U 35-letniej chorej zdiagnozowano IV stopień zaawansowania (wg FIGO) raka jajnika o niskim stopniu zróżnicowania (high grade, G2). W wyniku zastosowanej chemioterapii opartej o cisplatynę uzyskano częściową remisję choroby. Badania genetyczne stosowane w kwalifikacji chorej do terapii podtrzymującej inhibitorem PARP (polimeraza poli(ADP)-rybozy) w połączeniu z bewacyzumabem obejmują:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego A
wg wytycznychZanim poda się PARP z bewacyzumabem w raku jajnika, trzeba sprawdzić BRCA metodą NGS, a jeśli wynik jest ujemny — dodatkowo zbadać, czy komórki nowotworu mają uszkodzony mechanizm naprawy DNA (HRD).
Pełne wyjaśnienie ›
Kwalifikacja do terapii podtrzymującej inhibitorem PARP w skojarzeniu z bewacyzumabem w raku jajnika opiera się na oznaczeniu wariantów genów BRCA1 i BRCA2 metodą sekwencjonowania nowej generacji (NGS) obejmującą pełne sekwencje kodujące, a w przypadku ich niewykrycia — na dodatkowej ocenie deficytu rekombinacji homologicznej (HRD) w tkance nowotworowej, zgodnie z algorytmem stosowanym w badaniu PAOLA-1.
Dlaczego nieESMO Clinical Practice Guidelines: Newly diagnosed and relapsed epithelial ovarian carcinoma, 2019, algorytm testowania BRCA/HRD do kwalifikacji do terapii podtrzymującej PARP
Draft: claude 2026-09-10