W której z niżej wymienionych sytuacji rozważysz leczenie zabiegowe koarktacji aorty?
- pacjent z nadciśnieniem tętniczym (NT) i gradientem ciśnień między kk. górnymi i dolnymi 32 mmHg w pomiarze inwazyjnym;
- pacjent z NT i gradientem w cieśni aorty 24 mmHg w TEE;
- pacjent bez NT i z różnicą ciśnień między kk. górnymi i dolnymi 35 mmHg w pomiarze sfigmomanometrem;
- pacjent bez NT i z różnicą ciśnień między kk. górnymi i dolnymi 35 mmHg w pomiarze inwazyjnym;
- pacjent z NT, gradientem między kk. górnymi i dolnymi w pomiarze inwazyjnym 15 mmHg i zwężeniem cieśni aorty 55% względem jej średnicy na poziomie przepony.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego D
wg wytycznychDo kwalifikacji do zabiegu na koarktacji aorty liczy się gradient zmierzony inwazyjnie, a nie w badaniu obrazowym czy mankietem.
Pełne wyjaśnienie ›
Wskazaniem do leczenia zabiegowego koarktacji aorty jest inwazyjnie zmierzony gradient skurczowy powyżej 20 mmHg niezależnie od obecności nadciśnienia, co spełniają sytuacje 1 i 4, a przy gradiencie niższym decyzję wspiera istotne zwężenie cieśni w obrazowaniu współistniejące z nadciśnieniem tętniczym, jak w sytuacji 5. Pomiar nieinwazyjny, mankietowy lub przezprzełykowy, nie zastępuje kryterium inwazyjnego, dlatego sytuacje 2 i 3 nie kwalifikują się wprost do zabiegu.
Dlaczego nieWytyczne ESC dotyczące leczenia dorosłych z wrodzonymi wadami serca, 2020, European Heart Journal
Draft: claude-sonnet 2026-09-18