Do leków często wywołujących toczeń rumieniowaty indukowany lekami nie należą:
- leki antyarytmiczne - prokainamid, chinidyna, dihydralazyna, dyzopiramid;
- leki przeciwnadciśnieniowe - kaptopryl, dihydralazyna, hydralazyna;
- leki przeciwdrgawkowe - fenytoina, karbamazepina;
- leki immunomodulujące - sulfasalazyna, leflunomid;
- inhibitory pomy protonowej.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego E
wg wytycznychToczeń polekowy opisano po wielu grupach leków, od antyarytmików po inhibitory pompy protonowej, ale najczęściej wywołują go prokainamid i hydralazyna.
Pełne wyjaśnienie ›
Toczeń indukowany lekami opisywano po wielu grupach leków: antyarytmikach (prokainamid, chinidyna), lekach przeciwnadciśnieniowych (hydralazyna, kaptopryl), przeciwdrgawkowych (fenytoina, karbamazepina), immunomodulujących (sulfasalazyna, leflunomid) i, jako podostry skórny toczeń, po inhibitorach pompy protonowej. Klucz CEM przyjmuje, że wszystkie wymienione grupy zawierają takie leki, więc nie ma grupy, która do nich nie należy. Największe ryzyko dotyczy prokainamidu i hydralazyny.
Dlaczego nieProgram specjalizacji w dziedzinie reumatologii (CMKP), toczeń rumieniowaty indukowany lekami
Draft: claude-sonnet-5-5 2026-10-09