U pacjenta chorującego na cukrzycę typu 2 (obecnie HbA1c 6,2%), niedokrwienną niewydolność serca HFpEF, stosującego dotychczas metforminę 3x1000 mg, sitagliptynę 100 mg 1x1 tabl., empagliflozynę 10 mg 1x1 tabl., rozpoznano przewlekłą chorobę nerek z przesączaniem kłębuszkowym (eGFR) 18 ml/min/1,73 m2. U pacjenta należy zmodyfikować leczenie przeciwhiperglikemiczne w następujący sposób:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego A
wg wytycznychPrzy eGFR18: metformina odchodzi, sitagliptyna schodzi do 25 mg, a flozyna zostaje dla ochrony serca i nerek.
Pełne wyjaśnienie ›
Przy eGFR 18 ml/min/1,73 m2 (stadium G5) metforminę należy odstawić, dawkę sitagliptyny zredukować do 25 mg/dobę (zgodnie z zasadami dawkowania inhibitorów DPP-4 w ciężkiej niewydolności nerek), a empagliflozynę można kontynuować -- flozyny, raz rozpoczęte, mogą być utrzymywane u chorych z niewydolnością serca i przewlekłą chorobą nerek aż do wdrożenia dializoterapii, niezależnie od dalszego spadku eGFR poniżej progu inicjacji.
Dlaczego nieZalecenia kliniczne PTD dotyczące postępowania u chorych na cukrzycę -- dawkowanie leków przeciwhiperglikemicznych w zaawansowanej przewlekłej chorobie nerek, 2025, PTD · KDIGO Clinical Practice Guideline -- kontynuacja inhibitorów SGLT2 w zaawansowanej CKD, 2024, KDIGO
Draft: claude-sonnet 2026-09-30