28-letni pacjent z wywiadem padaczki mioklonicznej został przywieziony do szpitala z powodu napadów uogólnionych toniczno-klonicznych, między którymi nie odzyskiwał świadomości. Zespół Ratownictwa Medycznego podał choremu łącznie 20 mg diazepamu dożylnie (i.v.), a wobec nieskuteczności leczenia jeszcze 1 mg klonazepamu i.v. nie uzyskując kontroli napadów. Kolejnym etapem postępowania będzie podanie:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego C
wg wytycznychPo nieskuteczności dwóch benzodiazepin w stanie padaczkowym przechodzi się do leku drugiego rzutu, na przykład dożylnego kwasu walproinowego.
Pełne wyjaśnienie ›
Skoro dwie kolejne dawki benzodiazepin (diazepam i klonazepam) nie przerwały napadów, kolejnym krokiem w leczeniu stanu padaczkowego jest podanie leku drugiego rzutu, takiego jak kwas walproinowy dożylnie w dawce 40 mg/kg masy ciała w ciągu 10 minut, zgodnie z zasadami leczenia stanu padaczkowego opornego na benzodiazepiny.
Dlaczego nieDefinicja i leczenie stanu padaczkowego, ILAE, 2015, International League Against Epilepsy
Draft: claude-sonnet 2026-09-22