PES · Onkologia kliniczna · wiosna 2023 · pytanie 48

1. Aobecność wysokiej niestabilności mikrosatelitarnej jest markerem występowania deficytu naprawy błędnie sparowanych zasad.
2. Bobecność wysokiej niestabilności mikrosatelitarnej zwiększa skuteczność immunoterapii wykorzystującej przeciwciała przeciwko immunologicznym punktom kontrolnym.
3. Cudowodniono, że skuteczność immunoterapii u chorych z wysoką niestabilnością mikrosatelitarną jest niezależna od typu patomorfologicznego nowotworów.
4. Dwysoką niestabilność mikrosatelitarną stwierdza się najczęściej u chorych na m.in. raka trzonu macicy i raka jelita grubego nie związanego z polipowatością (zespół Lyncha).
5. Eobecność MSI zmniejsza skuteczność immunoterapii wykorzystującej przeciwciała przeciwko immunologicznym punktom kontrolnym.

Źródło pytania: CEM, cem.edu.pl/pytcem, pobrano 2026-08-20; dziedzina Onkologia kliniczna, sesja wiosna 2023, nr 48. Treść i klucz przytoczone dosłownie. CEM zastrzega, że mogą być nieaktualne względem bieżącej wiedzy medycznej.