PEStka
PES · Kardiologia

Sesja jesień 2024

120 pytań CEM z testu PES z kardiologii (sesja jesień 2024) z oficjalnym kluczem i odsetkiem poprawnych odpowiedzi; zdało 95 z 118 zdających (81 %).

  1. 1
    U 79-letniego pacjenta z przewlekłym zespołem wieńcowym leczonym PCI rozwidlenia pnia lewej tętnicy wieńcowej + 2 DES przed 14 mies., po przebytym udarze niedokrwiennym mózgu, z nadciśnieniem tętniczym, rozpoznano ciężkie zwężenie zastawki aortalnej. Przy wypisie, po procedurze TAVI, prawidłowe leczenie pacjenta powinno obejmować:
  2. 2
    U ciężarnej leczonej LMWH ze wskazań kardiologicznych, do określania dawki leku należy się kierować:
  3. 3
    U pacjentów z chorobą wieńcową i objawami klinicznymi po rewaskularyzacji, najmniejszą wartość diagnostyczną ma:
  4. 4
    Koro-TK nie zaleca się jako alternatywy dla koronarografii w celu wykluczenia OZW, jeśli:
  5. 5
    U chorego po omdleniu, we wstępnej ocenie w SOR, do tzw. istotnych cech wysokiego ryzyka wskazujących na kardiogenną przyczynę omdlenia należy: 1) omdlenie przy wysiłku; 2) omdlenie po wysiłku; 3) omdlenie w trakcie lub po posiłku; 4) omdlenie w pozycji leżącej. Prawidłowa odpowiedź to:
  6. 6
    22-letnia kobieta zemdlała podczas jazdy rowerem, upadła. Nie stwierdzono śladów zewnętrznych urazu głowy. Omdlenie wystąpiło pierwszy raz w życiu i bez objawów prodromalnych. Aktualnie jest przytomna, w logicznym kontakcie, nie zgłasza dolegliwości, TK głowy jest prawidłowe, a EKG jak niżej. Chirurg poprosił kardiologa o konsultację. Jakie zalecenie powinien wydać?
  7. 7
    U 48-letniego pacjenta po pierwszym epizodzie zatorowości płucnej, po 6 miesiącach leczenia apiksabanem wykonano badanie TTE, scyntygrafię perfuzyjną płuc oraz cewnikowanie serca z angiografią tętnic płucnych i rozpoznano przewlekłe zakrzepowo-zatorowe nadciśnienie płucne. U tego chorego leczenie przeciwzakrzepowe:
  8. 8
    83-letnia kobieta miała przed miesiącem wszczepiony stymulator dwujamowy z powodu bloku AV III stopnia. Obecnie czuje się dobrze, zgłosiła się do poradni celem rutynowej kontroli. Od kilku dni ciśnieniomierz wskazuje puls >90/min., RR=110/70 mmHg. EKG - jak poniżej. Jakie powinno być dalsze postępowanie?
  9. 9
    34-letni mężczyzna, z rozpoznanym w 26. r.ż. zakażeniem HIV, został skierowany do poradni kardiologicznej z pogorszeniem tolerancji wysiłku. Chory od momentu rozpoznania HIV jest skutecznie leczony antyretrowirusowo. W badaniu TTE stwierdzono zwiększenie Vmax niedomykalności trójdzielnej do 3,0 m/s. Poza tym wymiary jam serca i dużych naczyń są prawidłowe, współczynnik TAPSE/sPAP=0,49 mm/mmHg, jednak nie stwierdza się innych nieprawidłowości wskazujących na nadciśnienie płucne (PH). W tej sytuacji klinicznej:
  10. 10
    Która z układowych chorób tkanki łącznej nie ma związku ze zwiększonym ryzykiem tętniczego PH?
  11. 11
    Znaczne obniżenie zdolności dyfuzyjnej płuc dla tlenku węgla jest typowe dla chorych z: 1) tętniczym PH związanym z twardziną układową; 2) tętniczym PH związanym z nadciśnieniem wrotnym; 3) tętniczym PH związanym z chorobą lewej części serca; 4) chorobą zarostową żył płucnych; 5) przewlekłym zakrzepowo-zatorowym PH. Prawidłowa odpowiedź to:
  12. 12
    U którego pacjenta z zatorowością płucną (PE) zalecisz bezterminowe leczenie przeciwkrzepliwe NOAC przy wypisie ze szpitala?
  13. 13
    U przewlekle dializowanego pacjenta przyjętego na oddział kardiologii z powodu ostrej PE pośredniego-wysokiego ryzyka, w ramach początkowego leczenia można zastosować:
  14. 14
    Oznaczenie stężenia D-dimeru w celu wykluczenia PE zaleca się:
  15. 15
    Badania w kierunku trombofilii po pierwszym epizodzie zatorowości płucnej:
  16. 16
    54-letni mężczyzna w styczniu 2024 r. przebył epizod PE pośredniego-wysokiego ryzyka. W wykonanym wówczas badaniu TTE stwierdzono cechy ciśnieniowego przeciążenia prawej komory, ze zwiększoną grubością jej ścian i zwiększoną TRVmax do 4,0 m/s. Chory od tej pory był leczony rywaroksabanem. W lipcu 2024 r. zgłosił się na wizytę kontrolną do poradni ze skargami na duszność przy niewielkim wysiłku, utrzymującą się mimo leczenia. W tej sytuacji:
  17. 17
    Do dodatkowych objawów echokardiograficznych wskazujących na występowanie nadciśnienia płucnego należą: 1) stosunek RV do LV >1,0 w pomiarze u ich podstawy lub powierzchni; 2) ACT z prawej komory <105 ms i/lub śródskurczowe zwolnienie (zazębienie) przepływu; 3) wczesnorozkurczowa prędkość niedomykalności płucnej <2,2 m/s; 4) spłaszczenie przegrody międzykomorowej (LVEI >1,1 w skurczu i/lub rozkurczu); 5) szerokość IVC >21 mm ze zmniejszoną amplitudą oddechową (<50% podczas szybkich wdechów lub <20% podczas spokojnego oddychania); 6) pole powierzchni RA (końcowoskurczowa) >18 cm2; 7) współczynnik TAPSE/sPAP >0,75 mm/mmHg. Prawidłowa odpowiedź to:
  18. 18
    U 64-letniego pacjenta z objawowym, nieoperacyjnym zakrzepowo - zatorowym nadciśnieniem płucnym zaleca się:
  19. 19
    Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące postępowania w IZW u pacjenta posiadającego wszczepione urządzenie do elektroterapii serca (CIED):
  20. 20
    U chorych z HFrEF, u których istnieją wskazania do stymulacji komorowej z powodu wysokiego stopnia bloku A-V zaleca się (lub należy rozważyć) kwalifikację do terapii resynchronizującej:
  21. 21
    Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące stymulatora bezelektrodowego serca: 1) może stymulować tylko prawą komorę serca; 2) standardową drogą dostępu jest żyła udowa; 3) jest zalecany u pacjentów z wysokim ryzykiem infekcji układu stymulującego lub IZW; 4) biologiczna proteza zastawki trójdzielnej jest bezwzględnym przeciwwskazaniem do implantacji; 5) dostępna jest stymulacja dwujamowa. Prawidłowa odpowiedź to:
  22. 22
    U 75-letniej pacjentki, leczonej dabigatranem z powodu napadowego AF w dawce 2x150 mg/d, ok. 10 h po przyjęciu ostatniej dawki dabigatranu wystąpił niedowład połowiczy. W wykonanej w SOR diagnostyce obrazowej uwidoczniono krwawienie do OUN. Jakie należy zalecić postępowanie?
  23. 23
    Długość antybiotykoterapii po usunięciu CIED z powodu IZW przed reimplantacją CIED powinna wynosić: 1) 4 tygodnie w przypadku potwierdzenia w posiewach krwi bakterii Gram-ujemnych, nawet bez stwierdzenia wegetacji; 2) 4 tygodnie w przypadku stwierdzenia wegetacji na CIED i/lub wyhodowania S. aureus w posiewach krwi; 3) 6 tygodni w przypadku zatorów septycznych lub obecności protezy zastawki; 4) 2 tygodnie w przypadku braku wegetacji i niewyhodowania S. aureus w posiewach krwi. Prawidłowa odpowiedź to:
  24. 24
    Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zaciskającego zapalenia osierdzia: 1) średnie ryzyko rozwoju zaciskającego zapalenia osierdzia dotyczy etiologii autoimmunologicznej i chorób nowotworowych; 2) zarówno w krajach uprzemysłowionych, jak i w krajach rozwijających się gruźlica jest rzadką przyczyną; 3) u wszystkich pacjentów z podejrzeniem zaciskającego zapalenia osierdzia zaleca się wykonanie TTE, a wykonanie przeglądowego zdjęcia RTG klatki piersiowej nie jest już konieczne; 4) cewnikowanie jam serca jest wskazane i powinno być zawsze wykonane niezależnie od wyniku nieinwazyjnych badań obrazowych; 5) u części chorych zmiany zaciskające mogą wystąpić przy prawidłowej grubości osierdzia. Prawidłowa odpowiedź to:
  25. 25
    Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące różnic objawów echokardiograficznych zaciskającego zapalenia osierdzia i kardiomiopatii restrykcyjnej: 1) wskaźnik E/A > 2 oraz brak istotnej zmienności oddechowej napływu mitralnego przemawia za kardiomiopatią restrykcyjną; 2) wdechowe przemieszczenie przegrody międzykomorowej w lewo i wczesnorozkurczowe drganie przegrody tzw. „septal bounce” są charakterystyczne dla zaciskającego zapalenia osierdzia; 3) zmienność oddechowa fali E napływu mitralnego > 25% oraz fali E napływu trójdzielnego > 40% występuje w kardiomiopatii restrykcyjnej; 4) E’ pierścienia mitralnego > 8 cm/s i tzw. „annulus reversus” czyli E’ przegrodowe > E’ bocznego jest charakterystyczne dla zaciskającego zapalenia osierdzia; 5) E’ pierścienia mitralnego < 8 cm/s i tzw. „ annulus reversus” czyli E’ przegrodowe < E ‘ bocznego jest charakterystyczne dla zaciskającego zapalenia osierdzia. Prawidłowa odpowiedź to:
  26. 26
    70-letni mężczyzna z implantowaną przed 2 laty biologiczną zastawką aortalną został pilnie przyjęty z powodu nawracającej gorączki oraz widocznej w TTE wegetacji na implantowanej zastawce. W leczeniu empirycznym należy zastosować: 1) doksycyklinę;            2) wankomycynę;          3) ampicylinę;           4) ceftriakson; 5) ryfampicynę; 6) gentamycynę. Prawidłowa odpowiedź to:
  27. 27
    U pacjenta w stanie stabilnym z IZW, przed przejściem z antybiotykoterapii dożylnej na doustną należy wykonać:
  28. 28
    Antybiotyki, które można zastosować w terapii empirycznej IZW naturalnej zastawki serca u chorego uczulonego na beta-laktamy to: 1) cefazolina;            2) ryfampicyna;            3) kloksacylina; 4) gentamycyna; 5) wankomycyna. Prawidłowa odpowiedź to:
  29. 29
    Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące infekcyjnego zapalenia wsierdzia (IZW):
  30. 30
    Wskaż prawdziwe stwierdzenia: 1) w zapaleniu osierdzia związanym z onkologicznym zastosowaniem inhibitorów immunologicznych punktów kontroli zaleca się leczenie prednizolonem i kolchicyną; 2) badaniem służącym do oceny zajęcia serca w przebiegu amyloidozy łańcuchów lekkich jest rezonans magnetyczny serca (CMR); 3) u pacjentów z grup dużego i bardzo dużego ryzyka leczonych antracyklinami zaleca się echokardiografię co dwa cykle chemioterapii oraz w ciągu 3 mies. od zakończenia leczenia; 4) zastosowanie m.in.: aklarubicyny, nilotynibu, oksaliplatyny wiąże się z małym ryzykiem wydłużenia skorygowanego odstępu QT; 5) w różnicowaniu zespołu takotsubo, zawału mięśnia sercowego i zapalenia mięśnia sercowego u pacjentów onkologicznych zaleca się CMR. Prawidłowa odpowiedź to:
  31. 31
    Do miarowych częstoskurczów z wąskimi zespołami QRS i długim odstępem RP’ należą: 1) typowy nawrotny częstoskurcz węzłowy; 2) atypowy nawrotny częstoskurcz węzłowy; 3) antydromowy częstoskurcz przedsionkowo-komorowy; 4) ustawiczny nawrotny częstoskurcz z łącza przedsionkowo-komorowego; 5) ektopowy częstoskurcz z łącza przedsionkowo-komorowego. Prawidłowa odpowiedź to:
  32. 32
    W przypadku których z niżej wymienionych tachyarytmii należy oczekiwać ich nagłego przerwania w odpowiedzi na dożylne podanie adenozyny? 1) typowego trzepotania przedsionków; 2) typowego nawrotnego częstoskurczu węzłowego; 3) ortodromowego częstoskurczu przedsionkowo-komorowego; 4) częstoskurczu pęczkowego; 5) częstoskurczu przedsionkowego w mechanizmie macro-reentry. Prawidłowa odpowiedź to:
  33. 33
    W których arytmogennych chorobach serca można rozważyć wykonanie badania EPS w celu stratyfikacji ryzyka w podejmowaniu decyzji dotyczących implantacji ICD? 1) arytmogennej kardiomiopatii prawokomorowej;   2) zespole Andersen-Tawila;          3) zespole Brugadów; 4) zespole długiego QT typu 3; 5) kardiomiopatii przerostowej. Prawidłowa odpowiedź to:
  34. 34
    Jak długo należy kontynuować doustne leczenie przeciwkrzepliwe u pacjenta po izolacji żył płucnych?
  35. 35
    Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące zespołu preekscytacji:
  36. 36
    55-letni mężczyzna z przewlekłym zespołem wieńcowym, po PCI LAD +DES został przywieziony na SOR po krótkotrwałym omdleniu. Przy przyjęciu chory z widocznym wysiłkiem oddechowym, dusznością, spocony, RR=70/40 mmHg. Wykonano EKG - zapis poniżej. Postępowaniem z wyboru u tego pacjenta jest:
  37. 37
    Wszczepienie stałego stymulatora serca po świeżym zawale serca, jest zalecane, jeśli AVB wysokiego stopnia nie ustąpi w ciągu co najmniej:
  38. 38
    U pacjentów z chorobą nowotworową oraz OZW wysokiego ryzyka zaleca się podjęcie strategii inwazyjnej postępowania, o ile oczekiwane przeżycie nie jest niższe niż:
  39. 39
    Kryteria zwiększające dokładność diagnostyczną rozpoznawania STEMI u pacjenta z LBBB to: 1) uniesienie ST o ≥ 1 mm zgodne z kierunkiem zespołu QRS w odprowadzeniach z dodatnim zespołem QRS; 2) uniesienie ST o ≥ 5 mm zgodne z kierunkiem zespołu QRS w odprowadzeniach z dodatnim zespołem QRS; 3) uniesienie ST o ≥ 5 mm przeciwne do kierunku zespołu QRS w odprowadzeniach z ujemnym zespołem QRS; 4) obniżenie ST o ≥ 1 mm zgodne z kierunkiem zespołu QRS w odprowadzeniach V1-V3; 5) obniżenie ST o ≥ 2 mm zgodne z kierunkiem zespołu QRS w odprowadzeniach V1-V3. Prawidłowa odpowiedź to:
  40. 40
    Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące izolowanego zawału serca ściany tylnej: 1) wynika najczęściej z zamknięcia tętnicy okalającej; 2) wynika najczęściej z zamknięcia dystalnych gałęzi prawej tętnicy wieńcowej; 3) w EKG stwierdza się izolowane obniżenie ST w V1-V3; 4) w EKG stwierdza się izolowane obniżenie ST w V4-V6; 5) zaleca się wykonanie rejestracji EKG z V7-V9. Prawidłowa odpowiedź to:
  41. 41
    Do kryteriów bardzo dużego ryzyka u pacjentów z rozpoznaniem NSTEMI, które zalecają natychmiastową strategię inwazyjną oraz pilną angioplastykę wieńcową nie należy/nie należą:
  42. 42
    U pacjenta z NSTEMI, stosującego dabigatran 2x150 mg z powodu AF, koronarografia może być wykonana:
  43. 43
    U pacjenta w 7. dobie STEMI, otrzymującego ASA i prasugrel, wystąpił epizod AF z samoistnym powrotem rytmu zatokowego. CHA2DS2-VASc =3 pkt i HAS-BLED=3 pkt. Zaleca się:
  44. 44
    U 78-letniego pacjenta, po przebytym udarze niedokrwiennym mózgu 4 lata temu, bezpośrednio po rozpoznaniu NSTEMI w leczeniu przeciwpłytkowym należy zastosować:
  45. 45
    Jaka jest wartość graniczna INR u pacjentów z OZW stosujących VKA, poniżej której zaleca się podanie LMWH podczas zabiegu PCI?
  46. 46
    82-letni pacjent z ciężką stenozą aortalną, bez objawów dławicowych, w ramach przygotowania do TAVI miał wykonaną koronarografię, w której stwierdzono 70% zwężenie w środkowym odcinku LAD. W tej sytuacji chory powinien mieć:
  47. 47
    U chorego w przypadku ciężkiej stenozy aortalnej za wyborem TAVI przemawia: 1) obecność zespołu Leriche’a; 2) wynik w skali STS-PROM/EuroSCORE II= 3; 3) obecność 3 czynników w skali Katza; 4) współistnienie HCM z zawężaniem drogi odpływu; 5) stan po radioterapii śródpiersia z powodu choroby Hodgkina; 6) morfologia dwupłatkowa zastawki aortalnej; 7) skolioza. Prawidłowa odpowiedź to:
  48. 48
    Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące ciężkiej stenozy aortalnej: 1) u pacjenta objawowego można wykonać próbę wysiłkową dla oceny rokowania; 2) leczenie interwencyjne zaleca się u wszystkich objawowych pacjentów ze stenozą wysokogradientową niezależnie od LVEF; 3) u aktywnych fizycznie, bezobjawowych pacjentów z prawidłową EF należy wykonać próbę wysiłkową przed kwalifikacją do leczenia interwencyjnego; 4) za istotnością zwężenia zastawki przemawia calcium score wynoszące 1300 jednostek Agatstona u mężczyzny; 5) o bardzo ciężkiej stenozie aortalnej mówi się w przypadku obecności maksymalnego gradientu ciśnienia ≥ 60 mmHg lub V max> 5 m/s. Prawidłowa odpowiedź to:
  49. 49
    Operację z powodu ciężkiej, wtórnej niedomykalności trójdzielnej należy rozważyć u chorych: 1) tylko bez wcześniejszej operacji zastawkowej lewego serca; 2) niezależnie od wcześniejszej operacji zastawkowej lewego serca; 3) u chorych objawowych, ale tylko bez powiększenia prawej komory; 4) u chorych objawowych lub z powiększeniem prawej komory niezależnie od funkcji prawej komory; 5) u chorych objawowych lub z powiększeniem prawej komory, ale tylko bez ciężkiej dysfunkcji prawej komory. Prawidłowa odpowiedź to:
  50. 50
    80-letnia pacjentka, zgłosiła się na konsultację z powodu spadku tolerancji wysiłku oraz kilku zasłabnięć w czasie marszu. Wykonano TTE z LVEF=55%, stwierdzono wyraźny przerost jej miokardium, uśrednioną wartość GLS= -12%. Stwierdzono zwapnienia na zastawce aortalnej z cechami stenozy (AVA=0,8 cm2, gradient średni 30 mmHg, AVmax= 3,6 m/s). Objętość wyrzutowa lewej komory po indeksacji (SVi) 31 ml/m2. 24h Holter EKG - bez nieprawidłowości. W TK serca: calcium score na zastawce aortalnej = 1800j Agatstona. Jakie dalsze postępowanie należy zalecić?
  51. 51
    Wskaż prawidłowe postępowanie u pacjenta z niedomykalnością aortalną i następującymi parametrami TTE: LVEF=60%, LVESD=45 mm, parametry niedomykalności aortalnej: EROA 0,4 cm2, objętość fali zwrotnej (RV) 65 ml:
  52. 52
    Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące wskazań do przezskórnej komisurotomii mitralnej (PMC) i operacji zastawki w klinicznie istotnej (umiarkowanej lub ciężkiej) stenozie (MVA £ 1,5 cm2):
  53. 53
    Echokardiograficzny test wysiłkowy zalecany jest u pacjentów ze stenozą mitralną, gdy:
  54. 54
    U którego z poniższych pacjentów zaleca się wykonanie koronarografii przed operacją kardiochirurgiczną?
  55. 55
    U pacjentki z mechaniczną protezą w pozycji mitralnej:
  56. 56
    U pacjenta po operacyjnym wszczepieniu bioprotezy w ujście mitralne, bez AF w wywiadzie, bez innych wskazań do leczenia przeciwkrzepliwego należy zastosować po zabiegu:
  57. 57
    U 89-letniej pacjentki w trakcie TTE uzyskano następujące pomiary: zastawka aortalna: Vmax=3,1 m/s, Pmax=69 mmHg, Pmean=32 mmHg, AVA VTI=0,9 -1,0 cm2. Kurczliwość: uogólniona hipokineza lewej komory, LVEF=25%. Jakie badanie należy wykonać w drugiej kolejności w celu doszacowania zaawansowania wady zastawkowej?
  58. 58
    Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące arytmogennej kardiomiopatii prawej komory (ARVC): 1) u jej podłoża stoją głównie mutacje białek sercowych desmosomów skutkujące zastępowaniem kardiomiocytów tkanką włóknistą i tłuszczową; 2) choroba w niektórych przypadkach może przechodzić z zajęciem lewej komory lub wręcz dominować w jej zakresie; 3) nieprawidłowości w EKG obejmują m.in.: ujemne załamki T w V1-V3, niewielką amplitudę w odprowadzeniach prawokomorowych, nietypowy RBBB; 4) w klasycznej postaci choroby dodatkowe pobudzenia komorowe oraz częstoskurcz komorowy w ARVC zwykle mają morfologię LBBB; 5) biopsja endomiokardialna jest niezbędna do postawienia rozpoznania; 6) mężczyźni chorują częściej niż kobiety; 7) płeć męska oraz uprawianie sportu związane są z wcześniejszą i cięższą ekspresją choroby; 8) u osób z ARVC nie zaleca się wykonywania wysiłków o umiarkowanej i/lub dużej intensywności; 9) ciąża u kobiet z ARVC jest tolerowana dobrze, a wywiad w kierunku VT klasyfikuje chorą do grupy III wg mWHO. Prawidłowa odpowiedź to:
  59. 59
    W podejmowaniu indywidualnej decyzji o implantacji ICD u pacjentów z ARVC należy brać pod uwagę cechy dużego ryzyka, do których należą między innymi: 1) omdlenie z przyczyn sercowych (arytmiczne); 2) nieutrwalone częstoskurcze komorowe; 3) frakcja wyrzutowa prawej komory RVEF<40%; 4) frakcja wyrzutowa lewej komory LVEF<45%; 5) możliwość indukowania utrwalonego jednokształtnego VT w trakcie EPS. Prawidłowa odpowiedź to:
  60. 60
    Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące kardiomiopatii rozstrzeniowej (DCM): 1) istotą jest rozstrzeń lewej komory (w TTE: LV>58 mm u mężczyzn i >52 mm u kobiet oraz LVEDVI ≥75 ml/m2 u mężczyzn i ≥62 ml/m2 u kobiet) oraz jej dysfunkcja skurczowa (LVEF<50%); 2) w hemochromatozie charakterystycznym znaleziskiem w CMR jest skrócenie czasu relaksacji poprzecznej -T2; 3) poradnictwo genetyczne może być korzystne u pacjentów z DCM łącznie z osobami u których jest ona wywołana przez chemioterapię i alkohol; 4) implantację ICD można lub należy rozważyć nawet z EF>35% przy niekorzystnych wariantach genetycznych oraz z obecnością późnego wzmocnienia po podaniu gadolinu w CMR; 5) płeć męska związana jest z wyższym ryzykiem nagłego zgonu sercowego w DCM. Prawidłowa odpowiedź to:
  61. 61
    U 19-letniego pacjenta, którego ojciec choruje na kardiomiopatię przerostową, nie występują żadne kliniczne objawy choroby. W badaniach laboratoryjnych i obrazowych nie stwierdzono patologii, natomiast w badaniach genetycznych potwierdzono obecność typowej mutacji - tzw. genetive positive / fenotyp negative. Które z poniższych zaleceń dotyczących uprawiania sportu wyczynowego jest prawidłowe?
  62. 62
    Co nie należy do cech dużego ryzyka nagłego zgonu sercowego u pacjentów z ARVC?
  63. 63
    U bezobjawowego pacjenta z rozpoznaną HCM stwierdzono gradient spoczynkowy w LVOT oraz w próbie Valsalvy = 40 mmHg. Wskaż prawidłowe dalsze postępowanie:
  64. 64
    Wskaż zasady profilaktyki pierwotnej SCD u chorych z kardiomiopatią rozstrzeniową: 1) należy rozważyć implantację ICD u pacjentów z EF >35% i genotypem związanym z wysokim ryzykiem SCD i z dodatkowymi czynnikami ryzyka; 2) należy rozważyć badania genetyczne w ocenie ryzyka SCD; 3) siła rekomendacji ESC zależy od genu związanego z DCM; 4) można rozważyć implantację ICD u pacjentów z EF >35%, bez genotypu wysokiego ryzyka, ale z dodatkowymi czynnikami ryzyka takimi jak omdlenia i obecność LGE w badaniu CMR; 5) istnieją skale oceny ryzyka dla wybranych wariantów genetycznych DCM. Prawidłowa odpowiedź to:
  65. 65
    Wskaż błędną odpowiedź dotyczącą kryteriów diagnostycznych zatokowej niemiarowości oddechowej:
  66. 66
    Regresja załamków R (przynajmniej 3 mm) w odprowadzeniach V1-V4 w elektrokardiogranie świadczy o:
  67. 67
    Wskaż kryteria EKG przemawiające za komorowym pochodzeniem arytmii przy częstoskurczu z szerokimi zespołami QRS: 1) obecność pobudzeń zsumowanych; 2) QRS w V1-V3 zgodnie ujemny, V4-V6 zgodnie dodatni; 3) czas od początku R do najgłębszego punktu S (odstęp RS) > 50 ms w dowolnym odprowadzeniu kończynowym; 4) QRS w V1-V6 zgodnie ujemny; 5) rozkojarzenie AV (rytm komór > rytm przedsionków). Prawidłowa odpowiedź to:
  68. 68
    U 25-letniego bezobjawowego pacjenta, bez przeszłości kardiologicznej, wykonano TTE z powodu szmeru skurczowego nad sercem uwidaczniając ubytek w przegrodzie m-przedsionkowej typu ostium secundum (pomiary: niepowiększone prawe jamy serca bez cech przeciążenia, TAPSE=18 mm, RVS’ = 0,11 m/s, Qp:Qs 1:1, niedomykalność zastawki trójdzielnej łagodna z TR Vmax=2,6 m/s, czas akceleracji w drodze odpływu z prawej komory 120 ms, lewa komora z cechami hiperkinezy). Jakie postępowanie jest w tym przypadku prawidłowe?
  69. 69
    W której z poniższych sytuacji można rozważyć przezskórne zamknięcie ASD II?
  70. 70
    W którym przypadku zaleca się lub należy rozważyć zamknięcie wrodzonego ubytku w przegrodzie międzykomorowej? 1) rozstrzeni i zwiększenia objętości wyrzutowej lewej komory bez innej przyczyny i bez cech nadciśnienia płucnego; 2) naczyniowego oporu płucnego powyżej 5j Wooda bez reakcji na leczenie farmakologiczne; 3) przy powtarzających się epizodach IZW; 4) przecieku prawo-lewego i desaturacji w czasie wysiłku fizycznego; 5) przy stwierdzonym inwazyjnie naczyniowym oporze płucnym wynoszącym 3-5 j. Wooda i utrzymującym się istotnym przeciekiem lewo-prawym. Prawidłowa odpowiedź to:
  71. 71
    Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące krążenia Fontana: 1) podstawowym założeniem jest brak komory podpłucnej; 2) jest metodą leczenia przełożenia wielkich pni tętniczych; 3) jest jedną z metod operacyjnych stosowanych w zespole niedorozwoju lewego serca (HLHS); 4) stanowi modyfikację operacji Rossa; 5) towarzyszy mu systemowe nadciśnienie żylne; 6) jednym z jego powikłań jest enteropatia z utratą białka. Prawidłowa odpowiedź to:
  72. 72
    U 55-letniej bezobjawowej kobiety stwierdzono przypadkowo ciągły szmer u podstawy serca. EKG - rytm zatokowy 80/min, PQ - 0,20 s, lewogram, cechy przerostu lewej komory. RTG klatki piersiowej - zwiększony przepływ w krążeniu płucnym, poszerzona sylwetka serca, poszerzona aorta wstępująca i pień płucny. Pacjentkę skierowano na badanie TTE z podejrzeniem:
  73. 73
    Do typowych odległych następstw chirurgicznej korekcji ubytku przegrody przedsionkowo-komorowej i towarzyszącej niedomykalności zastawki mitralnej zalicza się: 1) zwężenie zastawki trójdzielnej; 2) niedomykalność zastawki mitralnej; 3) arytmie przedsionkowe; 4) zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego; 5) rekanalizację ubytku. Prawidłowa odpowiedź to:
  74. 74
    Wskazaniem do zamknięcia przetrwałego przewodu tętniczego u dorosłych jest:
  75. 75
    U pacjentki w ciąży z rozpoznaną kardiomiopatią połogową, objawową HFrEF stosuje się:
  76. 76
    Należy odradzać ciążę oraz zalecać antykoncepcję w następujących przypadkach: 1) pacjentce z zespołem Marfana i średnicą aorty >45 mm; 2) pacjentkom ze stenozą mitralną i polem ujścia zastawki <1,5 cm2; 3) bezobjawowym pacjentkom z istotnym zwężeniem zastawki aortalnej i nieprawidłowym wynikiem próby wysiłkowej; 4) pacjentkom z dwupłatkową zastawką aortalną; 5) pacjentkom z każdym typem zespołu Ehlersa-Danlosa. Prawidłowa odpowiedź to:
  77. 77
    65-letni mężczyzna zakwalifikowany do resekcji pęcherza moczowego z powodu raka, z wywiadem napadowego AF, jest leczony rywaroksabanem 1x20 mg. W badaniach laboratoryjnych stwierdzono: kreatynina (1,2 mg/dl=105 mM, eGFR 69 ml/min/1,73 m2). Jakie jest prawidłowe leczenie przeciwkrzepliwe w okresie okołooperacyjnym?
  78. 78
    U 66-letniej pacjentki z prawidłową funkcją nerek, przyjmującej dabigatran z powodu AF przed zabiegiem ortopedycznym ze znieczuleniem podpajęczynówkowym należy zalecić przyjęcie ostatniej dawki dabigatranu:
  79. 79
    Preferowaną strategią (z najwyższą klasą zaleceń) postępowania u pacjentów otrzymujących DAPT po PCI jest opóźnienie planowej operacji niekardiochirurgicznej do czasu:
  80. 80
    Przed planowanym zabiegiem niekardiochirurgicznym, w przypadku konieczności odstawienia stosowanego prasugrelu należy to zrobić co najmniej:
  81. 81
    U pacjentów otrzymujących DAPT przed zabiegiem niekardiochirurgicznym należy: 1) kontynuować DAPT w przypadku zabiegów o niskim ryzyku krwawienia; 2) zawsze odstawić DAPT 5 dni przed planowanym zabiegiem niezależnie od wskazań do jego przyjmowania; 3) opóźnić planowany zabieg niekardiochirurgiczny, jeśli u pacjenta występuje duże ryzyko zakrzepowe po przebytym niedawno OZW a do zabiegu nie ma pilnych wskazań; 4) kontynuować terapię wyłącznie ASA przed zabiegiem z dużym ryzykiem krwawienia, jeśli ryzyko zakrzepowe nie jest duże; 5) kontynuować terapię wyłącznie inhibitorem P2Y12 przed zabiegiem z dużym ryzykiem krwawienia, jeśli ryzyko zakrzepowe nie jest duże. Prawidłowa odpowiedź to:
  82. 82
    Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące postępowania farmakologicznego u pacjentów poddawanych operacjom niekardiochirurgicznym:
  83. 83
    Wskaż stwierdzenie niezgodne z aktualnymi wytycznymi postępowania w ostrym zespole wieńcowym u chorego z chorobą nowotworową:
  84. 84
    U bezobjawowych dorosłych, którzy w wieku dziecięcym przebyli leczenie onkologiczne o bardzo dużej toksyczności sercowo-naczyniowej zaleca się:
  85. 85
    U 78-letniej pacjentki z rozsianym nowotworem piersi i spodziewaną długością życia poniżej 1 roku, w przypadku utrzymywania się skurczowego RR > 160 mmHg: 1) należy rozpocząć leczenie nadciśnienia tętniczego; 2) docelowa wartość skurczowego RR powinna wynosić <140 mmHg; 3) lekami z wyboru są ACE-I lub ARB a w drugiej kolejności dihydropirydynowe blokery kanału wapniowego; 4) lekami z wyboru są beta-blokery; 5) nie powinno rozpoczynać się leczenia nadciśnienia tętniczego. Prawidłowa odpowiedź to:
  86. 86
    U pacjenta hospitalizowanego z powodu krwawienia z dolnego odcinka przewodu pokarmowego w przebiegu rozpoznanego niedawno raka jelita grubego istniała konieczność przetoczenia 4 j. KKCz. W zapisie EKG przy przyjęciu do szpitala stwierdzono AF o nieznanym czasie trwania. U pacjenta powinno się: 1) ocenić ryzyko zakrzepowo-zatorowe wg CHA2DS2-VASc; 2) w przypadku uzyskania co najmniej 2 pkt w CHA2DS2-VASc bezzwłocznie włączyć doustny antykoagulant; 3) w przypadku uzyskania co najmniej 2 pkt w CHA2DS2-VASc bezzwłocznie włączyć LMWH; 4) odroczyć decyzję o włączeniu antykoagulacji przynajmniej o miesiąc i ponownie ocenić ryzyko krwawienia oraz ryzyko zakrzepowo-zatorowe wg CHA2DS2-VASc; 5) odroczyć decyzję o włączeniu antykoagulacji przynajmniej o 3 miesiące i ponownie ocenić ryzyko krwawienia oraz ryzyko zakrzepowo-zatorowe wg CHA2DS2-VASc. Prawidłowa odpowiedź to:
  87. 87
    Stosowanie w terapii przeciwnowotworowej inhibitorów punktu kontrolnego wiąże się ze zwiększonym ryzykiem: 1) zapalenia mięśnia sercowego; 2) zapalenia osierdzia; 3) niewydolności serca; 4) zawału mięśnia sercowego; 5) dyslipidemii. Prawidłowa odpowiedź to:
  88. 88
    Czynnikiem bardzo wysokiego lub wysokiego ryzyka wystąpienia toksyczności sercowo-naczyniowej u chorych poddawanych terapii antracyklinami nie jest:
  89. 89
    Wskazaniem do uzupełnienia niedoboru żelaza u pacjentów z HFrEF jest stężenie w surowicy:
  90. 90
    Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące rozpoznania HFpEF:
  91. 91
    Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące terapii resynchronizującej u pacjentów z HF:
  92. 92
    Przeciwwskazaniem do wszczepienia LVAD u pacjenta z ciężkimi objawami niewydolności serca pomimo optymalnej terapii jest:
  93. 93
    U 77-letniego pacjenta z wywiadem nasilającej się HF - NYHA II/III od ok. 3 miesięcy, obciążonego nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą typu 2, hiperlipidemią oraz chorobą wieńcową po PCI LAD+DES 10 lat temu, w TTE stwierdzono tendencję do uogólnionej hypokinezy lewej komory z LVEF=35%, na zastawce aortalnej Vmax=4,0 m/s, Pmax=59 mmHg, Pmean=42 mmHg, AVA=0,9 cm2, łagodną niedomykalność zastawki aortalnej oraz umiarkowaną niedomykalność zastawki mitralnej. U chorego rozpoznano ciężką stenozę aortalną. Wskaż typ hemodynamiczny stenozy aortalnej oraz najbardziej optymalne dalsze postępowanie:
  94. 94
    U chorego z przewlekłą HFmrEF, EF = 45%, NYHA III, z rytmem zatokowym w TTE stwierdzono indeksowaną objętość lewego przedsionka (LAVI)=33 ml/m2, E/A=2,2, E/e’= 14,1, małą niedomykalność trójdzielną bez możliwości pomiaru ciśnienia prędkości fali zwrotnej. Wskaż fałszywe stwierdzenia: 1) chory ma dysfunkcję rozkurczową III stopnia; 2) nie można ocenić dysfunkcji rozkurczowej, ponieważ niedostępny jest pomiar fali zwrotnej trójdzielnej; 3) indeksowana objętość lewego przedsionka jest prawidłowa; 4) spełnione są dwa kryteria dla dysfunkcji rozkurczowej i należy rozpoznać II stopień dysfunkcji rozkurczowej; 5) u chorego nie można rozpoznać dysfunkcji rozkurczowej, ponieważ ma obniżoną frakcję wyrzutową. Prawidłowa odpowiedź to:
  95. 95
    Zgodnie z EHRA 2021 dotyczącym stosowania NOAC, jako prawidłowy schemat leczenia w noworozpoznanej zatorowości płucnej u większości pacjentów, bez wysokiego ryzyka krwawień należy zastosować: 1) wstępnie apiksaban 2x10 mg przez tydzień, następnie w pozostałej fazie leczenia 2x5 mg, a w długoterminowej profilaktyce wtórnej 2x2,5 mg; 2) wstępnie apiksaban 2x10 mg przez 14 dni, następnie w pozostałej fazie leczenia 2x5 mg, a w długoterminowej profilaktyce wtórnej 2x2,5 mg; 3) wstępnie LMWH przez 5 dni, następnie dabigatran w pozostałej fazie leczenia 2x150 mg, a w długoterminowej profilaktyce wtórnej 2x150 mg; 4) wstępnie LMWH przez 5 dni, następnie dabigatran w pozostałej fazie leczenia 2x150 mg, a w długoterminowej profilaktyce wtórnej 2x110 mg; 5) wstępnie rywaroksaban 2x15 mg przez 21 dni, następnie w pozostałej fazie leczenia 1x20 mg, a w długoterminowej profilaktyce wtórnej 1x10 mg; 6) wstępnie rywaroksaban 2x15 mg przez 21 dni, następnie w pozostałej fazie leczenia 1x20 mg, a w długoterminowej profilaktyce wtórnej 1x15 mg. Prawidłowa odpowiedź to:
  96. 96
    U pacjenta po STEMI ściany przedniej, w ramach kontroli w TTE uwidoczniono obecność przyściennej skrzepliny 15x12 mm w zakresie koniuszka i segmentów koniuszkowego przedniego i przegrodowego. Wskaż prawdziwe stwierdzenie/a zgodne z wytycznymi ESC/PTK 2023 postępowania w OZW: 1) u każdego pacjenta należy rozważyć obrazowanie za pomocą CMR celem weryfikacji obecności skrzepliny w LV drugim badaniem obrazowym przed rozpoczęciem leczenia; 2) należy rozważyć doustną antykoagulację VKA przez 3-6 miesięcy; 3) należy rozważyć doustną antykoagulację NOAC przez 3-6 miesięcy; 4) należy rozważyć leczenie trombolityczne z wykorzystaniem alteplazy; 5) należy rozważyć konsultację Heart Team pod kątem trombektomii mechanicznej. Prawidłowa odpowiedź to:
  97. 97
    Pacjent z napadowym AF, dotychczas stosujący VKA z chwiejnymi wartościami INR, bez krwawień wyraził zgodę na przejście na NOAC. Prawidłową decyzję o włączeniu NOAC, zależnie od dzisiejszego wyniku INR przedstawiono w punktach: 1) INR <2,0 - natychmiastowe włączenie NOAC; 2) INR 2,0-2,5 - natychmiastowe włączenie NOAC lub następnego dnia; 3) INR 2,5-3,0 - włączenie NOAC od następnego dnia, bez kontroli INR; 4) INR 2,5-3,0 - kontrola INR za 1-3 dni, do tego czasu odroczenie włączenia NOAC; 5) INR >3,0 - włączenie NOAC za 1-3 dni, bez kontroli INR; 6) INR >3,0 - podanie witaminy K, kontrola INR za 1-3 dni, do tego czasu odroczenie włączenia NOAC. Prawidłowa odpowiedź to:
  98. 98
    Stosowanie NOAC u pacjentów onkologicznych ze względu na ryzyko zmian stężenia w osoczu (akumulacja zwiększająca ryzyko krwotoku lub obniżenie powodujące utratę zabezpieczenia antykoagulacyjnego) jest przeciwwskazane w przypadku terapii: 1) cyklosporyną i takrolimusem - tylko w przypadku dabigatranu; 2) wiblastyną; 3) doksorubicyną; 4) imatynibem i sunytynibem; 5) cisplatyną i karboplatyną. Prawidłowa odpowiedź to:
  99. 99
    U pacjenta z migotaniem przedsionków i eGFR=25 ml/min/1,73 m2 w leczeniu przeciwkrzepliwym, zgodnie z wytycznymi EHRA 2021 dotyczącymi stosowania NOAC, można zastosować: 1) dabigatran w dawce 2x110 mg; 2) rywaroksaban w dawce 1x15 mg; 3) apiksaban w dawce 2x2,5 mg; 4) rywaroksaban w dawce 1x10 mg; 5) żaden z NOAC nie może być stosowany przy eGFR 15-30 ml/min/1,73m2, pozostaje zakwalifikować pacjenta do zamknięcia uszka lewego przedsionka lub stosowanie przewlekle LMWH. Prawidłowa odpowiedź to:
  100. 100
    Pacjent z przewlekłym WZW C, po nieskutecznej próbie eradykacji HCV z rozpoznaną marskością wątroby w skali Child-Pugh B (8pkt) wymaga leczenia antykoagulacyjnego ze względu na utrwalone migotanie przedsionków i niedawno przebytą zakrzepicę żyły wątrobowej i śledzionowej. Którego leku nie zastosuje się u tego pacjenta?
  101. 101
    Pacjent leczony antykoagulacyjnie NOAC z powodu AF, z prawidłową funkcją nerek ma być poddany zabiegowi chirurgicznemu o bardzo małym ryzyku krwawienia. W ramach konsultacji kardiologicznej należy zlecić:
  102. 102
    Kiedy w leczeniu antykoagulacyjnym NOAC nie powinny być stosowane? 1) zespół antyfosfolipidowy; 2) stan po implantacji mechanicznej zastawki; 3) pacjentka w ciąży z zatorowością płucną; 4) pacjentka w ciąży z migotaniem przedsionków; 5) pacjent z migotaniem przedsionków i padaczką leczoną kwasem walproinowym. Prawidłowa odpowiedź to:
  103. 103
    Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zaleceń aktywności sportowej u pacjentów w zespole długiego QT (LQTS): 1) zaleca się̨, aby wszystkie osoby z LQTS z wcześniejszymi objawami lub wydłużonym QTc, które ćwiczą, otrzymywały β-adrenolityk w dawce docelowej; 2) zaleca się, aby osoby z LQTS, które ćwiczą, unikały leków wydłużających QT. Należy też zapobiegać u nich hipokaliemii i hipomagnezemii; 3) nie zaleca się uprawiania sportów rekreacyjnych i wyczynowych o dużej intensywności, nawet przy stosowaniu β-adrenolityków, u osób z QTc >500 ms lub z potwierdzonym genetycznie LQTS z QTc ≥470 ms u mężczyzn i ≥480 ms u kobiet; 4) nie zaleca się uprawiania sportów wyczynowych (z ICD lub bez niego) u osób z LQTS i przebytym NZK lub omdleniami z powodu zaburzeń rytmu serca. Prawidłowa odpowiedź to:
  104. 104
    Wskaż prawdziwe stwierdzenie/a dotyczące nagłej śmierci sercowej (SCD) u sportowców: 1) u sportowców w wieku >35 lat większość przypadków SCD jest spowodowanych chorobą wieńcową, a intensywny wysiłek fizyczny wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zawału mięśnia serca i SCD; 2) SCD u młodych sportowców jest zwykle spowodowana genetycznymi lub wrodzonymi wadami strukturalnymi serca; 3) OZW wywołany wysiłkiem fizycznym najczęściej dotyczy dorosłych i starszych sportowców i jest wynikiem pęknięcia blaszki miażdżycowej i zakrzepicy w naczyniu wieńcowym, a ponad 50% pacjentów, u których wystąpił OZW nie miało wcześniej objawów ani rozpoznanej CAD; 4) wskaźniki zachorowalności na NZK są stale wyższe u sportowców płci męskiej niż u kobiet Prawidłowa odpowiedź to:
  105. 105
    Wskaż prawdziwe stwierdzenie/a dotyczące optymalizacji terapii nadciśnienia tętniczego u sportowca zawodowego biorącego udział w zawodach: 1) β-adrenolityki są zabronione w przypadku niektórych sportów zręcznościowych, takich jak strzelectwo; 2) diuretyki są zabronione we wszystkich sportach wyczynowych; 3) ACEI lub ARB i antagoniści wapnia są preferowanymi lekami z wyboru; 4) u kobiet w wieku rozrodczym należy unikać stosowania inhibitorów ACEI lub ARB. Prawidłowa odpowiedź to:
  106. 106
    Wskaż fałszywe stwierdzenie/a dotyczące aktywności sportowej u osób z obecnością mostków mięśniowych (MB) na tętnicach wieńcowych: 1) MB można wykryć w obrazowaniu u osób z nieprawidłowym wynikiem testu wysiłkowego EKG i należy podejrzewać u osób z dławicą wysiłkową lub omdleniem; 2) potencjalnymi mechanizmami leżącymi u podstaw niedokrwienia wywołanego wysiłkiem fizycznym u osób z MB jest ucisk tętnicy wieńcowej wraz z efektem Venturiego (zasysanie); 3) u pacjentów objawowych lub ze stwierdzonym niedokrwieniem mięśnia sercowego nie należy stosować β-adrenolityków; 4) pacjentom z MB i z objawami niedokrwienia mięśnia sercowego należy zakazać uprawiania sportów wyczynowych oraz powinni otrzymać odpowiednie zalecenia dotyczące aktywności w czasie wolnym.
  107. 107
    36-letni mężczyzna z ustalonym rozpoznaniem dwupłatkowej zastawki aortalnej (BAV) bez jej dysfunkcji i poszerzeniem aorty wstępującej (rok temu 46 mm), regularnie rekreacyjnie uprawiający sporty wytrzymałościowe o małej intensywności, zgłosił się celem okresowej oceny. Stwierdzono: śladową niedomykalność aortalną z cechami BAV, aortę wstępującą 47 mm bez cech rozwarstwienia, w pozostałych odcinkach nieposzerzoną. Prawidłowym zaleceniem dla pacjenta będzie:
  108. 108
    Wśród zaleceń dotyczących wykonywania ćwiczeń fizycznych u osób z migotaniem przedsionków (AF) prawdziwe są: 1) ablację AF zaleca się u osób ćwiczących z nawracającym objawowym AF i/lub u tych, które odmawiają stosowania farmakoterapii ze względu na jej wpływ na wyniki sportowe; 2) u osób bez strukturalnej choroby serca, u których AF jest dobrze tolerowane, należy rozważyć aktywność fizyczną bez włączania terapii antyarytmicznej; 3) u osób z udokumentowanym trzepotaniem przedsionków (AFL) chcących podjąć intensywne ćwiczenia, należy rozważyć ablację cieśni trójdzielno- żylnej, aby zapobiec AFL z przewodzeniem przedsionkowo‐komorowym 1:1; 4) u osób z AF, chcących intensywnie ćwiczyć i u których rozpoczęto terapię lekami klasy I, należy rozważyć profilaktyczną ablację cieśni trójdzielno‐żylnej, aby zapobiec AFL; 5) nie zaleca się stosowania leków przeciwarytmicznych klasy I w monoterapii bez udokumentowania odpowiedniej kontroli częstości komór w obrębie AF/AFL podczas intensywnego wysiłku; 6) po spożyciu flekainidu lub propafenonu jako tabletki ratunkowej nie zaleca się uprawiania intensywnych sportów, dopóki nie upłyną dwa okresy półtrwania leku przeciwarytmicznego (tj. do 2 dni). Prawidłowa odpowiedź to:
  109. 109
    Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące prewencji sercowo-naczyniowej: 1) u pacjentów bardzo wysokiego ryzyka, lecz bez rodzinnej hipercholesterolemii (FH), jeżeli nie udaje się osiągnąć docelowych LDL-C stosując maksymalne tolerowane dawki statyny i ezetimibu, można rozważyć terapię złożoną z inhibitorem PCSK9 w ramach prewencji pierwotnej; 2) u pacjentów (co najmniej) wysokiego ryzyka ze stężeniem triglicerydów >1,5 mmol/l (135 mg/dl) pomimo leczenia statynami oraz zmian stylu życia, można rozważyć zastosowanie n-3 PUFA (kwas eikozapentaenowy, EPA) 2 razy dziennie po 2 g w połączeniu ze statyną; 3) rozpoczęcie terapii statyną w ramach prewencji pierwotnej można rozważyć u osób w wieku ≥70 lat, jeżeli należą do grupy co najmniej wysokiego ryzyka; 4) u pacjentów z cukrzycą typu 2 i z wysokim lub bardzo wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym można rozważyć stosowanie niskich dawek ASA w prewencji pierwotnej w razie braku jednoznacznych przeciwwskazań; 5) dodanie inhibitora P2Y12 lub niskich dawek rywaroksabanu do ASA w ramach prewencji wtórnej należy rozważyć u pacjentów z wysokim ryzykiem epizodów niedokrwiennych bez wysokiego ryzyka krwawienia. Prawidłowa odpowiedź to:
  110. 110
    Wskaż poprawne zalecenia dotyczące leczenia hipertriglicerydemii: 1)  statyny są zalecanym lekiem pierwszego wyboru w redukcji ryzyka sercowo-naczyniowego u osób wysokiego ryzyka z hipertriglicerydemią >2,3 mmol/l (200 mg/dl); 2)  fibraty są zalecanym lekiem pierwszego wyboru w redukcji ryzyka sercowo-naczyniowego u osób wysokiego ryzyka z hipertriglicerydemią >2,3 mmol/l (200 mg/dl); 3) u pacjentów przyjmujących statyny, którzy osiągnęli docelowe stężenie LDL-C, przy triglicerydach >2,3 mmol/l (200 mg/dl) można rozważyć stosowanie fenofibratu lub bezafibratu; 4) u pacjentów przyjmujących fibrat, którzy osiągnęli docelowe stężenie LDL-C, przy triglicerydach >2,3 mmol/l (200 mg/dl) można rozważyć stosowanie monakoliny K; 5) u pacjentów wysokiego ryzyka z triglicerydami >1,5 mmol/l (135 mg/dl) pomimo leczenia statynami oraz podjęcia działań w zakresie zmiany stylu życia można rozważyć stosowanie n-3 PUFA (kwas eikozapentaenowy) 2 x 2 g/dobę w połączeniu ze statyną. Prawidłowa odpowiedź to:
  111. 111
    Wskaż błędne zalecenia dotyczące leczenia dyslipidemii u pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej przewlekłą chorobą nerek (CKD):
  112. 112
    Które z poniższych danych nie są brane pod uwagę w ramach kryteriów diagnostycznych rodzinnej hipercholesterolemii opracowanych przez Dutch Lipid Clinic Network? 1) wartości stężenia LDL-chlesterolu bez leczenia; 2) obecność żółtaków ścięgien lub rąbka rogówki przed 45. r.ż.; 3) obecność mutacji czynnościowej w genach LDL-R lub apoliproteiny B; 4) obecność mutacji czynnościowej w genie PCSK-9; 5) w wywiadzie rodzinnym - krewny drugiego stopnia z przedwczesną (mężczyźni <55. r.ż.; kobiety <60. r.ż.) chorobą naczyń lub chorobą naczyń wieńcowych. Prawidłowa odpowiedź to:
  113. 113
    Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące leczenia przeciwpłytkowego/przeciwzakrzepowego:
  114. 114
    Optymalne postępowanie farmakologiczne w celu zmniejszenia ryzyka sercowo-naczyniowego lub niewydolności nerek u pacjentów z cukrzycą typu 2 i przewlekłą chorobą nerek, według wytycznych ESC/PTK z roku 2023 dotyczących cukrzycy, powinno obejmować:
  115. 115
    Zgodnie z wytycznymi ESC/PTK z roku 2023 dotyczącymi cukrzycy - wskaż fałszywe stwierdzenie/a dotyczące leczenia przeciwpłytkowego/przeciwkrzepliwego u pacjenta z cukrzycą t. 2: 1) u chorych, którzy tolerowali DAPT bez poważnych powikłań krwotocznych, należy rozważyć przedłużenie DAPT >12 miesięcy po OZW do max. 3 lat; 2) u pacjentów z przewlekłym zespołem wieńcowym (CCS) lub objawową miażdżycą tt. obwodowych bez dużego ryzyka krwawienia należy rozważyć dodanie małych dawek rywaroksabanu (2x2,5 mg) do ASA celem długotrwałego zapobiegania poważnym zdarzeniom naczyniowym; 3) u pacjentów z OZW lub CCS i cukrzycą poddawanych PCI+DES i ze wskazaniem do leczenia przeciwkrzepliwego należy rozważyć przedłużenie terapii potrójnej ASA, klopidogrelem i OAC (NOAC lub VKA) do 1 miesiąca, jeśli ryzyko zakrzepicy przewyższa ryzyko krwawienia w indywidualnym przypadku pacjenta; 4) u pacjentów z OZW lub CCS i cukrzycą poddawanych PCI+DES i ze wskazaniem do leczenia przeciwkrzepliwego zaleca się przedłużenie terapii potrójnej małymi dawkami ASA, klopidogrelem i OAC do 3 miesięcy. Prawidłowa odpowiedź to:
  116. 116
    72-letni pacjent, po przebytym rok temu udarze niedokrwiennym mózgu, z tętniakiem aorty brzusznej, z cukrzycą t.2 został przyjęty na SOR po raz trzeci w ciągu ostatnich 6 miesięcy z powodu obrzęku płuc ze zwyżką ciśnienia 240/100 mmHg mimo regularnego stosowania leków. W wykonanym TTE przy poprzedniej hospitalizacji miesiąc temu - poza dysfunkcją rozkurczową I stopnia i łagodnymi niedomykalnościami zastawek nie stwierdzono nieprawidłowości. W EKG - miarowy rytm zatokowy 80/min., cechy przerostu lewej komory, NT-proBNP ok. 3 tys. pg/ml, kreatynina 1,86 mg/dl (164 mmol/l), elektrolity w normie, CRP i OB w normie; mocz - bez nieprawidłowości. W diagnostyce różnicowej, uwzględniając wiek pacjenta w pierwszej kolejności należy wziąć pod uwagę:
  117. 117
    49-letni pacjent z opornym nadciśnieniem tętniczym, bez innych czynników ryzyka, stosujący maksymalne dawki olmesartanu, lerkanidipiny, karwedilolu i doksazosyny oraz torasemidu zgłosił się celem wykluczenia wtórnego nadciśnienia tętniczego. Deklaruje regularne stosowanie leków. Przeciętne wartości RR w pomiarach domowych 170-190/90-100 mmHg, podobne wartości w ABPM i w gabinecie. Utrzymująca się w badaniach dodatkowych tendencja do hipokaliemii przy prawidłowej funkcji nerek w badaniach laboratoryjnych sugeruje możliwość pierwotnego hiperaldosteronizmu. Jako badanie pierwszego wyboru należy wykonać:
  118. 118
    U 46-letniego mężczyzny z kardiomiopatią przerostową, u którego rozpoznano AF powinno się:
  119. 119
    66-letni mężczyzna został przyjęty do szpitala z objawami pierwszej w życiu dekompensacji HFpEF. Wcześniej leczony był wyłącznie z powodu nadciśnienia tętniczego (ACE-I + diuretyk tiazydopodobny), bez innych chorób przewlekłych i czynników ryzyka, regularnie uprawiał sport rekreacyjnie - w pomiarach domowych ciśnienie było prawidłowe, przy przyjęciu RR=142/76 mmHg, w ABPM dobra kontrola ciśnienia. W badaniach wykonanych ambulatoryjnie 2 lata temu: TTE- prawidłowa funkcja skurczowa niepowiększonej lewej komory, dysfunkcja rozkurczowa I stopnia, bez przerostu, łagodne wady zastawkowe, małe prawdopodobieństwo nadciśnienia płucnego, laboratoryjnie - prawidłowa funkcja nerek i wynik badania ogólnego moczu. Obecnie: w TTE - lewa komora niepowiększona z koncentrycznym przerostem, o zachowanej f. skurczowej, podwyższone ciśnienie napełniania, dysfunkcja rozkurczowa III stopnia, powiększony lewy przedsionek, poza tym bez istotnych różnic w porównaniu z wcześniejszym badaniem. W bad. laboratoryjnych - kreatynina 1,85 mg/dl (162 mmol/l), obecne białko w moczu, łagodna niedokrwistość, OB 88 mm, CRP w normie. W diagnostyce różnicowej, uwzględniając wiek pacjenta w pierwszej kolejności należy wziąć pod uwagę następujące rozpoznanie i wykonać badania w tym kierunku:
  120. 120
    Lekiem pierwszego wyboru w leczeniu pacjentki z zakrzepicą żył głębokich kończyn dolnych w pierwszym trymestrze ciąży jest: