U pacjenta z aktywnym i ciężkim zapaleniem skórno-mięśniowym zastosowano metyloprednizolon w dawkach 500 mg przez 3 kolejne dni uzyskując poprawę stanu klinicznego. Leczenie kontynuowano stosując metyloprednizolon doustnie oraz metotreksat w dawce początkowej 10 mg/tydzień podskórnie. Chorego monitorowano w poradni reumatologicznej. Na kolejnej wizycie kontrolnej w 6 tygodniu leczenia chory pobierał 32 mg metyloprednizolonu i zgłaszał znaczne zwiększenie siły mięśniowej, klinicznie zaobserwowano istotne zmniejszenie zmian skórnych oraz znaczne obniżenie aktywności kinazy kreatynowej. Jaki schemat redukcji dawki metyloprednizolonu należy zaproponować temu pacjentowi?
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego C
wg wytycznychW zapaleniu skórno-mięśniowym steroid zmniejsza się stopniowo, o kilka miligramów miesięcznie; klucz CEM przyjmuje tempo 8 mg miesięcznie, potem 2 mg, a na końcu 1 mg miesięcznie.
Pełne wyjaśnienie ›
Klucz CEM wskazuje powolne, stopniowe zmniejszanie dawki metyloprednizolonu: o 8 mg miesięcznie do 8 mg na dobę, potem o 2 mg miesięcznie do 4 mg i następnie o 1 mg miesięcznie. Takie stopniowe zmniejszanie dawki zmniejsza ryzyko nawrotu zapalenia skórno-mięśniowego, a przewlekła glikokortykosteroidoterapia wymaga równoległego stosowania leku oszczędzającego, takiego jak metotreksat.
Dlaczego nieProgram specjalizacji w dziedzinie reumatologii (CMKP), leczenie miopatii zapalnych glikokortykosteroidami
Draft: claude-sonnet-5-5 2026-10-09