PES · Medycyna paliatywna · wiosna 2026 · pytanie 24

W ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat odnotowano istotną poprawę wyników leczenia nowotworów złośliwych, co zawdzięcza się współczesnym terapiom onkologicznym. Jednocześnie prowadzone leczenie obarczone jest szerokim spektrum działań niepożądanych, które przekładają się na jakość życia chorych, skuteczność terapii oraz całkowite przeżycie. Które z poniższych stwierdzeń dotyczących powikłań leczenia onkologicznego są prawdziwe?

1. 1do oceny nasilenia powikłań terapii onkologicznej używana jest najczęściej 5-stopniowa skala CTCAE lub 4-stopniowa skala CTC-NCI;
2. 2celem ochrony wątroby przed hepatotoksycznym działaniem leczenia systemowego należy z wyprzedzeniem zastosować postępowanie profilaktyczne przed zaburzeniami funkcji wątroby;
3. 3chorzy przyjmujący leczenie paliatywne i obciążeni czynnikami ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych powinni otrzymywać heparynę drobnocząsteczkową w dawce profilaktycznej;
4. 4celem profilaktyki nefrotoksyczności rozwiniętej po cytostatykach, jak i krwotocznego zapalenia pęcherza, stosuje się intensywne nawadnianie i forsowaną diurezę;
5. 5biorąc pod uwagę mechanizm i trwałość zaburzeń sercowo-naczyniowych, wyróżnia się dwa podstawowe typy kardiotoksyczności indukowanej chemioterapią.