Na SOR zgłosiła się pacjentka w wieku rozwojowym po omdleniu pod prysznicem z masą ciała poniżej oczekiwanej ze względu na płeć, wiek, krzywą rozwoju i stan zdrowia. W wywiadzie zgłasza lęk przed przybraniem na wadze i nie widzi przy tym problemu. Ostatnio wystąpił u niej epizod wymiotów po zjedzeniu posiłku. Wg klasyfikacji DSM-5 lekarz powinien rozpoznać u pacjentki:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Uwagi zgłoszone na stronie CEM: Uwaga 1: Zgodnie z Psychiatria Dzieci i Młodzieży M. Janas—Kozik i T. Wolańczyk tom II str. 91 tabela 20.4 postać ograniczająca jadłowstrętu — podczas ostatnich 3 miesięcy dana osoba nie podejmowała regularnie zachowań takich jak (...) prowokowanie przez siebie wymiotów
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego B
wg wytycznychJeden epizod wymiotów nie zmienia postaci ograniczającej w postać z napadami/przeczyszczaniem — liczy się regularność zachowań kompensacyjnych w ostatnich 3 miesiącach.
Pełne wyjaśnienie ›
W DSM-5 postać ograniczająca jadłowstrętu psychicznego rozpoznaje się, gdy w ciągu ostatnich 3 miesięcy osoba nie podejmowała regularnie zachowań z napadami objadania się lub przeczyszczania (w tym prowokowania wymiotów) — opisana pacjentka jest poniżej oczekiwanej masy ciała, boi się przybrania na wadze i nie widzi w tym problemu, a epizod wymiotów po jednym posiłku był jednorazowy, nie regularnym wzorcem zachowań kompensacyjnych.
Dlaczego nieAmerican Psychiatric Association, Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition (DSM-5), 2013, kryteria postaci ograniczającej jadłowstrętu psychicznego
Draft: claude-sonnet 2026-10-06