U 77-letniego pacjenta z wywiadem nasilającej się HF - NYHA II/III od ok. 3 miesięcy, obciążonego nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą typu 2, hiperlipidemią oraz chorobą wieńcową po PCI LAD+DES 10 lat temu, w TTE stwierdzono tendencję do uogólnionej hypokinezy lewej komory z LVEF=35%, na zastawce aortalnej Vmax=4,0 m/s, Pmax=59 mmHg, Pmean=42 mmHg, AVA=0,9 cm2, łagodną niedomykalność zastawki aortalnej oraz umiarkowaną niedomykalność zastawki mitralnej. U chorego rozpoznano ciężką stenozę aortalną. Wskaż typ hemodynamiczny stenozy aortalnej oraz najbardziej optymalne dalsze postępowanie:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego C
wg wytycznychŚredni gradient powyżej 40 mmHg to wysokogradientowa ciężka stenoza aortalna, niezależnie od EF.
Pełne wyjaśnienie ›
Odpowiedź C jest prawidłowa, ponieważ średni gradient przezzastawkowy powyżej 40 mmHg jednoznacznie definiuje wysokogradientową ciężką stenozę aortalną niezależnie od frakcji wyrzutowej, a u chorego w podeszłym wieku z licznymi obciążeniami i chorobą wieńcową po PCI najbardziej optymalnym postępowaniem jest kwalifikacja do przezcewnikowej implantacji zastawki aortalnej.
Dlaczego nieWytyczne ESC/EACTS dotyczące postępowania w wadach zastawkowych serca, 2021, European Heart Journal
Draft: claude-sonnet 2026-09-18