Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zasad stosowania leków przeciwdepresyjnych w przypadku występowania u pacjenta niewydolności nerek lub niewydolności wątroby:
- w niewydolności wątroby dawkę escitalopramu i citalopramu należy zredukować o połowę (odpowiednio maksymalnie 10 mg/d i 20 mg/d);
- w niewydolności nerek lub w niewydolności wątroby maksymalna zalecana dawka paroksetyny wynosi 40 mg/d;
- nie zaleca się podawania duloksetyny u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby oraz u osób nadużywających alkoholu;
- w niewydolności nerek dawkę wenlafaksyny należy zredukować o 25-50%, a w niewydolności wątroby o połowę;
- w ciężkiej niewydolności wątroby maksymalna dawka tianeptyny wynosi 25 mg/d.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego E
wg wytycznychDostosowanie dawek leków przeciwdepresyjnych w niewydolności narządowej różni się istotnie między poszczególnymi lekami.
Pełne wyjaśnienie ›
Wymienione zasady dostosowania dawek leków przeciwdepresyjnych w niewydolności nerek lub wątroby - dotyczące escitalopramu, citalopramu, paroksetyny, duloksetyny, wenlafaksyny i tianeptyny - są zgodne z zaleceniami dawkowania zawartymi w charakterystykach produktów leczniczych tych leków, co czyni wszystkie pięć stwierdzeń prawdziwymi.
Dlaczego nieProgram specjalizacji w dziedzinie psychiatrii, 2023, CMKP
Draft: claude-sonnet 2026-09-17