Żywienie pozajelitowe:
- jest wskazane, gdy żywienie doustne lub dojelitowe jest niewystarczające lub niemożliwe;
- powinno być wdrażane dopiero po 14 dniach całkowitego głodzenia;
- może być prowadzone w warunkach domowych po odpowiednim przeszkoleniu pacjenta;
- jest przeciwwskazane u chorych po chemioterapii;
- stanowi jedyną metodę leczenia żywieniowego rekomendowaną u chorych na nowotwory.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego C
wg wytycznychŻywienie pozajelitowe wchodzi do gry, gdy jelita nie dają rady - i wtedy, po przeszkoleniu, można je prowadzić nawet w domu.
Pełne wyjaśnienie ›
Żywienie pozajelitowe jest wskazane, gdy żywienie drogą doustną lub dojelitową jest niewystarczające lub niemożliwe (np. z powodu niedrożności przewodu pokarmowego czy ciężkiego zapalenia błony śluzowej), i - po odpowiednim przeszkoleniu pacjenta lub opiekuna oraz zapewnieniu bezpiecznego dostępu naczyniowego - może być prowadzone w warunkach domowych.
Dlaczego nieESPEN Guidelines on Clinical Nutrition in Cancer Patients, 2021, wskazania do żywienia pozajelitowego i żywienie domowe
Draft: claude 2026-09-10