55-letnia kobieta w okresie menopauzy jest leczona enkortonem 5 mg/d z powodu RZS. W badaniu DXA T-score L1/4 = -2.0, DXA total hip = -1.2. Obliczony dla niej FRAX dla złamań w lokalizacji głównej wynosi 12%, a dla złamania w bliższym końcu kości udowej 2,5%. U chorej należy zastosować:
- bisfosfonian;
- denosumab;
- suplementację wapniem;
- witaminę D;
- ranelinian strontu.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego A
wg wytycznychPrzy umiarkowanym ryzyku złamań u chorej na glikokortykosteroidach podaje się bisfosfonian plus wapń i witaminę D.
Pełne wyjaśnienie ›
U chorej po menopauzie, leczonej glikokortykosteroidem w dawce ok. 5 mg prednizonu na dobę, przy FRAX dla głównych złamań 12% i dla szyjki kości udowej 2,5% ryzyko złamań mieści się w kategorii umiarkowanej, w której wytyczne ACR z 2022 roku dotyczące osteoporozy posteroidowej zalecają doustny bisfosfonian oraz optymalizację podaży wapnia i witaminy D. Denosumab rezerwuje się dla większego ryzyka, a ranelinian strontu jest obecnie praktycznie wycofany z uwagi na ryzyko sercowo-naczyniowe.
Dlaczego nie2022 American College of Rheumatology Guideline for the Prevention and Treatment of Glucocorticoid-Induced Osteoporosis, 2022, kategorie ryzyka wg FRAX i wybór leczenia
Draft: claude-sonnet-5-5 2026-10-09