Pacjentką jest 40-letnia otyła kobieta w III ciąży 37+0 tygodniu ciąży. Poprzednie dwie ciąże zakończyły się niepowikłanymi porodami pochwowymi w terminie. Aktualna ciąża jest powikłana cukrzycą ciążową wymagającą podawania insuliny. Jej ostatni wynik HbA1c wynosił 6,0. Pomiary glikemii na czczo i po głównych posiłkach mieszczą się w granicach normy. Szacowana masa płodu wynosi 3450 g. Wyniki badań monitorujących stan płodu potwierdzają jego dobrostan. Pacjentka neguje występowanie skurczów macicy. Wszystkie poniższe sposoby postępowania z pacjentką są prawidłowe, z wyjątkiem:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego A
wg wytycznychSamo rozpoznanie cukrzycy ciążowej leczonej insuliną nie jest wskazaniem do planowego cięcia cesarskiego bez podejrzenia makrosomii.
Pełne wyjaśnienie ›
Przy szacowanej masie płodu 3450 g, dobrze wyrównanej cukrzycy ciążowej i prawidłowym dobrostanie płodu nie ma wskazań do planowego cięcia cesarskiego w 38 tygodniu, ponieważ ryzyko dystocji barkowej rośnie istotnie dopiero przy podejrzeniu makrosomii, zwykle powyżej około 4500 g u ciężarnej z cukrzycą. Pozostałe elementy postępowania, w tym indukcja w 40 tygodniu, badanie przesiewowe po porodzie i możliwość podania glukozy w trakcie porodu, są prawidłowe.
Dlaczego nieACOG Practice Bulletin: Gestational Diabetes Mellitus, 2018, ACOG
Draft: claude-sonnet 2026-09-24