Do gabinetu psychiatry po raz pierwszy zgłaszają się rodzice z 12-letnią dziewczynką wypisaną tydzień temu ze szpitala psychiatrycznego. Z relacji rodziców wynika, że córka przed pobytem w szpitalu nie była leczona psychiatrycznie ani psychoterapeutycznie. Została przyjęta do szpitala z powodu próby samobójczej, starali się jednak wypisać ją jak najszybciej. Chcieliby zapewnić dziecku wyższe standardy leczenia niż te, które oferował szpital, ponieważ są wyjątkową rodziną. Oczekują, że psychiatra wdroży bardziej adekwatne i aktywne postępowanie niż to, które miało miejsce w szpitalu. Dziewczynka jest blada afektywnie i mało plastyczna mimicznie. Na pytania odpowiada po odroczeniu czasowym. Twierdzi, że aktualnie przeszkadzają jej głosy nakazujące pozbawienie się życia i chociaż „sama z siebie” nie chce zrobić sobie krzywdy sama już nie wie, czy może to gwarantować. W tej sytuacji lekarz powinien:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego A
wg wytycznychGłosy nakazujące śmierć i niepewność, czy się przed nimi obroni, to wskazanie do szpitala, nie do ambulatorium.
Pełne wyjaśnienie ›
Dziewczynka ujawnia aktywne, utrzymujące się omamy nakazujące odebranie sobie życia i sama wyraża niepewność, czy zdoła się przed nimi obronić — to wysokie, aktualne ryzyko samobójcze wymagające ponownej hospitalizacji, niezależnie od oczekiwań rodziców co do trybu leczenia.
Dlaczego nieUstawa o ochronie zdrowia psychicznego, 1994, kryteria przyjęcia w sytuacji zagrożenia życia
Draft: claude-sonnet 2026-10-06