Do PZP dla dzieci i młodzieży zgłosił się ojciec z niespełna 4-letnim chłopcem. Powodem zgłoszenia się są narastające problemy z zachowaniem w przedszkolu. Z wywiadu wiadomo, że chłopiec w wieku około 2 lat przestał mówić, chociaż wcześniej wypowiadał pojedyncze słowa. Ponadto stał się agresywny, często płakał i się złościł, przede wszystkim wtedy, gdy następowały zmiany w jego otoczeniu, nawet te bardzo drobne. Na przestrzeni ostatnich 4. tygodni wystąpiły także zachowania autoagresywne, głównie pod postacią uderzania się po twarzy i gryzienia rąk. Objawy te pojawiały się najczęściej, gdy w otoczeniu chłopca było bardzo dużo nowych wyraźnych bodźców, np. dźwięki, barwy. Chłopiec unikał kontaktu fizycznego, nie tylko z osobami obcymi, ale również z najbliższymi. Najbardziej prawdopodobnym rozpoznaniem wg kryteriów ICD-10 jest:
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego A
wg wytycznychRegres mowy, lęk przed zmianą, przeciążenie sensoryczne i unikanie bliskości razem składają się na obraz autyzmu dziecięcego.
Pełne wyjaśnienie ›
Utrata nabytych słów około 2. roku życia, agresja i silny dystres przy nawet drobnych zmianach otoczenia, autoagresja prowokowana nadmiarem nowych, intensywnych bodźców sensorycznych oraz unikanie kontaktu fizycznego nawet z najbliższymi to obraz regresu rozwojowego i nadwrażliwości sensorycznej typowy dla autyzmu dziecięcego.
Dlaczego nieICD-10, World Health Organization, 1992, F84.0 autyzm dziecięcy
Draft: claude-sonnet 2026-10-06