Do grupy wysokiego ryzyka rozwoju chłoniaka u osób z zespołem Sjögrena należą pacjenci, u których stwierdza się:
- plamicę;
- obwodową polineuropatię;
- niedokrwistość megaloblastyczną;
- kłębuszkowe zapalenie nerek;
- mieszaną krioglobulinemię.
Pokaż Klucz CEM bez odpowiadania
Wyjaśnienie mówi, dlaczego poprawna odpowiedź jest poprawna, dlaczego każda z pozostałych nie jest, i podaje źródło z kanonu CEM z datą wytycznych — razem ze znacznikiem, kto je zweryfikował.
Treść pytania, wszystkie odpowiedzi, Klucz CEM, uwagi zgłoszone na stronie CEM i statystykę zdających masz bez opłat — teraz i po wygaśnięciu dostępu.
Co daje pełny dostępDlaczego A
wg wytycznychO ryzyku chłoniaka w zespole Sjögrena świadczy plamica, krioglobulinemia, zapalenie nerek i neuropatia, a nie niedokrwistość megaloblastyczna.
Pełne wyjaśnienie ›
Do czynników zwiększonego ryzyka chłoniaka w zespole Sjögrena zalicza się objawy układowe wynikające z odkładania kompleksów immunologicznych i klonalnej ekspansji limfocytów B: plamicę (palpable purpura), krioglobulinemię mieszaną, kłębuszkowe zapalenie nerek i neuropatię obwodową. Niedokrwistość megaloblastyczna wynika z niedoboru witaminy B12 lub kwasu foliowego i nie należy do markerów ryzyka chłoniaka; w zespole Sjögrena niedokrwistość, jeśli występuje, ma zwykle inne tło.
Dlaczego nieProgram specjalizacji w dziedzinie reumatologii (CMKP), powikłania układowe zespołu Sjögrena i ryzyko chłoniaka
Draft: claude-sonnet-5-5 2026-10-09