3-letni pacjent zgłosił się na wizytę do neurologa dziecięcego z powodu podejrzenia autyzmu. W trakcie badania przedmiotowego lekarz zauważył w okolicy lędźwiowej grzbietu obszar skóry owłosionej w kształcie rombu. W wykonanym badaniu neuroobrazowym metodą rezonansu magnetycznego odcinka L-S kręgosłupa opisano obecność diastematomyelii. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące tej wady:
- w typie I każdy z odcinków zdwojonego rdzenia ma swoją własną oponę twardą, a pomiędzy nimi znajduje się kostno-chrzęstna przegroda lub kolec kostny;
- w typie II każdy z odcinków zdwojonego rdzenia ma swoją własną oponę twardą, a pomiędzy nimi znajduje się włóknista błona;
- w typie III zachowany jest jeden worek oponowy, a zdwojone odcinki rdzenia są oddzielone od siebie pasmem łącznotkankowym;
- we wszystkich typach wady dochodzi do zespołu zakotwiczenia;
- leczenie operacyjne dotyczy wyłącznie pacjentów objawowych.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego C
wg wytycznychKolec kostny rozdzielający rdzeń to typ I diastematomielii; w typie II rdzeń leży w jednym worku z przegrodą włóknistą.
Pełne wyjaśnienie ›
Klucz CEM wskazuje, że prawdziwe są stwierdzenia 1 i 4. W typie I każda z połówek rdzenia ma własny worek oponowy, a między nimi leży kostno-chrzęstna przegroda lub kolec; w typie II połówki są w jednym worku z przegrodą włóknistą. Wada towarzyszy zespołowi zakotwiczenia rdzenia, a przy niektórych postaciach zaleca się leczenie także u chorych bezobjawowych.
Dlaczego nieKlasyfikacja wad z rozszczepem rdzenia (Pang i wsp.), Neurosurgery, 1992, diastematomielia: typ I i typ II
Draft: claude-sonnet-5-5 2026-10-09