2-letnia dziewczynka chorująca na astmę od 6. miesiąca życia (rozpoznano astmę wczesnodziecięcą w 10. m.ż.), uczulona na alergeny wziewne (HDM, kot, trawy), leczona wGKS (średnie dawki) + β2-mimetykami. Od 2 dni nasilenie kaszlu, stopniowo wzrost duszności (wdechowo-wydechowej), niewielki katar. Jednocześnie od doby pogorszenie stanu ogólnego, brak apetytu, zaburzenia snu (głównie wynikające z kaszlu i duszności), bez gorączki. Pomimo stosowanego cały czas w standardowych dawkach leczenia astmy, objawy utrzymują się. Na SOR w badaniu stwierdzono średnio nasiloną duszność, niewielką ilość wydzieliny śluzowej w nosie. Osłuchowo stwierdzono liczne świsty nad całymi polami płucnymi. Poza tym badanie b/z. U dziecka na SOR w pierwszej kolejności należy zastosować:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego B
wg wytycznychW ostrym zaostrzeniu astmy kluczowe jest natychmiastowe i powtarzane podawanie krótkodziałających beta2-mimetyków oraz włączenie glikokortykosteroidów.
Pełne wyjaśnienie ›
U dziecka z zaostrzeniem astmy i obecnością świstów w badaniu przedmiotowym podstawą terapii ratunkowej na SOR są szybko działające beta2-mimetyki wziewne w powtarzanych dawkach (np. co 20 minut) oraz wczesne wdrożenie glikokortykosteroidów ogólnych w przypadku nasilonych objawów.
Dlaczego nieGlobal Strategy for Asthma Management and Prevention (GINA), 2023, GINA
Draft: gemini-flash-lite-latest 2026-09-09