Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące poamiodaronowej nadczynności tarczycy typu II:
- rozwija się na tle wcześniej istniejącej choroby tarczycy;
- leczeniem pierwszego rzutu jest tiamazol;
- leczeniem pierwszego rzutu są glikokortykosteroidy;
- tarczyca wykazuje zwiększoną jodochwytność;
- tarczyca najczęściej jest powiększona i stwierdza się wzmożone przepływy naczyniowe.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego C
wg wytycznychTyp II poamiodaronowej nadczynności to zapalenie niszczące tarczycę - leczy się go sterydem, nie lekiem przeciwtarczycowym.
Pełne wyjaśnienie ›
Poamiodaronowa nadczynność tarczycy typu II ma charakter destrukcyjnego, a nie nadprodukcyjnego zapalenia tarczycy, dlatego leczeniem pierwszego rzutu są glikokortykosteroidy, a nie tiamazol - typ ten zwykle rozwija się w tarczycy wcześniej zdrowej, z niską jodochwytnością i bez istotnie nasilonych przepływów naczyniowych w USG dopplerowskim.
Dlaczego nieETA Guidelines for the Management of Amiodarone-Associated Thyroid Dysfunction, 2018, różnicowanie typu I i II oraz leczenie
Draft: claude-sonnet 2026-10-01