U 75-letniego pacjenta wykonano próbę dobutaminową z powodu podejrzenia ciężkiej niskoprzepływowej stenozy zastawki aortalnej. W pomiarach spoczynkowych stwierdzono: LVEF = 25%, LVSVi=27 ml/m2, AVmax=3,17 m/s, gradient maksymalny 40 mmHg, średni 22 mmHg, AVA z równania ciągłości 0,8 cm2, DVI 0,18. Na szczycie próby uzyskano następujące parametry: LVEF 35%, LVSVi 49 ml/m2, przepływ maksymalny 4,7 m/s, gradient maksymalny 88 mmHg, średni 57 mmHg, AVA 0,9 cm2, DVI 0,22. Jakie wnioski można wyciągnąć z próby dobutaminowej?
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego C
wg wytycznychWzrost objętości wyrzutowej o ponad 20% z utrzymującym się małym AVA i rosnącym gradientem w próbie dobutaminowej potwierdza prawdziwie ciężką stenozę aortalną.
Pełne wyjaśnienie ›
Wzrost indeksowanej objętości wyrzutowej o ponad 20%, z 27 do 49 ml/m², w trakcie próby dobutaminowej potwierdza obecność rezerwy kurczliwości, a jednoczesny wzrost średniego gradientu do wartości typowej dla ciężkiej stenozy przy powierzchni ujścia pozostającej poniżej 1 cm² i niskim wskaźniku DVI potwierdza, że stenoza jest prawdziwie ciężka, a nie rzekomo ciężka. Taki wynik jednoznacznie potwierdza rezerwę kurczliwości lewej komory oraz ciężką stenozę aortalną.
Dlaczego nieWytyczne ESC/EACTS dotyczące leczenia zastawkowych wad serca, 2021, European Heart Journal
Draft: claude-sonnet 2026-09-18