W czasie operacyjnej repozycji i stabilizacji złamań typu pilon postępowaniem akceptowalnym nie jest:
- brak zespolenia strzałki w przypadku złamania poprzecznego wykazującego cechy stabilności;
- zespolenie strzałki prętem Rusha w przypadku złamania poprzecznego;
- zespolenie strzałki grotem Steinmana w przypadku złamania poprzecznego;
- zespolenie strzałki śrubami kompresyjnymi i płytką neutralizującą w przypadku złamania wielofragmentowego;
- zespolenie strzałki prętem Rusha w przypadku złamania wielofragmentowego.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego E
wg wytycznychStabilizacja strzałki w złamaniach typu pilon przy wielofragmentowym uszkodzeniu wymaga stabilnej osteosyntezy płytą, a nie elastycznych gwoździ śródszpikowych.
Pełne wyjaśnienie ›
W leczeniu operacyjnym złożonych złamań nasady dalszej kości piszczelowej (typu pilon) stabilizacja strzałki ma kluczowe znaczenie dla odtworzenia długości i osi kończyny. Zastosowanie cienkich gwoździ śródszpikowych, takich jak pręt Rusha (wariant 2) czy grot Steinmana (wariant 3), w przypadku złamań wielofragmentowych (wariant 5) nie zapewnia odpowiedniej stabilności rotacyjnej ani biomechanicznej, co czyni takie postępowanie nieakceptowalnym.
Dlaczego nieZasady osteosyntezy AO Foundation / AO Surgery Reference, AO Foundation
Draft: gemini-flash-lite-latest 2026-09-09