Gwoździowanie śródszpikowe w złamaniach trzonów kości długich przeprowadza się z rozwiercaniem tych kości lub bez rozwiercania. Przeciwnicy rozwiercania zwracają uwagę na, potwierdzone badaniami naukowymi:
- podwyższone ryzyko powstania zatorów tłuszczowych wskutek rozwiercania;
- podwyższone ryzyko rozwinięcia ARDS wskutek rozwiercania;
- wydłużony czas zabiegu operacyjnego z rozwiercaniem;
- podwyższone ryzyko infekcji po użyciu techniki rozwiercania.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego A
wg wytycznychRozwiercanie kanału szpikowego wiąże się z ryzykiem zatorów tłuszczowych i ARDS.
Pełne wyjaśnienie ›
Przeciwnicy rozwiercania kanału szpikowego przy gwoździowaniu wskazują na wzrost ciśnienia śródkanałowego prowadzący do zatorowości tłuszczowej (1), zwiększone ryzyko zespołu ostrej niewydolności oddechowej - ARDS (2) oraz wydłużenie czasu operacji (3). Ryzyko głębokiej infekcji po rozwiercaniu nie jest istotnie wyższe w nowoczesnych badaniach.
Dlaczego nieZasady AO w zakresie gwoździowania śródszpikowego, AO Foundation
Draft: gemini-flash-lite-latest 2026-09-09