Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące drżenia samoistnego:
- kluczową cechą drżenia samoistnego jest drżenie spoczynkowe, często ze współistniejącą składową zamiarową oraz pozycyjną;
- może również dotyczyć głowy, upośledzać sprawność chodu lub motorykę gałek ocznych;
- drżenie pozycyjne powinno mieć większą amplitudę niż kinetyczne;
- obecność drżenia samoistnego zmniejsza częstość występowania otępienia o ponad 50%;
- chorzy na drżenie samoistne mają większe ryzyko rozwoju choroby Parkinsona;
- drżenie samoistne nie wpływa na ryzyko zgonu w populacji chorych.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego D
wg wytycznychDrżenie samoistne definiuje drżenie pozycyjne i kinetyczne, nie spoczynkowe.
Pełne wyjaśnienie ›
Drżenie samoistne może obejmować głowę oraz upośledzać chód i motorykę gałek ocznych, a chorzy na tę chorobę mają udokumentowane zwiększone ryzyko rozwoju choroby Parkinsona w porównaniu z populacją ogólną. Kluczową cechą drżenia samoistnego jest drżenie pozycyjne i kinetyczne, a nie spoczynkowe, które jest typowe dla parkinsonizmu, a dane epidemiologiczne nie potwierdzają, by obecność drżenia samoistnego zmniejszała ryzyko otępienia - przeciwnie, choroba wiąże się raczej ze zwiększonym ryzykiem zaburzeń poznawczych i pewnym wzrostem ryzyka zgonu, dlatego prawdziwe są wyłącznie stwierdzenia 2 i 5.
Dlaczego nieProgram specjalizacji w dziedzinie neurologii, 2023, CMKP
Draft: claude-sonnet 2026-09-22