Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące podstawowej diagnostyki zakażenia wrodzonego (EOS):
- posiewy krwi są bardziej wiarygodne, gdy objętość krwi pobranej do badania jest niemniejsza niż 2 ml;
- stosunek form młodych do całkowitej liczby neutrofilów (I:T) przekracza 0,2;
- podwyższona wartość białka C-reaktywnego w badaniu wykonanym >6 godzin po urodzeniu stanowi pewny marker EOS;
- podwyższona wartość prokalcytoniny w 1. dobie życia jest pewnym markerem zakażenia wrodzonego;
- zakażenie wrodzone można rozpoznać na podstawie obecności przynajmniej dwóch objawów klinicznych i dwóch dodatnich wyników badań laboratoryjnych.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego B
wg wytycznychDo rozpoznania zakażenia wrodzonego potrzeba objawów klinicznych i wyników badań; sam podwyższony CRP czy prokalcytonina nie jest pewnym markerem.
Pełne wyjaśnienie ›
Klucz CEM wskazuje stwierdzenia 2 i 5. Stosunek form młodych do całkowitej liczby neutrofilów (I:T) powyżej 0,2 jest nieprawidłowy i wspiera rozpoznanie zakażenia, a zakażenie wrodzone można rozpoznać przy co najmniej dwóch objawach klinicznych i dwóch dodatnich wynikach badań laboratoryjnych. CRP i prokalcytonina (3, 4) nie są pewnymi markerami EOS, bo mogą być podwyższone z innych przyczyn. Stwierdzenia 1 (objętość krwi do posiewu) klucz nie zalicza do prawdziwych, choć daje się ono obronić: większa objętość krwi zwiększa czułość posiewu.
Dlaczego nieProgram specjalizacji w dziedzinie neonatologii, CMKP, wczesne zakażenie noworodka (EOS), diagnostyka podstawowa
Draft: claude-sonnet-5-5 2026-10-14