Historycznie i praktycznie w klasyfikacji zwichnięć stawu obojczykowo-barkowego stosuje się trzystopniowy podział Tossy-Heppenstalla (1963) oraz sześciostopniowy podział Rockwooda (1991). Według aktualnie przyjętych zasad, operacyjnie leczy się:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego B
wg wytycznychW uszkodzeniach stawu obojczykowo-barkowego wg Rockwooda typy I-II leczy się zachowawczo, IV-VI operacyjnie, a dla typu III postępowanie bywa zindywidualizowane.
Pełne wyjaśnienie ›
Leczenie uszkodzeń stawu obojczego-barkowego zależy od stopnia uszkodzenia według klasyfikacji Rockwooda. Typy I i II leczy się zachowawczo, typy IV, V i VI zazwyczaj operacyjnie, natomiast w typie III stosuje się podejście zindywidualizowane (część zwichnięć jest leczona zachowawczo, a część operacyjnie), co uzasadnia wybór odpowiedzi B.
Dlaczego nieKlasyfikacja Rockwooda uszkodzeń stawu obojczykowo-barkowego, klasyfikacja · Program specjalizacji w dziedzinie ortopedii i traumatologii narządu ruchu, CMKP
Draft: gemini-flash-lite-latest 2026-09-09