 mm) u kobiet; 3) przerost lewej komory przy obecności RBBB: R w I>1,1mV (11 mm); 4) przerost prawej komory: R w V1 + S w V5 lub V6 > 1,05 mV (10,5 mm); 5) przerost prawej komory: R w V1 ≥ 0,7 mV (7 mm). Prawidłowa odpowiedź to:
86
Które ze zmian w EKG u bezobjawowego sportowca z negatywnym wywiadem rodzinnym wymaga dalszej diagnostyki?
87
Wskaż prawdziwe stwierdzenia: 1) pobudzenia pseudozsumowane mają morfologię zespołu QRS tożsamą z pobudzeniami własnymi; 2) zmiany typu I w zespole Brugadów (typu płetwy rekina) obejmują dodatni szpiczasty załamek T; 3) w zespole wczesnej repolaryzacji typowe zmiany w EKG lokalizują się nad ścianą dolną i/lub boczną; 4) dwukierunkowy VT występuje w katecholaminergicznym VT, w zespole Andersen-Tawila oraz w zatruciu naparstnicą. Prawidłowa odpowiedź to:
88
Wskaż prawdziwe stwierdzenie/a dotyczące zmian w EKG: 1) obniżenia ST w odprowadzeniach przedsercowych prawokomorowych są typowe dla hiperwagotonii; 2) uniesienie ST w odprowadzeniach znad ściany dolnej, z wyższym uniesieniem w odprowadzeniu III niż w II jest typowe dla okluzji w proksymalnym odcinku RCA i zawału prawej komory; 3) uniesienia ST w V1 oraz aVR wskazują na okluzję w zakresie gałęzi okalającej (Cx); 4) rozlane uniesienia ST w wielu odprowadzeniach z towarzyszącym obniżeniem odcinka PQ są typowe dla okluzji pnia LCA; 5) rozlane uniesienia ST z towarzyszącymi ujemnymi załamkami T oraz wydłużeniem QT to typowe zmiany dla kardiomiopatii takotsubo. Prawidłowa odpowiedź to:
89
U którego z pacjentów rozpoznasz cechy przerostu LV na podstawie zapisu EKG?
90
Kryteria diagnostyczne podejrzenia OZW w ewolucjach przewiedzionych z LBBB obejmują:
91
49-letni pacjent z opornym nadciśnieniem tętniczym, bez innych czynników ryzyka, stosujący obecnie regularnie maksymalne dawki telmisartanu i torasemid zgłosił się celem wykluczenia wtórnej etiologii nadciśnienia. Przeciętne BP w pomiarach domowych: 140-150/85-95 mmHg, podobne wartości w ABPM i pomiarach w gabinecie. Utrzymująca się hipokaliemia przy prawidłowej funkcji nerek sugeruje możliwość pierwotnego hiperaldosteronizmu. Chcąc przygotować pacjenta do diagnostyki hormonalnej, wskaż połączenie leków neutralne dla oceny układu RAA, które czasowo zlecisz:
92
Zgodnie z wytycznymi ESC/PTK 2023 dotyczącymi cukrzycy - wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące leczenia przeciwpłytkowego/przeciwkrzepliwego u pacjenta z cukrzycą t. 2: 1) u chorych na cukrzycę, którzy tolerowali DAPT bez powikłań krwotocznych, należy rozważyć przedłużenie DAPT powyżej 12 miesięcy po OZW do 3 lat; 2) u pacjentów z cukrzycą i CCS lub objawową PAD bez dużego ryzyka krwawienia należy rozważyć dodanie małych dawek rywaroksabanu (2x2.5 mg) do ASA w celu długotrwałego zapobiegania poważnym zdarzeniom naczyniowym; 3) u pacjentów z OZW lub CCS i cukrzycą poddawanych PCI i ze wskazaniem do leczenia przeciwkrzepliwego należy rozważyć przedłużenie terapii potrójnej małymi dawkami ASA, klopidogrelem i DOAC do 1 miesiąca, jeśli ryzyko zakrzepicy przewyższa ryzyko krwawienia; 4) u pacjentów z OZW lub CCS i cukrzycą poddawanych PCI i ze wskazaniem do leczenia przeciwkrzepliwego zaleca się przedłużenie terapii potrójnej ASA, klopidogrelem i DOAC do 3 miesięcy. Prawidłowa odpowiedź to:
93
Które z poniższych danych nie są brane pod uwagę w kryteriach diagnostycznych rodzinnej hipercholesterolemii wg Dutch Lipid Clinic Network (DLN)? 1) wartości stężenia LDL bez leczenia; 2) obecność żółtaków ścięgien lub rąbka rogówki przed 45. r.ż; 3) obecność mutacji w genach LDL-R lub apoliproteiny B; 4) obecność mutacji w genie lipazy lipoproteinowej; 5) obecność mutacji w genie PCSK-9; 6) w wywiadzie rodzinnym - krewny pierwszego stopnia z przedwczesną (mężczyźni <55. r.ż.; kobiety <60. r.ż.) chorobą naczyń lub chorobą naczyń wieńcowych. Prawidłowa odpowiedź to:
94
W którym przypadku ESC 2021 zaleca stosowanie ASA w prewencji pierwotnej?
95
Wskaż błędne zalecenia dotyczące leczenia dyslipidemii u pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej przewlekłą chorobą nerek (CKD):
96
Wskaż fałszywe stwierdzenie/a dotyczące terapii cukrzycy typu 2 u pacjentów z niewydolnością serca: 1) inhibitory DPP-4 (sitagliptyna i linagliptyna) mają neutralny wpływ na ryzyko hospitalizacji i należy je rozważyć w leczeniu u chorych na cukrzycę z ryzykiem lub rozpoznaną HF; 2) pioglitazon wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia HF u pacjentów z cukrzycą i nie jest zalecany w leczeniu u pacjentów z ryzykiem HF; 3) inhibitor DPP-4, saksagliptyna, wiąże się ze spadkiem ryzyka hospitalizacji z powodu HF u pacjentów z cukrzycą i należy ją rozważyć jako preferowaną u pacjentów z ryzykiem HF; 4) zaleca się zmianę leczenia hipoglikemizującego z leków bez udowodnionego wpływu lub bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego na leki o udowodnionym korzystnym wpływie; 5) insuliny podstawowe (glargine i degludec) mają neutralny wpływ na ryzyko hospitalizacji z powodu HF i należy je rozważyć w leczeniu hipoglikemizującym u chorych na cukrzycę z ryzykiem lub rozpoznaną HF. Prawidłowa odpowiedź to:
97
Wskaż poprawne zalecenia dla pacjentów z cukrzycą: 1) finerenon zaleca się jako dodatek do ACEI lub ARB u pacjentów z eGFR >60 ml/min/1,73 m2 przy UACR ≥30 mg/mmol (≥300 mg/g) lub eGFR 25-60 ml/min/1,73 m2 i UACR ≥3 mg/mmol (≥30 mg/g) w celu ograniczenia ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych i niewydolności nerek; 2) w celu uzyskania odpowiedniej kontroli glikemii zaleca się stosowanie GLP-1 RA przy eGFR >15 ml/min/1,73 m2 ze względu na małe ryzyko hipoglikemii oraz korzystny wpływ na masę ciała i albuminurię; 3) inhibitor SGLT2 (kanagliflozyna, empagliflozyna lub dapagliflozyna) jest zalecany u pacjentów z CKD z eGFR ≥20 ml/min/1,73 m2 w celu zmniejszenia ryzyka sercowo-naczyniowego i niewydolności nerek; 4) u pacjentów z CKD i ASCVD zaleca się rutynowo duże dawki inhibitora pompy protonowej ze względu na wysokie ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego; 5) u pacjentów z CKD i ASCVD zaleca się małe dawki ASA 1x75-100 mg; 6) u pacjentów z przewlekłą, objawową miażdżycą tętnic kończyn dolnych bez dużego ryzyka krwawienia należy stosować rywaroksaban 2x2.5 mg jako alternatywę dla ASA 1x75-100 mg. Prawidłowa odpowiedź to:
98
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące kwasu bempediowego: 1) zmniejsza syntezę cholesterolu z bardzo ograniczonymi skutkami ubocznymi związanymi z układem mięśniowo-szkieletowym; 2) zmniejsza stężenie LDL w monoterapii i wykazuje synergizm z ezetymibem; 3) może być stosowany u pacjentów nietolerujących statyn jako monoterapia lub w połączeniu z ezetymibem; 4) może być łączony ze statynami; 5) u pacjentów z wysokim ryzykiem CV nietolerujących statyn prowadził do znamiennego łącznego spadku częstości zgonu, zawału serca i udaru mózgu niezakończonych zgonem oraz potrzeby rewaskularyzacji wieńcowej. Prawidłowa odpowiedź to:
99
Do wewnętrznych przyczyn bradykardii nie należy/ nie należą:
100
U 80-letniego mężczyzny wykonano TAVI. W EKG z dnia przed zabiegiem: RZM 75/min, PQ 180 ms, cechy przerostu LV, bez zaburzeń przewodzenia śródkomorowego, QRS 100 ms. W EKG po zabiegu: RZM 70/min, PQ 180 ms, LBBB z QRS=160 ms. W TTE bez płynu w worku osierdziowym, prawidłowa funkcja implantowanej zastawki, LVEF 50 %. Jakie powinno być dalsze postępowanie?
101
U pacjenta z blokiem odnogi pęczka Hisa (BBB) wskazaniem do implantacji stymulatora serca nie jest:
102
Stymulację pęczka Hisa (HBP) należy zastosować lub rozważyć jej zastosowanie w przypadku:
103
U pacjentów po OZW stałą stymulację należy rozważyć:
104
U pacjentów po TAVI należy implantować stymulator serca w sytuacji:
105
Wg wytycznych ESC, który z poniższych testów jest najbardziej pomocny w diagnostyce kardiomiopatii arytmogennej (ACM)?
106
Jakie postępowanie uznasz za błędne u 52-letniej kobiety z dusznością wysiłkową NYHA III, u której w TTE wykazano grubość przegrody 21 mm, gradient w LVOT 60 mmHg i nie stwierdzono innych przyczyn dolegliwości?
107
W HCM z LVOTO zaleca się: 1) leczenie beta-blokerem bez działania naczyniorozszerzającego w dawce stopniowo zwiększanej do maksymalnej tolerowanej; 2) leczenie digoksyną przy nietolerancji beta-blokerów lub przeciwwskazaniach; 3) rozważenie wszczepienia ICD w profilaktyce pierwotnej przy 5-letnim ryzyku SCD >6% na podstawie kalkulatora HCM Risk - SCD po dokonaniu szczegółowej oceny klinicznej; 4) miektomię chirurgiczną lub ablację alkoholową w celu zmniejszenia objawów u pacjentów w III-IV klasie NYHA pomimo maksymalnego tolerowanego leczenia zachowawczego; 5) rozważenie przy wskazaniach do implantacji ICD urządzenia dwujamowego celem stymulacji sekwencyjnej AV z optymalizacją AV celem zmniejszenia gradientu ciśnień w LVOT i ułatwienia leczenia beta-blokerem lub werapamilem. Prawidłowa odpowiedź to:
108
Przy podejrzeniu amyloidozy serca na podstawie TTE lub CMR w kolejnych krokach zalecane jest: 1) badanie scyntygraficzne z 99mTcPYP/DPD/HMDP; 2) 18F-FDG-PET; 3) ocena obecności wolnych łańcuchów lekkich w surowicy i immunofiksacja białek w surowicy i w moczu; 4) badanie genetyczne przy podejrzeniu amyloidozy typu ATTR; 5) biopsja serca/pozasercowa u wszystkich pacjentów. Prawidłowa odpowiedź to:
109
Do potencjalnych nabytych przyczyn kardiomiopatii rozstrzeniowej należą: 1) zakażenie Trypanosoma cruzi; 2) stosowanie metylofenidatu w terapii ADHD; 3) stosowanie steroidów anabolicznych; 4) nadczynność tarczycy; 5) niedoczynność tarczycy; 6) pierwotna marskość żółciowa wątroby; 7) okres okołoporodowy; 8) wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Prawidłowa odpowiedź to:
110
Objawy ostrzegawcze - tzw. „czerwone flagi” sugerujące chorobę Andersona-Fabry’ego u pacjentów z przerostem LV to: 1) angiokeratoma; 2) zespół cieśni nadgarstka; 3) ból neuropatyczny; 4) białkomocz; 5) obustronne powiększenie wnęk płucnych. Prawidłowa odpowiedź to:
111
W diagnostyce różnicowej pacjentów z HCM należy wziąć pod uwagę swoiste choroby jak: 1) amyloidoza; 2) choroba Chagasa; 3) sarkoidoza; 4) hemochromatoza; 5) choroba Andersona-Fabry’ego. Prawidłowa odpowiedź to:
112
40-letnia chora z HCM skarży się na duszność wysiłkową (II/III wg NYHA) i kołatania serca. W TTE stwierdzono maksymalny przerost przegrody m/komorowej 20 mm, LVOT ze spoczynkowym gradientem skurczowym 25 mmHg. W badaniu MRI - obszary LGE > 15% oraz LVEF 55%. Ryzyko SCD (wg kalkulatora Risk-SCD) u pacjentki wynosi < 4%. Zaproponuj właściwe postępowanie: 1) optymalizacja leczenia farmakologicznego: beta-bloker, a w przypadku nietolerancji lub przeciwwskazań werapamil lub diltiazem. Przy utrzymywaniu się objawów rozważyć dołączenie mawakamtenu; 2) ocena stopnia zwężenia LVOT podczas próby Valsalvy - jeżeli maksymalny gradient wynosi 40 mmHg rozważenie leczenia redukującego przegrodę międzykomorową; 3) można u tej pacjentki rozważyć implantację ICD uwzględniając obecność rozległego późnego wzmocnienia LGE > 15% w MRI serca; 4) u tej pacjentki nie ma wskazań do implantacji ICD ze względu na małe ryzyko SCD, a ocena LGE w MRI nie ma znaczenia w podejmowaniu decyzji o wszczepieniu ICD; 5) wobec niskiego spoczynkowego gradientu w LVOT, LVEF ≥ 50% do terapii należy włączyć ACE-I. Prawidłowa odpowiedź to:
113
U 52-letniego pacjenta z BAV, bez dolegliwości, stwierdzono w kontrolnym TTE niedomykalność aortalną z parametrami: PISA 8 mm, ERO 0.4 cm2, RV 70 ml, poszerzenie aorty wstępującej 50 mm, LVESD 53 mm z LVEF=55%. Wskaż prawidłowe postępowanie:
114
Kobieta ciężarna nie jest obarczona ekstremalnie wysokim ryzykiem zgonu w przypadku:
115
Wskaż fałszywe stwierdzenia dotyczące postępowania u chorych z ASD typu II: 1) stwierdzenie ASD II u młodych pacjentów jest zawsze wskazaniem do przezskórnego wszczepienia okludera niezależnie od przeciążenia RV czy wartości PAH; 2) po ustaleniu wskazań metodą z wyboru jest zamknięcie ASD II za pomocą przezskórnego okludera, jeśli jest to możliwe technicznie; 3) u pacjentów z ASD II i dysfunkcją LV wskazane jest wykonanie balonowej próby okluzyjnej dla potwierdzenia wysokiego ciśnienia napełniania LV i zamknięcia ubytku; 4) u pacjentów z zespołem Eisenmengera oraz ciężkim nadciśnieniem płucnym zamknięcie ubytku jest przeciwwskazane; 5) u pacjentów po przebytym udarze niedokrwiennym, bez innych czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, należy rozważyć zamknięcie ASD II. Prawidłowa odpowiedź to:
116
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące pacjentów po całkowitej korekcji tetralogii Fallota:
117
60-letni pacjent, z rozpoznanym od dzieciństwa nieistotnym ASD t.II, zgłosił się z powodu narastania duszności od kilku miesięcy oraz obrzęków kończyn dolnych. W TTE stwierdzono: prawidłową EF i wymiary LV, łagodną niedomykalność mitralną, umiarkowaną niedomykalność trójdzielną, wymiar podstawny RV w proj. koniuszkowej 4CH 43 mm, TASPE 14 mm, cechy przeciążenia RV oraz Qp/Qs 1,6. Jakie jest prawidłowe dalsze postępowanie?
118
Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące anomalii Ebsteina: 1) najczęstszą arytmią towarzyszącą jest trzepotanie przedsionków; 2) najczęstszą arytmią towarzyszącą jest AVRT; 3) często współistnieje z ASD; 4) często współistnieje z VSD w części błoniastej; 5) w EKG często cechy preekscytacji; 6) w EKG często RBBB. Prawidłowa odpowiedź to:
119
U 34-letniego bezobjawowego pacjenta, w TTE wykonanym do celów medycyny sportu wysunięto podejrzenie ASD typu 2 z powiększeniem prawych jam serca i wzrostem przepływu płucnego oraz łagodne obniżenie funkcji skurczowej RV. W TEE potwierdzono ASD t.2 o średnicy 21 mm, z rąbkami tkankowymi po 7 mm, aortalny 3 mm, bez innych wad przeciekowych. Jakie jest prawidłowe postępowanie u tego chorego?
120
Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące przetrwałego przewodu tętniczego (PDA):