60-letni pacjent z PChN w przebiegu cukrzycowej choroby nerek zgłosił się na wizytę kontrolną. Zgłasza łatwą męczliwość, utratę apetytu oraz okresowe wymioty. Fizykalnie obrzęki, RR 138/78 mmHg, HR 78/min. Przyjmowane leki: peryndopryl, dapagliflozyna, furosemid, amlodypina. W badaniach laboratoryjnych: pH 7,3, HCO3 20 mmol/l, pCO2 40 mmHg, eGFR 9 ml/min/1,73 m2. Pacjent nie wyraża zgody na rozpoczęcie dializ. W celu poprawy eGFR należy:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego E
wg wytycznychW zaawansowanej PChN odstawienie inhibitora ACE czy flozyny nie przywraca filtracji kłębuszkowej.
Pełne wyjaśnienie ›
Klucz CEM wskazuje, że żadne z działań A-D nie poprawi eGFR. U chorego z eGFR 9 ml/min/1,73 m2 odstawienie inhibitora ACE nie poprawia długoterminowo eGFR (w badaniu z odstawianiem blokady RAA w zaawansowanej PChN nie uzyskano poprawy filtracji), a inhibitor SGLT2 można kontynuować do rozpoczęcia dializ, bo jego wpływ na eGFR jest hemodynamiczny i odwracalny. Zwiększenie dawki furosemidu zmniejsza przewodnienie, ale nie poprawia przesączania kłębuszkowego.
Dlaczego nieKDIGO 2024 Clinical Practice Guideline for the Evaluation and Management of Chronic Kidney Disease, 2024, Rozdziały o kontynuowaniu blokady RAA i inhibitorów SGLT2 w zaawansowanej PChN.
Draft: claude-sonnet-5-5 2026-10-10