Terapie stosowane w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej w sposób ciągły, tj. do czasu progresji lub nietolerancji leczenia obejmują zastosowanie następujących leków:
- wenetoklaksu;
- akalabrutynibu;
- zanubrutynibu;
- ibrutynibu;
- ibrutynibu w połączeniu z wenetoklaksem;
- wenetoklaksu w połączeniu z rytuksymabem;
- wenetoklaksu w połączeniu z obinutuzumabem.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego B
wg wytycznychInhibitory BTK podaje się do progresji, a skojarzenia z wenetoklaksem zwykle przez ograniczony czas.
Pełne wyjaśnienie ›
Terapie stosowane w sposób ciągły do progresji lub nietolerancji to inhibitory BTK (akalabrutynib, zanubrutynib, ibrutynib) oraz wenetoklaks w monoterapii, czyli zestaw 1,2,3,4 wskazany przez klucz CEM. Skojarzenia wenetoklaksu z rytuksymabem lub obinutuzumabem oraz ibrutynibu z wenetoklaksem są zwykle podawane przez ograniczony czas.
Dlaczego nieWytyczne ESMO dotyczące przewlekłej białaczki limfocytowej (2020), 2020, leczenie przewlekłej białaczki limfocytowej inhibitorami BTK i wenetoklaksem
Draft: claude-sonnet-5-5 2026-10-16