32-letnia pacjentka przyjęta do SOR z powodu zasłabnięcia i kołatania serca. W wywiadzie psychiatrycznym: epizod depresyjny z lękiem. Od 3 tygodni przyjmuje citalopram 40 mg/d oraz doraźnie hydroksyzynę wieczorem. Dodatkowo od wczoraj otrzymuje haloperidol i.m. w izbie przyjęć z powodu silnego pobudzenia. EKG przy przyjęciu: rytm zatokowy 54/min, QTc = 500 ms, obecne pojedyncze pobudzenia komorowe; brak cech ostrego niedokrwienia. Badania: K⁺ = 3,1 mmol/l, Mg²⁺ na dolnej granicy normy. Które postępowanie (ściśle w logice ryzyka polekowego i EKG) jest najbardziej trafne, aby najszybciej zmniejszyć ryzyko torsade de pointes i nagłego zgonu sercowego?
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego D
wg wytycznychWydłużone QTc z hipokaliemią i lekami wydłużającymi QT wymaga natychmiastowego odstawienia i korekcji elektrolitów, nie obserwacji.
Pełne wyjaśnienie ›
W obliczu wydłużonego QTc (500 ms) przy jednoczesnym stosowaniu kilku leków wydłużających odstęp QT oraz hipokaliemii, najbezpieczniejszym i najszybciej skutecznym postępowaniem jest natychmiastowe odstawienie leków wydłużających QT, wyrównanie hipokaliemii z rozważeniem korekcji magnezu oraz pilna kontrola EKG po interwencji, co bezpośrednio zmniejsza ryzyko torsade de pointes.
Dlaczego nieProgram specjalizacji w dziedzinie psychiatrii, 2023, CMKP
Draft: claude-sonnet 2026-09-17