Leczenie antyretrowirusowe HIV (ART/ARV)

219 pytań CEM z testu PES z chorób zakaźnych o zagadnieniu „Leczenie antyretrowirusowe HIV (ART/ARV)”, ze wszystkich sesji w bazie, z oficjalnym kluczem i odsetkiem poprawnych odpowiedzi; 3 unieważnione. Przypisanie Tematu pochodzi z programu specjalizacji CMKP.

1. 48
   wiosna 202631-letni mężczyzna, u którego miesiąc wcześniej rozpoznano zakażenie HIV (wówczas HIV RNA 7,5x105 kopii/mL, liczba CD4 37 kom/µL) zgłasza się z powodu narastającego od 2 dni uczucia duszności z towarzyszącym suchym kaszlem i stanami podgorączkowymi. Pacjent od 3 tygodni jest leczony antyretrowirusowo (ARV) zestawem alafenamid tenofowiru + emtrycytabina + biktegrawir (TAF+FTC+BIC) oraz codziennie przyjmuje profilaktykę zakażeń oportunistycznych (ZO) w postaci trimetoprimu/sulfametoksazolu (TMP/SMX) w dawce 480. Wynik genotypowania uzyskany tydzień po włączeniu ARV nie wykazał obecności mutacji warunkujących lekooporność HIV. Przy przyjęciu duszność przy minimalnym wysiłku, saturacja 78%, naloty grzybicze w jamie ustnej, tachykardia. Test antygenowy COVID-19 - RSV - grypa - wynik negatywny. W tomografii komputerowej o wysokiej rozdzielczości (HRCT) w płucach stwierdzono rozległe (>50% objętości płuc) zmiany śródmiąższowe o typie matowej szyby. Wskaż prawdziwe stwierdzenia: 1) wdrożenie leczenia zapalenia płuc należy odroczyć do czasu uzyskania rozpoznania etiologicznego; 2) wystąpienie nowego ZO należy potraktować jako wyraz nieskuteczności stosowanego leczenia ARV i zmienić stosowany zestaw; 3) wystąpienie nowego ZO może stanowić manifestację zespołu rekonstrukcji immunologicznej (ZRI); 4) podejrzewając pneumocystozowe zapalenie płuc (PCP/PJP), które wystąpiło pomimo stosowania TMP/SMX należy włączyć pentamidynę w dawce 4 mg/kg m.c./dobę we wlewach dożylnych; 5) prednizon lub prednizolon powinien stanowić jeden z elementów terapii. Prawidłowa odpowiedź to:
2. 51
   wiosna 2026Kabotegrawir: 1) należy do grupy inhibitorów wejścia HIV do komórki; 2) należy do grupy inhibitorów integrazy HIV; 3) może być stosowany jako składnik dwulekowej, długodziałającej terapii iniekcyjnej; 4) może być stosowany w monoterapii w profilaktyce przedekspozycyjnej HIV (PrEP); 5) może być stosowany w monoterapii w profilaktyce poekspozycyjnej HIV (PEP). Prawidłowa odpowiedź to:
3. 52
   wiosna 2026Ciężarna skutecznie leczona antyretrowirusowo przed koncepcją zestawem dolutegrawir + lamiwudyna, od 10. tygodnia ciąży otrzymała dodatkowo dizoproksyl tenofowiru. Poziom HIV RNA oznaczony w 24. tygodniu ciąży wynosił 762 kopie/ml. W opisanej sytuacji, zgodnie z zaleceniami PTN AIDS z 2025 r.: 1) przyjęty sposób postępowania był niewłaściwy; 2) w trzecim trymestrze ciąży należy podwoić dawkę dolutegrawiru; 3) należy zmodyfikować dotychczasową terapię w oparciu o wyniki genotypowania; 4) ciążę należy rozwiązać elektywnym cieciem cesarskim; 5) sposób rozwiązania ciąży należy uzależnić od wielkości wiremii HIV w trzecim trymestrze ciąży. Prawidłowa odpowiedź to:
4. 56
   wiosna 2026Zgodnie z aktualnymi zaleceniami PTN AIDS wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące subtypów wirusa HIV:
5. 58
   wiosna 2026Pacjent z koinfekcją HIV/TB (gruźlica płuc potwierdzona mikrobiologicznie, RIF-TB dodatni bez genu oporności na RIF) otrzymuje od 6 tygodni leczenie przeciwprątkowe z dobrą początkową odpowiedzią kliniczną. Dwa tygodnie temu włączono ARV. Obecnie chory zgłasza ponownie gorączkę, nasilenie kaszlu, bóle w klatce piersiowej i pojawienie się nowych, bolesnych powiększonych węzłów chłonnych z tendencją do tworzenia przetok. W kontroli obserwowano istotny spadek wiremii HIV. Które rozpoznanie jest najbardziej prawdopodobne w świetle diagnostyki różnicowej dolegliwości chorego?
6. 82
   wiosna 202642-letni MSM stosuje profilaktykę przedekspozycyjną długo działającym kabotegrawirem (CAB-LA). Zgłasza podgorączkę, bóle mięśni i wysypkę plamisto-grudkową 3 tygodnie po ryzykownym kontakcie seksualnym. Wynik testu 4. generacji jest niereaktywny, natomiast w jednym z badań laboratoryjnych stwierdzono niskie, graniczne miano HIV-RNA, które w kolejnych badaniach jest niewykrywalne. Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące znaczenia zespołu LEVI w diagnostyce różnicowej:
7. 85
   wiosna 202662-letni mężczyzna zakażony HIV zgłasza się na SOR z powodu gwałtownie narastającego bólu, obrzęku i zaczerwienienia kończyny dolnej, z towarzyszącymi pęcherzami krwotocznymi oraz objawami ogólnymi (gorączka, dreszcze). Objawy pojawiły się w ciągu kilkunastu godzin. W wywiadzie podaje kontakt uszkodzonej skóry z wodą morską podczas kąpieli w rejonie Zatoki Puckiej w okresie letnim. Pacjent jest skutecznie leczony antyretrowirusowo (HIV-RNA - niewykrywalny, CD4- 1120 kom/µl). W wywiadzie dodatkowo stwierdza się przewlekłe zapalenie wątroby typu B. Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące rozpoznania i postępowania w tej sytuacji klinicznej:
8. 86
   wiosna 202640-letni mężczyzna, MSM zakażony HIV, skutecznie leczony ARV, z liczbą limf. CD4 >500 kom/µl zgłasza się z powodu nagłego, silnego bólu w nadbrzuszu, nudności i wymiotów. Objawy pojawiły się kilka godzin po spożyciu surowej ryby (sushi). Chory nie gorączkuje, nie zgłasza biegunki. W badaniach laboratoryjnych brak istotnych odchyleń. Które z badań diagnostycznych jest najbardziej właściwe w tej sytuacji klinicznej?
9. 89
   wiosna 202650-letnia kobieta, mieszkanka terenów wiejskich, od wielu lat zakażona HIV, skutecznie leczona ARV, z niewykrywalną wiremią HIV i liczbą limf. CD4 >350 kom/µl, zgłasza okresowy dyskomfort w prawym podżebrzu, bez objawów ogólnych. W badaniu USG jamy brzusznej uwidoczniono w prawym płacie wątroby dobrze odgraniczoną zmianę torbielowatą, o niejednorodnej echogeniczności, z obecnością struktur wewnętrznych o charakterze drobnych przegród oraz echogenicznych ognisk przyściennych. W wykonanej tomografii komputerowej stwierdzono zmianę torbielowatą z nieregularnym obrysem ściany, obecnością uwarstwionych struktur wewnętrznych oraz miejscowych zwapnień w obrębie ściany zmiany. Które rozpoznanie najlepiej tłumaczy obraz kliniczny i radiologiczny?
10. 93
    wiosna 202628-letni mężczyzna zgłasza się do poradni z powodu gorączki, bólu gardła oraz uogólnionej limfadenopatii. W wywiadzie podaje stosowanie profilaktyki przedekspozycyjnej HIV (PrEP) w schemacie „on-demand” z użyciem dizoproksylu tenofowiru i lamiwudyny (TDF/3TC). Przyznaje, że nie stosował jej zgodnie z zalecanym schematem (pomijanie dawek przed i po ekspozycji). W badaniach laboratoryjnych stwierdzono: wiremię HIV-RNA 2 300 000 kopii/ml, liczbę limf. CD4 - 390 kom/µl. Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące rozpoczęcia leczenia antyretrowirusowego:
11. 34
    jesień 202532-letnia kobieta, HIV+, z dotychczas dobrze kontrolowaną wiremią w trakcie terapii zawierającej darunawir/kobicystat + alafenamid tenofowiru/emtrycytabinę (DRV/c + TAF/FTC) zgłasza się z powodu planowanej ciąży. Liczba limfocytów CD4 wynosi 680 kom./μl. Nie stwierdzono mutacji oporności, nie jest zakażona HBV ani HCV. Wskaż stwierdzenia zgodne z aktualnymi zaleceniami dotyczącymi postępowania u kobiet w ciąży: 1) darunawir wzmacniany kobicystatem nie jest rekomendowany w czasie ciąży ze względu na zmniejszone stężenia leku w II i III trymestrze; 2) emtrycytabina i alafenamid tenofowiru mogą być kontynuowane w ciąży; 3) dolutegrawir może być bezpieczną alternatywą w ciąży, także w pierwszym trymestrze; 4) w ciąży zaleca się oznaczanie HIV RNA co najmniej raz w każdym trymestrze; 5) schemat dwulekowy z dolutegrawirem i lamiwudyną może być stosowany u ciężarnych z niewykrywalną wiremią, niezakażonych HBV. Prawidłowa odpowiedź to:
12. 36
    jesień 202542-letni mężczyzna żyjący z HIV (CD4 90 kom./µl, wiremia HIV 45 000 kopii/ml) zgłasza się z powodu postępującej duszności, kaszlu i uczucia ucisku w klatce piersiowej. W TK klatki piersiowej stwierdzono dużą masę śródpiersiową zajmującą węzły chłonne przedniego i tylnego śródpiersia oraz uciskającą tchawicę i naczynia. W badaniach krwi: Hb 10,3 g/dl, leukocyty 3,1 x10⁹/l. W badaniu USG jamy brzusznej liczne pakiety węzłów chłonnych, hepatosplenomegalia. Badanie histopatologiczne powiększonego węzła pachowego wykazało obecność plazmoblastów wykazujących ekspresję białek: HHV8 Latency-Associated Nuclear Antigen (LANA) i łańcuchów lekkich λ immunoglobuliny M. Które z rozpoznań i strategii terapeutycznych jest najbardziej prawdopodobne i właściwe u tego pacjenta? 1) chłoniak Hodgkina klasyczny;      2) choroba Castlemana;        3) chemioterapia z immunoterapią; 4) operacyjne usunięcie guza; 5) czasowe zawieszenie ART. Prawidłowa odpowiedź to:
13. 38
    jesień 2025Długodziałająca iniekcyjna terapia antyretrowirusowej w formie połączenia kabotegrawiru z rylpiwiryną może być zastosowana: 1) u osób, u których niedostateczna kontrola wiremii HIV jest skutkiem braku adherencji do dotychczasowego schematu leczenia; 2) u nastolatków powyżej 12. roku życia; 3) u osób otyłych z BMI >30 kg/m2 pod warunkiem odpowiedniej techniki podania leków i ścisłego monitorowania skuteczności leczenia; 4) u osób z obecnymi przeciwciałami anty-HBc total, o ile HBsAg i HBV DNA są niewykrywalne. Prawidłowa odpowiedź to:
14. 40
    jesień 2025Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące wczesnej fazy zakażenia HIV: 1) komórki dendrytyczne błony śluzowej pochwy i odbytu, które uległy zakażeniu HIV transportują wirusa do węzłów chłonnych, gdzie zakażają limfocyty CD4+; 2) znaczne nasilenie i czas utrzymywania się objawów ostrej choroby powyżej 6 tygodni jest typowe dla elite controllers, osób z niską wiremią HIV, u których przez lata nie dochodzi do progresji zakażenia HIV; 3) zakażenie szczepem HIV o tropizmie zarówno do koreceptorów CXCR4, jak i CCR5 jest czynnikiem korzystnym rokowniczo co do naturalnego przebiegu zakażenia; 4) w każdym przypadku należy jak najszybciej włączyć leczenie antyretrowirusowe. Prawidłowa odpowiedź to:
15. 41
    jesień 2025Które ze stanów klinicznych nie stanowią przeciwwskazania do zastosowania schematu dwulekowego - dolutegrawir/lamiwudyna (DTG/3TC) jako terapii początkowej u pacjenta z nowo zdiagnozowanym zakażeniem HIV, zgodnie z aktualnymi rekomendacjami? 1) współzakażenie HBV; 2) stwierdzona mutacja oporności na inhibitory integrazy; 3) ciężka niewydolność nerek (eGFR <30 ml/min); 4) otyłość (BMI >30 kg/m²); 5) wiek powyżej 60. roku życia. Prawidłowa odpowiedź to:
16. 45
    jesień 2025Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące profilu bezpieczeństwa nowoczesnych leków ARV z grupy NRTI i inhibitorów integrazy (InI):
17. 46
    jesień 202528-letni mężczyzna, MSM, zgłasza się do poradni z powodu trwających od 3 tygodni dolegliwości bólowych okolicy odbytu, śluzowo-krwistej wydzieliny, parcia na stolec i stanu podgorączkowego. W kolonoskopii stwierdzono zmiany zapalne ograniczone do odbytnicy: nadżerki, owrzodzenia, obrzęk i przekrwienie błony śluzowej. Badanie histopatologiczne wykazało naciek z komórek jednojądrzastych i obecność ziarniniaków. W morfologii - podwyższona liczba leukocytów i kalprotektyna. Pacjent jest zakażony HIV, skutecznie leczony, z liczbą limf. TCD4 582 kom./μl i niewykrywalną wiremią HIV. Które z działań należy uznać za najbardziej adekwatne jako kolejny krok?
18. 47
    jesień 2025Pacjent zakażony HIV, u którego nie wdrożono jeszcze leczenia antyretrowirusowego. W wykonanych badaniach liczba limf. T CD4 wynosi 220 kom./μl, a wiremia HIV-RNA 750 000 kopii/ml. Które ze schematów terapeutycznych można zastosować u tego pacjenta w ramach tzw. “Rapid Start”, zgodnie z obowiązującymi rekomendacjami? 1) dolutegrawir/lamiwudyna (DTG/3TC); 2) alafenamid tenofowiru/emtrycytabina/biktegrawir (TAF/FTC/BIC); 3) darunawir/rytonawir + lamiwudyna (DRV/r + 3TC); 4) dolutegrawir + alafenamid tenofowiru/emtrycytabina (DTG + TAF/FTC); 5) rylpiwiryna/alafenamid tenofowiru/emtrycytabina (RPV/TAF/FTC). Prawidłowa odpowiedź to:
19. 49
    jesień 202540-letni mężczyzna zakażony HIV, skutecznie leczony od 5 lat schematem biktegrawir/emtrycytabina/alafenamid tenofowiru zgłasza się do poradni chorób zakaźnych przed planowaną 3-tygodniową podróżą do Kenii i Tanzanii (w tym pobyt w rejonie Jeziora Wiktorii). Pacjent ma utrzymującą się niewykrywalną wiremię HIV-RNA, liczbę lim. T CD4 710 kom./μl, brak współchorobowości. W dzieciństwie był szczepiony zgodnie z kalendarzem szczepień. Nie przyjmował wcześniej profilaktyki przeciwmalarycznej ani nie był szczepiony przeciw żółtej febrze. Które z działań należy podjąć w ramach przygotowania do podróży?
20. 38
    wiosna 202514 miesięcy temu u 42-letniego mężczyzny z zakażeniem HIV zdiagnozowano rozsianą infekcją Mycobacterium avium complex (MAC). Zgodnie z rekomendacjami rozpoczęto leczenie zakażenia MAC, a po 2 tygodniach dołączono terapię antyretrowirusową uzyskując po 4 miesiącach spadek wiremii HIV-RNA <20 kopii/ml. Aktualnie pacjent nie ma objawów chorobowych, a pobierane kontrolne posiewy nie wykazały wzrostu MAC we krwi. W ostatnich badania laboratoryjnych liczba limfocytów T CD4 wynosiła 91 kom/µl. Kiedy można u pacjenta zakończyć leczenie podtrzymujące MAC?
21. 39
    wiosna 2025Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące stosowania w leczeniu antyretrowirusowym terapii lekami długodziałającymi (LAA, Long Acting Agent), tj. kabotegrawiru z rylpiwiryną (CAB+RPV):
22. 41
    wiosna 202541-letni pacjent zakażony HIV, weterynarz z zawodu, został przyjęty na oddział IT z powodu pogorszenia stanu zdrowia, przebiegającego z niewydolnością wielonarządową. Mężczyzna od 5 lat pozostaje pod kontrolą poradni i jest skutecznie leczony antyretrowirusowo schematem zawierającym alafenamid tenofowiru/emtrycytabinę/biktegrawir. W ostatnich badaniach kontrolnych stwierdzano: limfocyty T CD4 1200 kom/µl, HIV-RNA <20 kopii/ml. Aktualne dolegliwości pojawiły się około 7 dni przed przyjęciem: początkowo gorączka do 39°C, uczucie rozbicia, bardzo silne bóle mięśniowe. Po kilkudniowym okresie poprawy ponownie doszło do pogorszenie stanu zdrowia. Przy przyjęciu do szpitala stwierdzono m.in.: temperaturę 39°C, żółtaczkę, obustronne wylewy dospojówkowe. Badania diagnostyczne wykazały ponadto aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, niewydolność nerek oraz cechy uszkodzenia wątroby. Wskaż najbardziej prawdopodobne rozpoznanie:
23. 43
    wiosna 2025Który ze schematów terapeutycznych nie jest zalecany w przypadku pacjentów HIV(+) z aktywnym zakażeniem HBV (wykrywalny antygen HBs)? 1) alafenamid tenofowiru (TAF)/emtrycytabina (FTC) + dolutegrawir (DTG); 2) dizoproksyl tenofowiru (TDF)/emtrycytabina (FTC) + dolutegrawir (DTG); 3) alafenamid tenofowiru (TAF)/emtrycytabina (FTC) + biktegrawir (BIC); 4) lamiwudyna (3TC) + dolutegrawir (DTG); 5) rylpiwiryna (RPV) + kabotegrawir (CAB). Prawidłowa odpowiedź to:
24. 44
    wiosna 202561-letni pacjent HIV(+) od 5 lat leczony jest antyretrowirusowo schematem zawierającym alafenamid tenofowiru/emtrycytabinę/darunawir/kobicystat (TAF/FTC/DRV/COBI). Pomimo zmiany na zdrowszą dietę i zwiększenia aktywności fizycznej, wartości lipidów pozostają podwyższone: cholesterol całkowity 6,2 mmol/l, lipoproteiny o niskiej gęstości (LDL) 4,1 mmol/l, lipoproteiny o wysokiej gęstości (HDL) 0,7 mmol/l i trójglicerydy 2,5 mmol/l. Pacjent ma dodatni wywiad rodzinny w kierunku chorób sercowo-naczyniowych. Nie chce zmieniać swojego schematu leczenia antyretrowirusowego, ale zgadza się na rozpoczęcie terapii obniżającej poziom lipidów. Który z inhibitorów reduktazy HMG-CoA nie powinien zostać zastosowany ze względu na ryzyko interakcji?
25. 45
    wiosna 202545-letni mężczyzna zakażony HIV, leczony od 8 lat antyretrowirusowo schematem zawierającym dizoproksyl tenofowiru/emtrycytabinę i dolutegrawir zgłosił się na kontrolną wizytę. Okazuje się, że niedawno w trakcie upadku zdiagnozowano u niego złamanie nadgarstka. To drugie złamanie kości pacjenta w ciągu ostatnich 3 lat. Zlecono wykonanie badania densytometrycznego (DXA), stwierdzając obniżoną gęstość mineralną kości (osteopenię lub osteoporozę). Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące wpływu leków antyretrowirusowych na rozwój osteoporozy:
26. 46
    wiosna 2025U 45-letniego mężczyzny zakażonego HIV, z powodu niepowodzenia wcześniejszego leczenia i stwierdzanej wielolekooporności zmieniono terapię antyretrowirusową. Obecny schemat składa się z darunawiru z rytonawirem, dolutegrawiru, alafenamidu tenofowiru/emtrycytabiny i dorawiryny. W badaniach kontrolnych przeprowadzonych po kliku miesiącach zaobserwowano wzrost poziom kreatyniny w surowicy z wyjściowego poziomu 95 µmol/l do 110 µmol/l. W badaniu ogólnym moczu nie stwierdzono białkomoczu ani krwinkomoczu. Badanie USG jamy brzusznej wykazało, że obie nerki mają prawidłową wielkości i strukturę. W ciągu kolejnych 9 miesięcy poziom kreatyniny w surowicy utrzymywał się na stabilnym poziomie: od 111 do 115 µmol/l. Który ze stosowanych leków jest prawdopodobną przyczyną wzrostu stężenia kreatyniny w surowicy?
27. 47
    wiosna 2025U pacjenta z nowo zdiagnozowanym zakażeniem HIV stwierdzono w wykonanych badaniach laboratoryjnych: poziom wiremii HIV-RNA 8,21x105 kopii/ml, limfocyty T CD4 12 kom/µl. W której z sytuacji klinicznych należy odroczyć włączenie leczenia antyretrowirusowego? 1) toksoplazmoza ośrodkowego układu nerwowego; 2) kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych; 3) rozsiana postać mięsaka Kaposiego; 4) chłoniak rozlany olbrzymiokomórkowy; 5) ze względu na bardzo zaawansowane stadium zakażenia leczenie należy rozpocząć bezzwłocznie, niezależnie od stwierdzanych powikłań. Prawidłowa odpowiedź to:
28. 84
    wiosna 2025Zakażenie Cryptosporidium parvum: 1) może być skutkiem połknięcia/zachłyśnięcia się wodą z basenu; 2) zwykle umiejscowione jest w końcowym odcinku jelita grubego; 3) u osób żyjących z HIV, z liczbą limfocytów CD4+ <100 kom/µl, może powodować biegunkę o piorunującym, zagrażającym życiu przebiegu; 4) u osób żyjących z HIV, dotychczas nieleczonych antyretrowirusowo (ARV), wymaga zastosowania intensywnej terapii przeciwpierwotniakowej i odroczenia początku leczenia ARV o 2-4 tygodnie. Prawidłowa odpowiedź to:
29. 88
    wiosna 2025Pojęcie „funkcjonalnej monoterapii” w odniesieniu do terapii zakażenia HIV oznacza stosowanie:
30. 89
    wiosna 2025Wskaż właściwie połączenie leku z mechanizmem jego działania: 1) lenakapawir - blokowanie rozcięcia poliprotein na strukturalne i enzymatyczne białka HIV; 2) dolutegrawir - zahamowanie elongacji HIV DNA; 3) rytonawir - blokowanie rozcięcia poliprotein na strukturalne i enzymatyczne białka HIV; 4) rytonawir - zmiana farmakokinetyki inhibitorów protez wirusowych; 5) kabotegrawir - inhibicja czynności kapsydu HIV-1. Prawidłowa odpowiedź to:
31. 91
    wiosna 202564-letnia kobieta została przeniesiona z oddziału chorób wewnętrznych z powodu nowo wykrytego zakażenia HIV, wyniszczenia i wyhodowania Cryptococcus neoformans z krwi. W wywiadach: od 2 lat postępujące osłabienie, utrata masy ciała (łącznie około 15 kg), pancytopenia. Przy przyjęciu leżąca, logiczna, z zaburzeniem pamięci, prawidłowo zorientowana auto- i allopsychicznie, wydolna krążeniowo i oddechowo, bez objawów ogniskowego uszkodzenia OUN, bez objawów oponowych. W badaniach dodatkowych hemoglobina 7,4/dL, leukocyty 2,45x103, płytki 24 G/L, czas kaolinowo-kefalinowy 45 s, liczba limfocytów CD4+ 4 kom/µl, CD8+ 46 kom/µl, HIV RNA 6,34x106 kopii/ml. W ciągu najbliższej doby należy: 1) wykonać nakłucie lędźwiowe; 2) rozpocząć leczenie antyretrowirusowe zestawem biktegrawir + emtrycytabina + alafenamid tenofowiru; 3) rozpocząć leczenie antyretrowirusowe zestawem dolutegrawir + lamiwudyna; 4) włączyć trimetoprim/sulfametoksazol w dawce 960 mg 1x dziennie. Prawidłowa odpowiedź to:
32. 92
    wiosna 2025Profilaktykę przdekspozycyjną zakażenia HIV z zastosowaniem emtrycytabiny z tenofowirem można stosować w sposób doraźny (nieciągły): 1) u mężczyzn cis niezależnie od statusu zakażenia HBV; 2) u kobiet cis niezależnie od statusu zakażenia HBV; 3) u mężczyzn cis niezakażonych HBV; 4) u kobiet cis niezakażonych HBV; 5) wyłącznie u niezakażonych HBV mężczyzn cis uprawiających seks z mężczyznami. Prawidłowa odpowiedź to:
33. 94
    wiosna 2025Ilościowe oznaczenie wiremii HIV należy wykonać co najmniej: 1) dwa razy w roku u pacjentów leczonych antyretrowirusowo zakażonych HIV-1; 2) dwa razy w roku u pacjentów leczonych antyretrowirusowo zakażonych HIV-2; 3) raz na dwa lata u pacjentów nieleczonych zakażonych HIV-1; 4) raz na pół roku u pacjentów nieleczonych zakażonych HIV-1. Prawidłowa odpowiedź to:
34. 42
    jesień 2024Wskaż działania diagnostyczne i profilaktyczno-terapeutyczne, które należy zastosować u 30-letniego mężczyzny z nowo rozpoznanym zakażeniem HIV (HIV RNA 5,66x105 kopii/ml, liczba limfocytów CD4+ 18 kom./µl, CD4/CD8=0,01), obecnie bez objawów chorobowych i z alergią na trimetoprim/sulfametoksazol (TMP/SMX) w wywiadach: 1) odroczenie leczenia antyretrowirusowego (ARV) do czasu uzyskania oznaczenia antygenu kryptokokowego w surowicy krwi; 2) zastosowanie profilaktyki pneumocystozowego zapalenia płuc i toksoplazmozy z użyciem TMP/SMX w osłonie kortykosteroidów; 3) zastosowanie profilaktyki pneumocystozowego zapalenia płuc i toksoplazmozy z użyciem atowakwonu; 4) zaproponowanie jednotabletkowego zestawu leków ARV składającego się z darunawiru/kobicystatu z alafenamidem tenofowiru i emtrycytabiną; 5) zaproponowanie zestawu leków ARV składającego się z dolutegrawiru z dizoproksylem tenofowiru i emtrycytabiną. Prawidłowa odpowiedź to:
35. 43
    jesień 2024Wskaż cechy charakteryzujące zespół LEVI (Long-Acting Early Inhibition Syndrome): 1) może rozwinąć się u osób stosujących każdą formę farmakologicznej profilaktyki zakażenia (PrEP) HIV; 2) może manifestować się zmiennością wyników oznaczeń w testach przesiewowych (naprzemiennie wyniki pozytywne i negatywne); 3) rozstrzygający dla rozpoznania jest wynik wysoce swoistych weryfikujących testów serologicznych - Western Blot (WB) lub LIA; 4) wyniki oznaczeń HIV RNA w surowicy zwykle przekraczają wartości 100 000 kopii/ml; 5) potwierdzenie obecności HIV RNA w surowicy może wymagać zastosowania metod ultraczułych. Prawidłowa odpowiedź to:
36. 44
    jesień 202433-letnia kobieta z zakażeniem HIV zdiagnozowanym 5 lat wcześniej, skutecznie leczona antyretrowirusowo (ART) zestawem dolutegrawir (DTG)+alafenamid tenofowiru (TAF)+emtrycytabina (FTC) zgłosiła się z powodu występujących od kilku miesięcy nawracających, niebolesnych nadżerek w jamie ustnej i na narządach płciowych, pojawiła się również plamista wysypka na całym ciele. Pacjentka wykonała apteczny test w kierunku kiły, którego wynik był dodatni. Rozpoznanie potwierdzono w poradni wenerologicznej (test FTA ABS dodatni), włączono doksycyklinę. W drugim tygodniu leczenia wystąpiły zaburzenia widzenia - pogorszenie ostrości, ciemne plamki w polu widzenia, pogorszenie jakości widzenia barw. W badaniu neurologicznym i tomografii komputerowej głowy nie stwierdzono nieprawidłowości. W badaniu okulistycznym obustronny obrzęk tarczy nerwu wzrokowego. Chora podaje uczulenie na penicyliny (pokrzywka i uczucie duszności po amoksycylinie z klawulanianem 2 lata temu) i pyłki traw. W opisanym przypadku: 1) optymalnym postępowaniem będzie kontynuowanie leczenia doksycykliną z przedłużeniem terapii do 21 dni; 2) należy podjąć próbę odczulania na penicyliny podając wzrastające dawki penicyliny doustnie co kilka dni; 3) należy podjąć próbę odczulania na penicyliny podając wzrastające dawki penicyliny doustnie lub pozajelitowo co kilkanaście minut; 4) po uzyskaniu desensytyzacji leczyć penicyliną krystaliczną przez 2 do 3 tygodni; 5) należy zmienić zestaw ART na niezawierający DTG, aby zmniejszyć ryzyko reakcji uczuleniowych. Prawidłowa odpowiedź to:
37. 45
    jesień 2024Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące mężczyzn uprawiających seks z mężczyznami (MSM): 1) ryzyko zakażenia HIV podczas receptywnego seksu analnego jest zbliżone do ryzyka zakażenia dla seksu dopochwowego; 2) w przypadku stosowania inhibitorów fosfodiesterazy typu 5 (IPD5) łącznie z kobicystatem należy podwoić dawkę IPD5; 3) negatywny wynik badania wymazu z cewki moczowej z zastosowaniem metod NAAT w kierunku chlamydiozy i rzeżączki pozwala na wykluczenie tych chorób przenoszonych drogą seksualną; 4) w grupie MSM HIV(+) zaleca się szczepienie przeciwko ludzkiemu wirusowi brodawczaka do ukończenia 45. roku życia. Prawidłowa odpowiedź to:
38. 46
    jesień 2024Zgodnie z obowiązującymi zaleceniami, spośród wymienionych stanów podstawę do wyłączenia z kwalifikacji na biorcę przeszczepu narządowego osoby z dobrze kontrolowanym zakażeniem HIV (w ciągu minimum ostatnich 6 miesięcy HIV RNA <50 kopii/ml, CD4 >200 kom/mm3) stanowią: 1) objawy neurologiczne i udokumentowane wykrycie wirusa JC w płynie mózgowo-rdzeniowym 6 lat przed kwalifikacją do przeszczepienia; 2) wieloogniskowy naczyniowo-grudkowy przerost węzłów chłonnych związany z zakażeniem HHV-8; 3) przewlekła kryptosporydioza zdiagnozowana przed rozpoczęciem leczenia antyretrowirusowego (5 lat wcześniej); 4) schyłkową niewydolność nerek w przebiegu cukrzycy. Prawidłowa odpowiedź to:
39. 48
    jesień 202428-letni mężczyzna z nowo wykrytym zakażeniem HIV (HIV RNA 6,88x104 kopii/ml, CD4+ 276 kom./µL), od 4 tygodni leczony antyretrowirusowo (ARV) zestawem biktegrawir + emtrycytabina + alafenamid tenofowiru zgłosił się z powodu utrzymujących się od kilku miesięcy swędzących zmian rumieniowo-złuszczających fałdów nosowo-wargowych, okolicy brwi i małżowin usznych, które w ciągu ostatnich kilku dni zaostrzyły się i rozprzestrzeniły się na skórę owłosioną głowy i klatki piersiowej. W opisanym przypadku należy: 1) podejrzewać uczulenie na leki ARV; 2) zalecić zastosowanie kortykosteroidu ogólnie w dawce (w przeliczeniu na prednizon 1-2 mg)/kg masy ciała; 3) zalecić miejscowe stosowanie leków z grupy azoli i kortykosteroidów; 4) uwzględnić możliwość zespołu rekonstrukcji immunologicznej jako przyczyny zaostrzenia zmian. Prawidłowa odpowiedź to:
40. 49
    jesień 2024U 22-letniego imigranta z Wybrzeża Kości Słoniowej dwukrotnie uzyskano dodatni wynik testu przesiewowego w kierunku zakażenia HIV. W surowicy krwi nie stwierdzono obecności HIV-1 RNA. Pacjent podaje, że nigdy nie był leczony antyretrowirusowo (ARV). W opisanym przypadku należy: 1) na obecnym etapie diagnostyki uznać wyniki testów przesiewowych za fałszywie dodatnie; 2) kontynuować diagnostykę serologiczną - wykonać test Western Blot; 3) bezwzględnie dążyć do oznaczenia HIV-2 RNA; 4) w przypadku włączania leczenia ARV w pierwszym rzędzie rozważyć zastosowanie zestawu zawierającego dorawirynę i dwa nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy. Prawidłowa odpowiedź to:
41. 54
    jesień 2024Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące wzrostu wskaźnika BMI (Body Mass Index) u pacjentów rozpoczynających terapię antyretrowirusową: 1) wzrost wskaźnika BMI obserwuje się w przypadku schematów zawierających inhibitory integrazy (InSTIs) II generacji (biktegrawir, dolutegrawir); 2) największy wzrost wskaźnika BMI obserwuje się w przypadku schematów zawierającym dizoproksyl tenofowiru (TDF) w połączeniu z InSTIs II generacji; 3) największy wzrost wskaźnika BMI obserwuje się w przypadku schematu dwulekowego: dolutegrawir z lamiwudyną (DTG+3TC); 4) największy wzrost wskaźnika BMI obserwuje się w przypadku schematów zawierających alafenamid tenofowiru (TAF) w połączeniu z InSTIs II generacji; 5) największy wzrost wskaźnika BMI obserwuje się w przypadku schematów zawierających abakawir (ABC) w połączeniu z InSTIs II generacji. Prawidłowa odpowiedź to:
42. 105
    jesień 2024Zgodnie z obowiązującymi w Polsce rekomendacjami PTN AIDS, w celu zmniejszenia ryzyka wertykalnego zakażenia dziecka przez matkę żyjącą z HIV zaleca się w każdym przypadku:
43. 112
    jesień 2024U osoby żyjącej z HIV, zakażonej wariantem HIV-1 A6 po przełomie wirusologicznym (wiremia HIV 2450 kopii/ml) pomimo stosowanego uprzednio leczenia skojarzeniem dwóch nienukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy i nienukleozydowego inhibitora odwrotnej transkryptazy w badaniu genotypowym wykryto mutacje M184V oraz K103N w regionie kodującym odwrotną transkryptazę. Optymalną opcją terapeutyczną dla tego pacjenta jest zastosowanie:unieważnione
44. 4
    wiosna 2024Poprawa farmakokinetyki leków od lat ma duże znaczenie w terapii antyretrowirusowej. Z poniższych leków wskaż te, gdzie wykorzystano zjawisko boostowania (wzmocnienia celem stabilizacji stężenia leku): 1) lamiwudyna;          2) abakawir;          3) dolutegrawir; 4) elwitegrawir; 5) dorawiryna. Prawidłowa odpowiedź to:
45. 5
    wiosna 2024Spośród wymienionych połączeń leków wskaż dopuszczalne połączenia dwóch leków bez konieczności dodatkowego stosowania innych leków antyretrowirusowych: 1) DTG+3TC (dolutegrawir + lamiwudyna); 2) CAB+RPV w postaci długo działającej (kabotegrawir +rylpiwiryna); 3) DRV/r+3TC (darunawir/r + lamiwudyna); 4) EFV+RPV (efawirenz + rylpiwiryna); 5) DTG+RAL (dolutegrawir + raltegrawir). Prawidłowa odpowiedź to:
46. 20
    wiosna 2024Spośród wymienionych leków wskaż tylko te, które mogą być stosowane z ryfampicyną, z ewentualną zmianą dawki leku antyretrowirusowego lub jej zwiększeniem: 1) 3TC (lamiwudyna); 2) ABC (abakawir); 3) DTG (dolutegrawir); 4) DOR (dorawiryna); 5) RAL (raltegrawir). Prawidłowa odpowiedź to:
47. 21
    wiosna 2024Ostatnio zarejestrowano do leczenia zakażenia HIV nowy lek możliwy do zastosowania w postaci długo działającej - lenakapawir (LEN). Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące tego leku: 1) może być stosowany w monoterapii u pacjentów nigdy nie leczonych uprzednio antyretrowirusowo; 2) ma potwierdzoną skuteczność w połączeniu z innymi preparatami LAI i może być zalecany do rozpoczynania leczenia w połączeniu z CAB (kabotegrawir) + RIL (rylpiwiryna); 3) jest przeciwciałem monoklonalnym; 4) jest inhibitorem proteazy HIV; 5) jest inhibitorem białek kapsydu. Prawidłowa odpowiedź to:
48. 22
    wiosna 2024Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące stosowania dorawiryny (DOR) w leczeniu zakażenia HIV: 1) nie może być stosowana w połączeniu z lamiwudyną; 2) może być przyjmowana niezależnie od posiłków; 3) nie powinna być stosowana z ryfampicyną; 4) może być stosowana w leczeniu początkowym u pacjentów z HIV RNA >100 000 kopii/ml; 5) przed rozpoczęciem leczenia DOR nie jest konieczne wykonywanie badania genotypowania HIV (pobranie badania zalecane). Prawidłowa odpowiedź to:
49. 23
    wiosna 2024Z podanych leków wskaż nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy HIV (NNRTI): 1) marawitok;          2) rytonawir;          3) dorawiryna; 4) biktegrawir; 5) rylpiwiryna. Prawidłowa odpowiedź to:
50. 24
    wiosna 2024Na przestrzeni lat obserwowana jest znaczna poprawa skuteczności stosowanego leczenia antyretrowirusowego. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zasad zmiany w przypadku niepowodzenia wirusowego leczenia ART: 1) w przypadku stwierdzenia mutacji K103N utrzymywanie dalszego leczenia EFV (efawirenz) nie jest zalecane; 2) DTG w przypadku niepowodzenia leczenia antyretrowirusowego może być stosowany 2x/dobę; 3) preferowane jest obecnie w tej sytuacji zastosowanie terapii 2-lekowej - preparaty LAI CAB (kabotegrawir) z RIL (rylpiwiryną); 4) stosowanie połączenia DTG (dolutegrawiru) i RAL (raltegrawiru) jest szczególnie zalecane w grupie pacjentów, gdzie stwierdzona jest oporność na nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy; 5) nowy schemat terapii powinien zawierać minimum dwa, a najlepiej trzy aktywne leki ARV. Prawidłowa odpowiedź to:
51. 25
    wiosna 2024Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące leczenia ART i konieczności jednoczasowego zastosowania ryfampicyny: 1) zalecane jest jednoczesne stosowanie DTG+FTC/TDF przy zastosowaniu zwiększenia dawki FTC/TDF 2x/dobę; 2) zalecane jest jednoczesne stosowanie DTG+FTC/TDF przy jednoczesnym zwiększeniu dawki DTG i stosowaniu DTG 2x/dobę nawet u pacjentów bez uprzedniego stwierdzenia lekooporności w stosunku do inhibitorów integrazy; 3) możliwe jest jednoczesne stosowanie BIC/TAF/FTC przy zastosowaniu jednoczesnym dolutegrawiru; 4) możliwe jest jednoczesne stosowanie RAL+TDF/FTC przy zwiększeniu dawki RAL; 5) możliwe jest jednoczesne stosowanie RAL+TDF/FTC przy zastosowaniu wspomagania (boostowania) kobicystatem. Prawidłowa odpowiedź to:
52. 26
    wiosna 2024Obecnie w terapii antyretrowirusowej stosowanie są najczęściej dizoproksyl tenofowiru (TDF) alafenamid tenofowiru (TAF). Wskaż prawdziwe stwierdzenia: 1) stosowanie TAF jest związane z większym ubytkiem utkania kostnego w porównaniu z TDF; 2) stosowanie TAF jest związane z poprawą profilu lipidowego po zmianie z zestawu zawierającego TDF; 3) stosowanie TAF jest związane z redukcją masy ciała po zmianie z TDF; 4) stosowanie TAF nie jest zalecone w przypadku jednoczasowego stosowania ryfampicyny; 5) stosowanie TAF nie jest zalecane przy eGFR poniżej 30 ml/min/1,73 m2. Prawidłowa odpowiedź to:
53. 30
    wiosna 2024Wskaż leki, które nie są zalecane jako składowe zestawów do rozpoczynania terapii antyretrowirusowej u pacjentów uprzednio nieleczonych: 1) kabotegrawir;            2) dolutegrawir;            3) fostemsawir; 4) rytonawir; 5) dorawiryna. Prawidłowa odpowiedź to:
54. 31
    wiosna 2024Natychmiastowe rozpoczęcie leczenia antyretrowirusowego, bez oczekiwania na wyniki badań dodatkowych („rapid therapy”) jest możliwe: 1) w przypadku zastosowania zestawu: dizoproksyl tenofowiru + emtrycytabina + darunawir/kobicystat; 2) w przypadku zastosowania zestawu: alafenamid tenofowiru + emtrycytabina + dolutegrawir; 3) w przypadku zastosowania zestawu: lamiwudyna + dolutegrawir; 4) bez względu na stan kliniczny chorego. Prawidłowa odpowiedź to:
55. 32
    wiosna 2024Zespół LEVI (Long-acting Early Inhibition syndrome): 1) może się rozwinąć u wszystkich osób przyjmujących profilaktykę przedekspozycyjną (PrEP) HIV; 2) do jego rozpoznania konieczne jest zastosowanie testów molekularnych; 3) cechuje się szczególnie dużym nasileniem objawów choroby retrowirusowej; 4) wiąże się z wysokim ryzykiem rozwoju lekooporności na wszystkie grupy leków antyretrowirusowych. Prawidłowa odpowiedź to:
56. 33
    wiosna 2024W świetle obecnie (2023) obowiązujących „zaleceń PTN AIDS”, karmienie dziecka piersią przez matkę zakażoną HIV: 1) jest zalecane i bezpieczne w każdym przypadku, gdy co najmniej od drugiego trymestr ciąży w surowicy matki nie wykrywano HIV RNA; 2) może być stosowane w połączeniu z dokarmianiem mlekiem modyfikowanym; 3) może być stosowane, o ile w okresie poporodowym zestaw trzech leków antyretrowirusowych zostanie zamieniony na dwulekowy (dolutegrawir + lamiwudyna); 4) może być stosowane przy spełnieniu różnych warunków, a jednym z nich jest comiesięczne określanie HIV RNA w surowicy matki i dziecka w okresie karmienia naturalnego. Prawidłowa odpowiedź to:
57. 36
    wiosna 202431-letni mężczyzna zakażony HIV drogą wertykalną został przyjęty do szpitala z powodu gorszego samopoczucia z narastającą dusznością oraz towarzysząca gorączką do 38,8°C z dreszczami. Od dzieciństwa leczony antyretrowirusowo (ART), od 7-8 lat skutecznie zestawem elwitegrawir/kobicystat + emtrycytabina + alafenamid tenofowiru. Pięć miesięcy temu przerwał przyjmowanie ART. Ponadto chory podaje ubytek masy ciała o około 8 kg w ciągu ostatniego roku. W badaniach dodatkowych: PO2 55 mmHg we krwi tętniczej ze wzrostem do 120 mmHg przy tlenoterapii 10 l/min, CRP 164 mg/l, LDH 777 IU/l, HIV RNA 3,35x105 kopii/ml, CD4+ 9 kom/µl, CD4/CD8 0,1. W TK klatki piersiowej w obu płucach rozległe, dość symetryczne względem siebie obszary matowej szyby. Masa ciała 50 kg. Na kolejny dzień zaplanowano bronchoskopię z pobraniem materiału do badań mikrobiologicznych (klasycznych i z wykorzystaniem technik molekularnych). Wskaż prawidłowe elementy postępowania: 1) bezzwłocznie rozpocząć leczenie ryfampicyną z izoniazydem, pirazynamidem i etambutolem; 2) bezzwłocznie rozpocząć leczenie trimetoprimem/sulfametoksazolem (TMP/SMX) w dawce 120 mg TMP/SMX kg m.c./dobę; 3) decyzje odnośnie leczenia przeciwdrobnoustrojowego wstrzymać do czasu ustalenia czynnika etiologicznego w badaniach molekularnych; 4) zastosować steroidy w dawce odpowiadającej (początkowo) 80 mg prednizonu/dobę; 5) zastosować ART odmienny od ostatnio stosowanego. Prawidłowa odpowiedź to:
58. 80
    jesień 2023Ryfampicynę można stosować u pacjentów zakażonych HIV leczonych: 1) dowolnym inhibitorem integrazy HIV; 2) dowolnym nukleozydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy HIV; 3) dowolnym nukleotydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy HIV; 4) jednym (nie dowolnym) z nienukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy HIV. Prawidłowa odpowiedź to:
59. 81
    jesień 202367-letni pacjent, z otyłością (BMI 33), nadciśnieniem tętniczym i skutecznie leczonym zakażeniem HIV od 2 dni gorączkuje do 39 st. C, skarży się na uporczywy kaszel i ogólne osłabienie. Przyjmowany przez chorego zestaw leków antyretrowirusowych (ART.) to: darunawir/rytonawir + emtrycytabina + alafenamid tenofowiru. Uzyskano dodatni wynik testu antygenowego w kierunku zakażenia SARS Cov-2; wysycenie krwi tlenem (sO2) mierzone puloksymeterm wynosiło 98%. Zastosowano nirmatrewir/rytonawir przez 5 dni. 1) zgodnie z podanym opisem przypadku pacjent nie miał wskazań po włączenia leczenia nirmatrewirem / rytonawirem; 2) ze względu na ryzyko interakcji z dotychczas stosowanym ART., u opisanego chorego lepszym rozwiązaniem byłoby zastosowanie antagonistów interleukiny-6 w miejsce nirmatrewiru / rytonawiru; 3) przy zastosowaniu wyżej opisanego połączenia leków należy się liczyć ze zwiększonym ryzykiem rozwoju toksyczności mitochondrialnej; 4) przy zastosowaniu wyżej opisanego połączenia leków należy się liczyć z wystąpieniem nudności i wymiotów. Prawidłowa odpowiedź to:
60. 83
    jesień 2023Zgodnie z „Zaleceniami PTN AIDS” w przypadku osób zakażonych HIV, z liczbą limfocytów CD4 <100 kom/ul należy stosować farmakoprofilaktykę chorób związanych z zakażeniami herpeswirusami w następujących przypadkach: 1) po kontakcie seksualnym z osobą z opryszczką narządów płciowych; 2) u osób z częstymi nawrotami opryszczki narządów płciowych w celu zmniejszenia liczby nawrotów i ryzyka przeniesienia zakażenia; 3) przez pierwszych 6 miesięcy leczenia antyretrowirusowego, w celu zmniejszenia ryzyka zachorowania na półpasiec, u osób które w przeszłości przebyły zakażenie wirusem ospy wietrznej i półpaśca; 4) przez min. 6 miesięcy u chorych, którzy zakończyli leczenie ostrej fazy cytomegalowirusowego zapalenia siatkówki z uzyskaniem pełnej stabilizacji zmian w fundoskopii. Prawidłowa odpowiedź to:
61. 84
    jesień 2023Spośród podanych poniżej leków antyretrowirusowych wskaż te, które ograniczają możliwość wejścia HIV do komórki: 1) ibalizumab; 2) darunawir; 3) marawirok; 4) kabotegrawir. Prawidłowa odpowiedź to:
62. 85
    jesień 2023U 56-letniego pacjenta zakażonego HIV, który nie wyrażał zgody na leczenie antyretrowirusowe (ART.) stosowano trimetoprim/sulfametaksazol (TMP/SMX) jako profilaktykę pierwotną zakażeń oportunistycznych (ZO). Po ok. roku przyjmowania leku wystąpiła plamisto-grudkowa, miejscami zlewna, swędząca wysypka na tułowiu i kończynach - rozpoznano uczulenie na TMP/SMX. Oznaczono HIV RNA = 1,34 x 106 kopii/ml oraz liczbę limfocytów CD4 = 44 kom/ul, ponadto stwierdzono pogorszenie funkcji nerek - obniżenie eGFR z 55 do 45 ml/min w ciągu ostatnich 6 miesięcy. Po raz kolejny przedyskutowano z chorym celowość wdrożenia ART., na które obecnie pacjent wyraził zgodę. W opisanym przypadku: 1) można rozpocząć ART. zestawem: dizoproksyl tenofowiru (TDF) + emtrycytabina (FTC) + darunawir (DRV)/rytonawir (r); 2) preferowanym zestawem do rozpoczęcia ART. będzie: alafenamid tenofowiru (TAF) + FTC + DRV/r; 3) preferowanym zestawem do rozpoczęcia ART. będzie: TAF + FTC + dolutegrawir (DTG); 4) optymalną forma profilaktyki ZO jest podawanie pentamidyny w postaci wlewów dożylnych, raz w miesiącu. Prawidłowa odpowiedź to:
63. 86
    jesień 2023Szybkie włączenie leczenia antyretrowirusowego (ART.), bez oczekiwania na wyniki badań wirusologicznych i immunologicznych - tzw. „rapid therapy”: 1) powinno dotyczyć wszystkich pacjentów z nowo wykrytym zakażeniem HIV; 2) może polegać na zastosowaniu zestawu zawierającego alafenamid tenofowiru (TAF) + emtrycytabinę (FTC) + dolutegrawir (DTG); 3) może polegać na zastosowaniu zestawu zawierającego długodziałające leki iniekcyjne (LAI) - kabotegrawir z rylpiwiryną; 4) może polegać na zastosowaniu zestawu zawierającego abakawir (ABC) + lamiwudynę (3TC) + darunawir/kobicystat (DRV/cobi). Prawidłowa odpowiedź to:
64. 87
    jesień 2023Spośród podanych poniżej stwierdzeń dotyczących ryzyka rozwoju zakrzepicy naczyń u osób zakażonych HIV: 1) wśród zakażonych HIV poziom białka S jest wyższy niż w populacji wolnej od zakażenia; 2) niedobór i zmniejszona aktywność białka C pogłębia się wraz z narastaniem deficytu immunologicznego; 3) skuteczne leczenie antyretrowirusowe (ART.) zrównuje ryzyko wystąpienia incydentu zakrzepowego u osób zakażonych HIV z ryzykiem występującym w populacji niezakażonej; 4) przeciwciała antyfosfolipidowe są obecne u ponad połowy osób zakażonych HIV. Prawidłowa odpowiedź to:
65. 88
    jesień 2023W przypadku objawowej ostrej choroby retrowirusowej (o.ch.r) zaleca się jak najszybsze włączenie leczenia antyretrowirusowego. Przesłanki uzasadniające takie postepowanie to: 1) względy epidemiologiczne; 2) zwiększenie szans na szybsze ustąpienie objawów o.ch.r.; 3) ograniczenie rozmiarów rezerwuarów HIV oraz jego ewolucji genetycznej; 4) prawdopodobny pozytywny wpływ na zjawisko „post-treatment control” oraz, w przyszłości, ułatwienie eradykacji wirusa z organizmu. Prawidłowa odpowiedź to:
66. 89
    jesień 2023Ważną pozycje w leczeniu zakażenia HIV stanowią inhibitory integrazy. Z poniżej podanych leków wybierz inhibitory integrazy HIV: 1) darunawir; 2) rytonawir; 3) dolutrgrawir; 4) biktegrawir; 5) kobicystat. Prawidłowa odpowiedź to:
67. 90
    jesień 2023Bustowanie - wspomaganie niektórych leków antyretrowirusowych jest nadal wykorzystywane Z poniższych leków wybierz te, gdzie wykorzystano zjawisko bustowania: 1) darunavir; 2) biktegravir; 3) dolutegravir; 4) elvitegrawir; 5) dorawiryna. Prawidłowa odpowiedź to:
68. 91
    jesień 2023W ostatnich latach istotnie wzrosła częstość stosowania terapii 2 lekowej Z pośród wymienionych połączeń leków wybierz możliwe do stosowania połączenia w terapii 2 lekowej (bez jednoczesnego stosowania innych leków): 1) DTG+3TC (dolutegrawir + lamiwudyna); 2) 3TC+RPV w postaci długodziałającej (lamiwudy +rylpiwiryna); 3) DRV/r+3TC (darunawir/r + lamiwudyna); 4) EFV+RPV (efawirenz + rylpiwiryna); 5) DTG+RAL (dolutegrawir + raltegrawir). Prawidłowa odpowiedź to:
69. 92
    jesień 2023Tenofowir jest jednym z częściej stosowanych leków antyretrowirusowych. Stosowanie są dizoproksyl tenofowiru (TDF) alafenamid tenofowiru (TAF). Z poniższych stwierdzeń wybierz właściwe: 1) stosowanie TAF jest związane z większym ubytkiem utkania kostnego wporównaniu z TDF; 2) stosowanie TAF jest związane z poprawą profilu lipidowego po zmianie z zestawu zawierającego TDF; 3) stosowanie TAF jest związane z redukcją masy ciała po zmianie z TDF; 4) stosowanie TAF nie jest zalecone w przypadku jednoczasowego stosowania ryfampicyny; 5) stosowanie TAF jest bezwzględnie przeciwwskazane w ciąży. Prawidłowa odpowiedź to:
70. 93
    jesień 2023Spośród wymienionych poniżej leków wybierz te, które mogą być stosowane z ryfampicyną: 1) EFV (Efavirenz); 2) RAL (raltegrawir); 3) DTG (dolutegrawir); 4) DOR (dorawiryna); 5) DRV (darunawir). Prawidłowa odpowiedź to:
71. 94
    jesień 2023Wybierz prawidłowe stwierdzenia dotyczące leczenia ART i konieczności jednoczasowego zastosowania Ryfampicyny: 1) zalecane jest jednoczesne stosowanie DTG +FTC/TAF przy zastosowaniu jednoczesnym ritonawiru; 2) zalecane jest jednoczesne stosowanie DTG + FTC/TAF przy zastosowaniu jednoczesnym zwiększeniu dawki DTG i stosowaniu DTG 2x dobę; 3) możliwe jest jednoczesne stosowanie BIC/TAF/FTC przy zastosowaniu jednoczesnym dolutegrawiru; 4) możliwe jest jednoczesne stosowanie RAL+TDF/FTC przy zastosowaniu zwiększenia dawki TDF/FTC 2x dobę; 5) możliwe jest jednoczesne stosowanie RAL+TDF/FTC przy zastosowaniu wspomagania(bustowania) kobicystatem. Prawidłowa odpowiedź to:
72. 95
    jesień 2023Wymień prawdziwe stwierdzenia dotyczące zasad zmiany w przypadku niepowodzenia wirusowego leczenia ART.: 1) w przypadku stwierdzenia mutacji M184 V utrzymywanie dalszego leczenia 3TC jest bezwzględnie przeciwskazane; 2) DRV w przypadku niepowodzenia leczenia antyretrowirusowego może być stosowany 2 razy na dobę; 3) stosowanie monoterapii jest przeciwskazane; 4) stosowanie DTG(dolutegrawir)2x na dobę należy rozważyć po niepowodzeniu leczenia inhibitorami integrazy pierwszej generacji; 5) nowy schemat terapii powinien zawierać minimum 2, a najlepiej 3 aktywne leki ARV. Prawidłowa odpowiedź to:
73. 96
    jesień 2023Wskaż właściwe stwierdzenia dotyczące stosowania Dorawiryny (DOR) w leczeniu zakażenia HIV: 1) DOR(dorawiryna) może być przyjmowana niezależnie od posiłków oraz w skojarzeniu z preparatami zobojętniającymi sok żołądkowy - zarówno inhibitorami H2 jak i pompy protonowej; 2) lek ten może być zastosowany przed wykonaniem badania genotypowania w tzw. „Rapid Therapy”; 3) DOR(dorawiryna) nie powinna być stosowana z ryfampicyną; 4) DOR(dorawiryna) nie powinna być stosowana w leczeniu początkowym u pacjentów z HIV RNA >100 000 kopii/ml; 5) przed rozpoczęciem leczenia DOR(dorawiryna) nie jest konieczne wykonywanie badania genotypowania HIV (pobranie badania zalecane). Prawidłowa odpowiedź to:
74. 97
    jesień 2023Wskaż właściwe stwierdzenia dotyczące leczenia tzw. „rapid therapy” - czyli nawet tego samego dnia przed uzyskaniem wszystkich wyników badań. Wskaż wszystkie i jedyne właściwe stwierdzenia dotyczące takiego postępowania: 1) obecnie zalecane jest jedynie zastosowanie leczenie czterolekowe; 2) możliwe jest zastosowanie DOR/TDF/3TC; 3) rekomendowane jest leczenie z uwzględnieniem marawiroku; 4) możliwe jest zastosowanie DTG +TAF/FTC; 5) nie należy stosować tej strategii w przypadku braku gotowości pacjenta do podjęcia leczenia. Prawidłowa odpowiedź to:
75. 98
    jesień 2023Ostatnio zarejestrowano do leczenia zakażenia HIV nowy lek mający zastosowanie w przypadku występowania wielolekooporności wirusa HIV. Zjawisko to najczęściej występuje po niepowodzeniach terapeutycznych. Wskaż do jakiej klasy leków należy lenkapawir(LEN): 1) inhibitor proteazy; 2) inhibitor CCR5; 3) przeciwciało monoklonalne; 4) inhibitor wiązania; 5) inhibitor białek kapsydu. Prawidłowa odpowiedź to:
76. 102
    wiosna 2023Spośród wymienionych połączeń leków wskaż zalecane połączenia w terapii 2 lekowej (bez jednoczesnego stosowania innych leków): 1) darunawir/r +efawirenz; 2) marawirok + lamiwudyna; 3) kabotegrawir +rylpiwiryna; 4) darunawir +rylpiwiryna; 5) kabotegrawir + lamiwudyna. Prawidłowa odpowiedź to:
77. 103
    wiosna 2023Badania porejestracyjne związane ze stosowaniem dolutegrawiru, wykazały zwiększony odsetek występowania zaburzeń, o charakterze neuropsychiatrycznym u pacjentów leczonych tym lekiem. Do występowania zwiększonego odsetka zaburzeń o charakterze neuropsychiatrycznym predysponuje: 1) płeć żeńska; 2) płeć męska; 3) wiek poniżej 60. r.ż.; 4) jednoczesne stosowanie alfenamidu tenofowiru; 5) jednoczesne stosowanie z innym inhibitoirem integrazy. Prawidłowa odpowiedź to:
78. 104
    wiosna 2023Dorawiryna jest jednym z leków zalecanych do rozpoczynania leczenia w grupie pacjentów nieleczonych uprzednio antyretrowirusowo. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zastosowania tego leku: 1) dorawiryna powinna być stosowana raz na dobę z posiłkiem lub bez posiłku; 2) dorawiryna w grupie pacjentów nieleczonych uprzednio antyretrowirusowo nie powinna być stosowana przy limfocytach CD4 <200 komórek; 3) stosowanie leku jest przeciwskazane w przypadku jednoczesnego stosowania inhibitorów pompy protonowej; 4) przed rozpoczęciem leczenia bezwzględnie wskazane jest oznaczenie tropizmu HIV; 5) dorawiryna jest zalecona jedynie w grupie pacjentów z poziomem wiremii HIV poniżej 100000 kopii/ml. Prawidłowa odpowiedź to:
79. 108
    wiosna 2023Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące ABC (abakawiru): 1) rozpoczynanie leczenia ABC nie jest zalecane u pacjentów z wyjściowym poziomem HIV RNA powyżej 100 tys. kopii/ml, za wyjątkiem połączenia ABC+ DRV/r; 2) preparaty zawierające ABC nie są rekomendowane przy eGFR 60 ml/min; 3) istnieje związek stosowania ABC i nefrotoksycznością oraz odwapnieniem kości i ABC nie powinien być stosowany u pacjentów z osteoporozą; 4) ABC jest przeciwwskazany u osób posiadających allel HLA B*5701, który należy oznaczyć przed wdrożeniem leczenia tym lekiem; 5) stosowanie ABC może mieć związek ze zwiększoną częstością zawałów mięśnia sercowego. Prawidłowa odpowiedź to:
80. 109
    wiosna 2023W terapii antyretrowirusowej od dawna wykorzystywane jest zjawisko wspomagania (bustowania leków) antyretrowirusowych. Wskaż fałszywe stwierdzenia dotyczące wspomagającego działania „busterów”: 1) bustery mogą byś stosowane jedynie w terapiach jednotabletkowych (w połączeniu z inną substancją o aktywności przeciwwirusowej); 2) wspomaganie raltegrawiru kobicystatem pozwala na stosowanie tego leku w połączeniu z ryfampicyną; 3) rytonawir posiada aktywność przeciwwirusową; 4) „bustowanie” dolutegrawiru umożliwia stosowanie tego leku jednocześnie z ryfampicyną. Prawidłowa odpowiedź to:
81. 110
    wiosna 2023W prowadzeniu leczenia antyretrowirusowego kluczowe jest utrzymanie skuteczności wirusologicznej leczenia. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące nieskutecznej wirusologicznie terapii antyretrowirusowej: 1) terapia nieskuteczna to występowanie ponad 50 kopii HIV RNA w 1 ml krwi po 6 miesiącach od rozpoczęcia leczenia ARV (drugi pomiar wykonany po minimum 4. tygodniach od pierwszego); 2) skuteczność wirusologiczna jest mniej istotna niż skuteczność immunologiczna; 3) ocenę skuteczności leczenia należy przeprowadzić po raz pierwszy po 4.-6. tygodniach od rozpoczęcia terapii; 4) czas określający brak skuteczności leczenia antyretrowirusowego zależy od stosowanego zestawu leków antyretrowirusowych; 5) niepowodzenie wirusologiczne leczenia wymaga zawsze zmiany leczenia antyretrowirusowego. Prawidłowa odpowiedź to:
82. 111
    wiosna 2023Przeprowadzanie leczenia antyretrowirusowego czasem związane jest z niepowodzeniami Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zasad zmiany w przypadku niepowodzenia wirusowego: 1) w przypadku stwierdzenia mutacji M184V utrzymywanie dalszego leczenia 3TC jest bezwzględnie przeciwskazane; 2) DRV w przypadku niepowodzenia leczenia antyretrowirusowego może być stosowany 2 x na dobę; 3) stosowanie EFV (efawirenz)w przypadku występowania mutacji K103N może prowadzić do kumulacji mutacji związanych ze stosowaniem leków z grupy NNRTI; 4) stosowanie DTG (dolutegrawir) 2 x na dobę należy rozważyć po niepowodzeniu leczenia inhibitorami integrazy pierwszej generacji; 5) nowy schemat terapii powinien zawierać minimum 2, a najlepiej 3 aktywne leki ARV. Występowanie mutacji K103N jest przeciwskazaniem do stosowania EFV (efawirenz). Prawidłowa odpowiedź to:
83. 112
    wiosna 2023Zespół rekonstrukcji immunologicznej (ZRI) cechują nietypowe objawy kliniczne. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące tego zespołu: 1) do wystąpienia ZRI predysponuje niska liczba limfocytów T CD4 <100 komórek/mm3; 2) wzrost odpowiedzi immunologicznej na swoiste antygeny np. prątków jest małym kryterium diagnostycznym ZRI; 3) niezbicie stwierdzono występowanie tego zespołu w grupie pacjentów w grupie leczonych DTG; 4) szybki wzrost liczby limfocytów T CD4 we krwi po zastosowaniu terapii antyretrowirusowej jest kryterium diagnostycznym ZRI; 5) spontaniczne ustępowanie choroby, bez stosowania antybiotykoterapii, chemioterapii i kontynuowania leczenia antyretrowirusowego. Prawidłowa odpowiedź to:
84. 113
    wiosna 2023Nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (NNRTI) w połączeniu z analogami nukleozydowymi są jedną z opcji rozpoczynania terapii antyretrowirusowej (ART.) Ich stosowanie związane jest jednak z pewnymi ograniczeniami. W tabeli poniżej w kolumnie pierwszej (I.) wpisano nazwę leku z grupy NNRTI, zaś w kolumnie II. cechy charakteryzujące poszczególne preparaty. Dopasuj lek z kolumny I. (oznaczony cyfrą od 1 do 4) do odpowiadającej mu charakterystyki (litery od a do d) z kolumny II:
85. 114
    wiosna 2023Szybkie włączanie terapii antyretrowirusowej (ART), tzw. terapia „rapid”, to rozpoczęcie ART po pobraniu badań podstawowych, wirusologicznych i immunologicznych, ale przed uzyskaniem ich wyników. Wskaż zestawów leków właściwy do takiej formy leczenia: 1) abakawir (ABC) + lamiwudyna (3TC) + dolutegrawir (DTG); 2) ABC + 3TC + darunawir/kobicytat (DRV/c); 3) 3TC + DTG; 4) alafenamid tenofowiru (TAF) + emtrycytabina (FTC) + biktegrawir (BIC); 5) dizoproksyl tenofowiru (TDF) + FTC + DRV/c. Prawidłowa odpowiedź to:
86. 115
    wiosna 2023Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące profilaktyki przedekspozycyjnej zakażenia HIV: 1) nie powinna być oferowana osobom mającym kontakty seksualne pod wpływem substancji psychoaktywnych; 2) może być stosowana wyłącznie u osób z eGFR >60ml/min; 3) w zależności od preferencji klienta/klientki może być stosowana w sposób ciągły lub doraźny; 4) w przypadku stosowania w sposób doraźny maksymalna dawka tygodniowa to 7 tabletek TDF/FTC lub TAF/FTC. Prawidłowa odpowiedź to:
87. 116
    wiosna 2023Zgodnie z obowiązującymi rekomendacjami leczenie antyretrowirusowe (ART) należy rozpoczynać w możliwie krótkim czasie u wszystkich zakażonych HIV. Wskaż sytuacje kliniczne nakazujące włączenie w pierwszej kolejności leczenie przyczynowe i odroczenie ART o ponad 2 tygodnie: 1) każde zakażenie oportunistyczne u chorego z liczbą limfocytów CD4+ <50 komórek/mm3; 2) gruźlica u chorych z liczbą limfocytów CD4+ ≥50 komórek/mm3; 3) gruźlica niezależnie od liczby limfocytów CD4+; 4) kryptokokoza ośrodkowego układu nerwowego; 5) chłoniak. Prawidłowa odpowiedź to:
88. 13
    jesień 2017Wskaż prawdziwe stwierdzenia: 1) tropizm HIV-1 do koreceptora CCR5 oznacza, że wirus ma zdolność do wnikania do komórek pozbawionych receptora CD4+; 2) do określenia tropizmu HIV-1 wykorzystuje się sekwencjonowanie regionu kodującego jedną z podjednostek gp41; 3) fenotypowe określenie tropizmu HIV-1 jest możliwe nawet przy niewykrywalnej wiremii HIV; 4) tropizm do koreceptora CCR5 jest stałą cechą szczepu wirusowego, niezmienną w trakcie trwania zakażenia; 5) możliwe jest występowanie subpopulacji HIV-1 o tropizmie CXCR4, CCR5, subpopulacji mieszanych CXCR4/CCR5, oraz wariantów dual - wykorzystujących dowolny z tych koreceptorów. Prawidłowa odpowiedź to:
89. 14
    jesień 2017Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące par o różnym statusie serologicznym HIV: 1) każdej parze o różnym statusie serologicznym HIV w przypadku kontaktów seksualnych, których celem nie jest prokreacja, zaleca się stosowanie prezerwatyw lub u partnera/ki HIV(-) profilaktyki przedekspozycyjnej z zastosowaniem tenofowiru z emtrycytabiną; 2) w przypadku par starających się o dziecko zaleca się testowanie partnera/ki HIV (-) w kierunku zakażenia HIV co 3 miesiące; 3) w przypadku pary: mężczyzna HIV(-)/kobieta HIV+ jedną z zalecanych metod prokreacyjnych jest samodzielna inseminacja w okresie płodności; 4) zgodnie z Ustawą o leczeniu niepłodności z dn. 25 czerwca 2015 r. procedurę in vitro można stosować w parach HIV +/- z pominięciem 12-miesięcznego okresu leczenia niepłodności; 5) płukanie nasienia partnera HIV+ polega na chemicznej dezaktywacji HIV bez uszkodzenia plemników. Prawidłowa odpowiedź to:
90. 15
    jesień 2017U 34-letniego mężczyzny z noworozpoznanym zakażeniem HIV, bez chorób towarzyszących, planowane jest rozpoczęcie leczenia antyretrowirusowego (ART) zestawem leków zawierającym m.in. tenofowir. W przedstawionej sytuacji korzystniejsze będzie zastosowanie alafenamidu (TAF) zamiast dizoproksylu tenofowiru (TDF) ze względu na: 1) niższe ryzyko wystąpienia nefrotoksyczności; 2) niższe ryzyko wystąpienia hepatotoksyczności; 3) niższe ryzyko wystąpienia zaburzeń gospodarki fosforanowo-wapniowej; 4) możliwość zastosowania niższej dawki; 5) możliwość zastosowania zestawu ART w postaci jednej tabletki (brak takich możliwości w przypadku TDF). Prawidłowa odpowiedź to:
91. 16
    jesień 2017Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące wczesnej fazy zakażenia HIV: 1) osoby z mutacją ∆32 CCR5 nie ulegają zakażeniu HIV; 2) nasilenie i długość utrzymywania się objawów ostrej choroby retrowirusowej (o.ch.r.) są odwrotnie skorelowane z progresją zakażenia HIV; 3) zakażone HIV komórki dendrytyczne błony śluzowej pochwy i odbytu, po replikacji wirusa ulegają lizie, co przyczynia się do szybkiej propagacji zakażenia; 4) grupę „elite controllers” charakteryzuje obniżanie poziomu prowirusowego DNA po zaprzestaniu (prowadzonego przez kilka lat) leczenia antyretrowirusowego rozpoczętego w okresie o.ch.r. Prawidłowa odpowiedź to:
92. 22
    jesień 2017W przypadku niepowodzenia terapii bezinterferonowej zakażenia HCV, badanie w kierunku oporności należy wykonywać:
93. 84
    jesień 2017Dolutegrawir jest uważany za lek charakteryzujący się dobrym profilem bezpieczeństwa i wysoką skutecznością leczenia. Jednakże, badania porejestracyjne wykazały zwiększony odsetek występowania zaburzeń o charakterze neuropsychiatrycznym u pacjentów leczonych tym lekiem. Do występowania tego typu zaburzeń mogą predysponować: 1) dodatni antygen HLA-B*5701; 2) płeć żeńska; 3) wiek powyżej 60. roku życia; 4) jednoczesne stosowanie abakawiru. Prawidłowa odpowiedź to:
94. 85
    jesień 2017Stosowanie dizoproksylu tenofowiru (TDF) jest związane z występowaniem spadku gęstości mineralnej tkanki kostnej. Obecnie stosowany prolek tenofowiru - alafenamid tenofowiru (TAF) wywołuje mniej działań niepożądanych tego typu. Z poniższych stwierdzeń wskaż prawdziwe: 1) TAF jest jednym z preferowanych leków zalecanych do rozpoczynania leczenia antyretrowirusowego; 2) stosowanie TDF może powodować uszkodzenie nerek - proksymalną tubulopatię kanalikową; 3) jednym z typowych działań niepożądanych TDF jest występowanie niedokrwistości; 4) stosowanie TDF jest bezwzględnie przeciwwskazane w ciąży; 5) przy współwystępowaniu zakażenia HBV i HIV, preferowana dawka TAF to 25 mg. Prawidłowa odpowiedź to:
95. 86
    jesień 2017Powodem zmiany terapii antyretrowirusowej (ARV) mogą być między innymi: uproszczenie terapii, wystąpienie objawów niepożądanych zagrażających życiu lub niepowodzenie wirusologiczne. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące nieskutecznej wirusologicznie terapii ARV: 1) terapia nieskuteczna to występowanie ponad 50 kopii HIV RNA w 1 ml krwi po 6 miesiącach od rozpoczęcia leczenia ARV; 2) u pacjentów z początkową wiremią HIV RNA większą niż 100 000 - 500 000 kopii/ml oczekiwany czas osiągnięcia pełnej supresji wirusologicznej może być dłuższy niż 6 miesięcy; 3) terapia nieskuteczna to stwierdzenie w 2 kolejnych badaniach HIV RNA ponad 50 kopii/ml oznaczanych w odstępach 4-6 tygodniowych u pacjentów z wcześniejszą pełną supresją wirusologiczną; 4) ocenę skuteczności terapii, a także możliwych działań niepożądanych należy przeprowadzić po raz pierwszy pomiędzy 2 a 8 tygodniem leczenia. Prawidłowa odpowiedź to:
96. 87
    jesień 2017Do rozwoju zespołu rekonstrukcji immunologicznej (ZRI) w przebiegu infekcji HIV predysponuje niska liczba limfocytów T CD4 < 100 kom/mm3 oraz wysoka wiremia > 100 000 kopii/ml w momencie rozpoczynania terapii. Wskaż stany należące do kryteriów diagnostycznych ZRI: 1) nietypowe objawy kliniczne zakażeń oportunistycznych u osób, które odpowiedziały na leczenie antyretrowirusowe; 2) wzrost odpowiedzi immunologicznej na swoiste antygeny np. prątków; 3) spadek liczby limfocytów T CD4 we krwi po zastosowaniu terapii antyretrowirusowej; 4) spontaniczne ustępowanie choroby, bez stosowania antybiotykoterapii, chemioterapii i kontynuowania leczenia antyretrowirusowego; 5) gwałtowne namnażanie się wirusa HIV do wartości przekraczających 100 milionów kopii/ml surowicy. Prawidłowa odpowiedź to:
97. 88
    jesień 2017Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące leczenia antyretrowirusowego ciężarnych zakażonych HIV: 1) we wszystkich przypadkach podczas porodu konieczne jest podanie ciężarnej zydowudyny drogą dożylną, aby zapobiec transmisji wertykalnej zakażenia; 2) podczas trwania ciąży nie należy rozpoczynać leczenia newirapiną; 3) podanie pojedynczej dawki newirapiny podczas porodu nie jest obecnie rekomendowane; 4) kombinacja trzech leków z grupy nukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy może być zalecana w celu szybkiego obniżenia wiremii w przypadku wysokiej wiremii HIV; 5) stosowanie didanozyny jest przeciwwskazane w ciąży. Prawidłowa odpowiedź to:
98. 93
    jesień 2017Spośród wymienionych poniżej leków wskaż te, które nie powinny lub nie mogą być stosowane z ryfampicyną: 1) raltegrawir; 2) efawirenz; 3) lamiwudyna; 4) lopinawir; 5) enfuwirtyd; 6) abakawir; 7) darunawir. Prawidłowa odpowiedź to:
99. 94
    jesień 2017Pacjent w wieku 35 lat zgłosił się do przychodni ze świeżo rozpoznanym zakażeniem HIV. Do zakażenia HIV doszło prawdopodobnie w drodze kontaktów seksualnych. W wykonanych badaniach dodatkowych wykazano poziom limfocytów CD4+ 450 komórek/µl i poziom wiremii HIV 70 tys. kopii/ml. W rutynowych badaniach dodatkowych nie wykazano istotnych odchyleń. W badaniu genotypowania nie stwierdzono występowania mutacji warunkujących jakąkolwiek lekooporność. Pacjent dotychczas zdrowy nie podaje istotnych klinicznie dolegliwości. Wskaż zestawy leków preferowane do rozpoczęcia leczenia antyretrowirusowego u takiego pacjenta (wg PTN AIDS 2017): 1) lamiwudyna (3TC) + abakawir (ABC) + rylpiwiryna (RPV); 2) alafenamid tenofowiru (TAF) + emtrycytabina (FTC) + lopinawir wzmacniany rytonawirem (LPV/r); 3) lamiwudyna (3TC) + abakawir (ABC) + dolutegrawir (DTG); 4) alafenamid tenofowiru (TAF) + emtrycytabina (FTC) + darunawir wzmacniany kobicystatem (DRV/COBI); 5) lamiwudyna (3TC) + abakawir (ABC) + emtrycytabina (FTC). Prawidłowa odpowiedź to:
100. 92
     wiosna 2017Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące leczenia antyretrowirusowego (ART) w ostrej chorobie retrowirusowej: 1) istotnym wskazaniem do podjęcia na tym etapie zakażenia HIV ART są względy epidemiologiczne; 2) w zestawie leków należy uwzględnić inhibitor integrazy ze względu na zdolność leków z tej grupy do szybkiej supresji wiremii HIV; 3) w zestawie leków należy uwzględnić inhibitor proteazy ze względu na zdolność leków z tej grupy do szybkiej supresji wiremii HIV; 4) w zestawie leków należy uwzględnić inhibitor integrazy ze względu na wysoką barierę genetyczną tej grupy leków; 5) w zestawie leków należy uwzględnić inhibitor proteazy ze względu na wysoką barierę genetyczną tej grupy leków. Prawidłowa odpowiedź to:
101. 93
     wiosna 2017Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące marawiroku: 1) zastosowanie leku jest celowe u pacjentów będących homozygotami ∆32 CCR5; 2) zastosowanie leku jest celowe u pacjentów zakażonych HIV-1 z tropizmem do koreceptora CCR5 i subpopulacji mieszanych CXCR4/CCR5; 3) u pacjentów w ostrej fazie zakażenia HIV leczenie marawirokiem można rozpocząć bezpośrednio po zabezpieczeniu krwi na oznaczenie tropizmu, w oczekiwaniu na wynik tego oznaczenia; 4) może być stosowany u chorych leczonych ryfampicyną. Prawidłowa odpowiedź to:
102. 94
     wiosna 2017Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zaburzeń rozmieszczenia tkanki tłuszczowej u osób zakażonych HIV: 1) lipodystrofia jest działaniem niepożądanym leków antyretrowirusowych (ART); 2) w rozwoju lipoatrofii i lipohipertrofii biorą udział te same mechanizmy patogenetyczne; 3) niemożliwe jest zróżnicowanie lipoatrofii z zespołem wyniszczenia w przebiegu zakażenia HIV; 4) rzadkie występowanie lipoatrofii wśród pacjentów, którzy rozpoczęli ART w ciągu ostatnich 3 lat jest związane z faktem, że zaburzenia te ujawniają się dopiero po 4-5 latach stosowania ART. Prawidłowa odpowiedź to:
103. 95
     wiosna 201727-letni mężczyzna, u którego zakażenie HIV rozpoznano 4 tygodnie wcześniej. W badaniach dodatkowych w momencie rozpoznania: liczba limfocytów CD4 14 kom/µl, liczba kopii HIV RNA w ml (VL) - 654.000. Bezzwłocznie rozpoczęto leczenie antyretrowirusowe (ART) zestawem jednotabletkowym zawierającym alafenamid tenofowiru/emtrycytabinę/elwitegrawir/kobicystat (TAF/FTC/EVG/COBI) oraz profilaktykę pierwotną zakażeń oportunistycznych z zastosowaniem trimetoprimu/sulfametoksazolu (TMP/SMX) 160/800 mg 1x dz. Obecnie zgłosił się do Izby Przyjęć z powodu gorączki, suchego nieproduktywnego kaszlu i narastającej od 2 dni duszności. Przy przyjęciu: 15 pkt. GCS, tachykardia 108/min, tachypnoe 32 oddechy/min, zaznaczona praca dodatkowych mięśni oddechowych, pola płucne osłuchowo bez zmian, saturacja mierzona pulsoksymetrem sO2 = 80%. W badaniu radiologicznym klatki piersiowej (klp) - bez istotnych nieprawidłowości. W tomografii komputerowej klp: „…uwidoczniono nierównomierne upowietrznienie miąższu płucnego ze zlewnymi obszarami typu matowej szyby. Zmiany są najbardziej nasilone w płatach górnych. Pomiędzy tymi obszarami widoczne są również niewielkie obszary rozdętych zrazików. W przedniej części płatów górnych widoczne są liczne drobne zwłóknienia odpowiadające lokalizacji śródmiąższowej. Pojedyncze guzki podopłucnowe obustronnie oraz wewnątrz miąższu płucnego po stronie prawej. Guzki mierzą do 8 mm średnicy.Pojedyncze węzły chłonne w śródpiersiu do 12 mm w osi krótkiej- po stronie lewej przy łuku aorty. Pojedyncze węzły chłonne w okolicach pachowych do 16 mm w osi krótkiej.” W celu określenia wczesnej odpowiedzi na zastosowane ART określono VL- 1900 kopii/ml i liczbę limfocytów CD4- 184 kom/µl. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące opisanego przypadku: 1) w różnicowaniu konieczne jest uwzględnienie pneumocystozowego zapalenia płuc (PCP), gruźlicy (TB) i cytomegalowirusowego zapalenia płuc (CMV-pn); 2) najbardziej prawdopodobnym rozpoznaniem jest CMV-pn, ponieważ pomimo wskazań pacjent nie otrzymał pierwotnej profilaktyki choroby cytomegalowirusowej; 3) w przypadku uzasadnionego podejrzenia/ rozpoznania PCP leczeniem z wyboru będzie zastosowanie pentamidyny z powodu „przełamania” profilaktyki z zastosowaniem TMP/SMX; 4) obecne zachorowanie może być wyrazem zespołu rekonstrukcji immunologicznej (ZRI). Prawidłowa odpowiedź to:
104. 98
     wiosna 201754-letnia kobieta z zakażeniem HIV zdiagnozowanym 5 lat wcześniej, od ponad 4 lat leczona antyretrowirusowo (ART) zestawem: emtrycytabina (FTC) + tenofowir (TDF) + atazanawir/rytonawir (ATV/r). Skuteczność leczenia - dobra: od 3. m-ca po włączeniu ART we wszystkich oznaczeniach wiremia HIV < 50 kopii/ml, wzrost liczby limfocytów CD4 z 188 do 786 kom/µl. Choroby współistniejące: cukrzyca t. 2 rozpoznana 3 m-ce temu, nadciśnienie tętnicze kontrolowane farmakologicznie, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B (pzwB). Przed kilkunastoma laty brała udział w badaniu klinicznym, w którym przez 2 lata otrzymywała (najprawdopodobniej) lamiwudynę, po czym lek odstawiono. Brak bliższych danych na ten temat. Przed rozpoczęciem ART: HBsAg+, HBV DNA 4568 IU/ml; obecnie HBV DNA niewykrywalne. Pacjentka regularnie przyjmuje leki, ale z powodu wzrastającej liczby tabletek (leki hipotensyjne, hipoglikemizujące) oraz z powodu „dobrej prasy” zestawów jednotabletkowych chciałaby zmienić terapię. Ze względu na cechy osteopenii w ostatnim badaniu DEXA chciałaby zrezygnować z tenofowiru i proponuje zmianę dotychczasowego zestawu na Triumeq (abakawir +lamiwudyna+dolutegrawir). Lekarz prowadzący nie wyraził zgody na proponowaną zmianę argumentując, że: 1) skuteczność wirusologiczna i immunologiczna pierwszego schematu terapeutycznego jednoznacznie przemawia za kontynuacją tej formy leczenia; 2) zastosowanie abakawiru może zwiększyć ryzyko chorób układu sercowo-naczyniowego w sytuacji już istniejących obciążeń (wiek, nadciśnienie, cukrzyca); 3) proponowana przez pacjentkę zmiana niesie ryzyko zaostrzenia pzwB; 4) zastosowanie dolutegrawiru niesie wysokie ryzyko istotnych interakcji z innymi lekami; 5) istnieją inne zestawy jednotabletkowe, które nie wiążą się z ww. zagrożeniami i są „bezpieczne dla kości”. Spośród przedstawionych argumentów prawdziwe są:
105. 100
     wiosna 201748-letni chory z zakażeniem HIV rozpoznanym w 1998 r. i od tego czasu leczony antyretrowirusowo (ART) różnymi zestawami leków, od 2 lat: darunawir (DRV) 800 mg/rytonawir (r) 100 mg/abakawir (ABC)/lamiwudyna (3TC). Pacjent zakażony HCV genotyp 1a. Nieskutecznie leczony pegylowanym interferonem z rybawiryną w 2005 r. Obecnie: w FIBROSCAN sztywność tkanki wątrobowej - 22kPa (F4), bilirubina 18 µmol/l; INR 1,3, albuminy w surowicy 32 g/l. W USG bez cech wolnego płynu w jamie otrzewnowej, w badaniu przedmiotowym - bez cech encefalopatii. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące terapii zakażenia HCV u tego chorego: 1) można zastosować ombitaswir/parytaprewir/ rytonawir + dazabuwir + rybawiryna przez 24 tyg.; 2) bez ograniczeń można zastosować elbaswir z grazoprewirem przez 12 tyg.; 3) łączna dobowa dawka rytonawiru u tego chorego powinna być zwiększona do 400 mg; 4) można zastosować sofosbuwir z simeprewirem i rybawiryną przez 12 tyg. Prawidłowa odpowiedź to:
106. 101
     wiosna 201736-letnia pielęgniarka chirurgiczna została zakłuta igłą chirurgiczną podczas asysty przy zabiegu pobrania węzła chłonnego u pacjenta zakażonego HIV i HBV. Pacjent źródłowy od kilku lat skutecznie leczony antyretrowirusowo (ART) zestawem tenofowir (TDF)+ emtrycytabina (FTC) + darunawir (DRV)/ rytonawir (r). Stosowane ART spowodowało również supresję HBV. Pielęgniarka była szczepiona przeciw HBV 12 lat temu, z kontrolą odpowiedzi poszczepiennej rok po trzeciej dawce - wówczas antyHBs 70 IU/ml; obecnie < 10 IU/ml. Od roku stosuje antykoncepcję hormonalną, a od 6 miesięcy atorwastatynę 60 mg/dobę. Poniżej podano możliwe działania w ramach postępowania poekspozycyjnego: 1) podanie dawki przypominającej szczepionki p-HBV i immunoglobuliny anty-HBs; 2) podanie dwóch dawek immunoglobuliny w odstępie miesiąca; 3) wykonanie testu ciążowego u eksponowanej; 4) włączenie profilaktyki z zastosowaniem leków antyretrowirusowych zestawem jakim leczone jest źródło; 5) włączenie profilaktyki z zastosowaniem TDF+ FTC+ raltegrawiru. W opisanym przypadku uzasadnione jest zastosowanie:
107. 103
     wiosna 2017Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące profilaktyki wertykalnych zakażeń HIV: 1) lekarz sprawujący opiekę nad ciężarną powinien zaproponować wykonanie badania w kierunku zakażenia HIV dwukrotnie w czasie ciąży - przed 10. tygodniem ciąży i pomiędzy 33. a 37. tygodniem ciąży; 2) optymalnym momentem rozpoczęcia terapii antyretrowirusowej u nieleczonej dotychczas ciężarnej zakażonej HIV jest początek trzeciego trymestru ciąży; 3) w przypadku późnej diagnozy zakażenia HIV u ciężarnej, należy wdrożyć leczenie z inhibitorem wejścia lub antagonistą CCR5 - w celu osiągnięcia szybkiej supresji wiremii HIV; 4) zestaw leków antyretrowirusowych ciężarnej powinien zawierać azydotymidynę (AZT). Prawidłowa odpowiedź to:
108. 104
     wiosna 201756-letni mężczyzna, od 5 lat skutecznie leczony antyretrowirusowo (ART) zestawem dizoproksyl tenofowiru (TDF) + emtrycytabina (FTC) + lopinawir/rytonawir (LPV/r). Liczba komórek CD4+ : nadir 23 kom/µl à obecnie 887 kom/µl, HIV RNA niewykrywalne. Jest to pierwszy zestaw ART, chory dotychczas nie wymagał zmiany leków. W czasie wizyty kontrolnej stwierdzono - waga 95 kg, wzrost 172 cm (BMI 32), domowe pomiary ciśnienia tętniczego krwi (RR) z ostatniego miesiąca w granicach 147-138/105-90 mmHg. Ponadto od ok. miesiąca pacjent zgłasza zwiększone pragnienie, wypija ok. 3 litrów płynów w ciągu doby. W badaniach laboratoryjnych wykonanych na czczo przed wizytą: cholesterol całkowity 6,5 mmol/l, cholesterol HDL 0,56 mmol/l, trójglicerydy - 3,6 mmol/l, glikemia na czczo 7,1 mmol/l. W czasie wizyty oznaczono RR- 150/110 mmHg, czynność serca 98/min, glikemia z krwi włośniczkowej - 12 mmol/l. Spośród podanych poniżej działań: 1) w celu wykluczenia/ potwierdzenia zespołu metabolicznego dokonanie pomiarów antropologicznych (obwód talii i bioder, grubość fałdów skórnych); 2) wykonanie testu doustnego obciążenia glukozą; 3) oznaczenie poziomu hemoglobiny glikowanej (HbA1c); 4) zmiana zestawu leków ART; u opisanego powyżej chorego uzasadnione są:
109. 106
     wiosna 201733-letni mężczyzna, u który przez 5 lat od rozpoznania zakażenia HIV nie zgłaszał się do lekarza z powodu dobrego samopoczucia, obecnie został przyjęty do szpitala w stanie ciężkim wyniszczony, z biegunką, grzybicą jamy ustnej i bólem przy połykaniu utrudniającym przyjmowanie pokarmów stałych i półpłynnych. Dolegliwości rozpoczęły się ok. 3 tygodni wcześniej. W badaniach laboratoryjnych stwierdzono niedokrwistość, podwyższone stężenie białka ostrej fazy, obniżenie stężenia białka całkowitego do 5,2 g/l i albumin do 2,7 g/l; liczba limfocytów CD4 - 14 kom/µl, HIV RNA 987.405 kopii/ml. W endoskopii górnego odcinaka przewodu pokarmowego stwierdzono obecność masywnych kremowo-białawych nalotów w przełyku i dwunastnicy pokrywających dość liczne nadżerki - zastosowano leczenie flukonazolem przez 14 dni. W 8 dniu hospitalizacji włączono leczenie preparatem jednotabletkowym zawierającym elwitegrawir (EVG) 150 mg/kobicystat (cob) 150 mg/emtrycytabinę (FTC) 200 mg/fumaran alafenamidu tenofowiru (TAF) 10 mg. Po 6 tygodniach uzyskano obniżenie liczby kopii HIV RNA do 420 w ml, zaś liczba limfocytów CD4 wzrosła do 166 kom/µl. Pacjent zgłosił pogorszenie widzenia w oku prawym (OP) - w badaniu okulistycznym stwierdzono - w OP liczne białe gwiazdkowate osady, komora przednia z opalizującym płynem; od skroni rozległe pasmo bladej siatkówki ze zwężonymi naczyniami tętniczymi, wniosek: ostra martwica siatkówki. Wskaż prawdziwe stwierdzenia odnoszące się do opisanego przypadku: 1) po zakończeniu leczenia ostrej fazy grzybicy przewodu pokarmowego należy włączyć leczenie podtrzymujące do czasu uzyskania wzrostu liczby limfocytów CD4 >200 kom/ µl; 2) do czasu uzyskania wzrostu liczby limfocytów CD4 >200 kom/µl zastosowany zestaw leków antyretrowirusowych należy stosować 2 x dziennie; 3) przedstawione dane są wystarczające do włączenia do terapii gancyklowiru w ciągu pierwszych dni od przyjęcia pacjenta do szpitala; 4) zmiany na dnie oka odpowiadają HIV retinitis; 5) za zmiany na dnie oka może odpowiadać wirus ospy wietrznej i półpaśca. Prawidłowa odpowiedź to:
110. 109
     wiosna 2017Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące leków antyretrowirusowych: 1) dolutegrawir i raltegrawir hamują proces przyłączania wirusa do receptorów komórek docelowych; 2) stosowanie alfenamidu tenofowiru (TAF) związane jest z wyższym ryzykiem wystąpienia osteopenii i osteoporozy w porównaniu z leczeniem dizoproksylem tenofowiru (TDF); 3) przy wyborze leku z grupy inhibitorów proteazy (wzmacnianych rytonawirem) (PI/r) głównym kryterium jest różnica w sile działania przeciwwirusowego; z tego powodu przy rozpoczynaniu terapii preferowanym PI/r jest darunawir; 4) przy stwierdzeniu oporności na efawirenz (EFV) można zamienić go na lek z tej samej grupy - newirapinę (NVP). Prawidłowa odpowiedź to:
111. 115
     wiosna 2017Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zaburzeń krzepnięcia u osób zakażonych HIV: 1) ryzyko rozwoju zakrzepicy jest co najmniej 2-krotnie wyższe niż w ogólnej populacji; 2) ryzyko rozwoju choroby zakrzepowo-zatorowej (ChZZ) zwiększa się wraz z pogłębianiem się immunosupresji; 3) jednym z czynników odpowiedzialnych za wzrost ryzyka zakrzepicy jest nadmierna produkcja II kofaktora heparyny (HCII); 4) skuteczna terapia antyretrowirusowa (ART) prowadzi do pełnej normalizacji parametrów układu krzepnięcia i sprowadzenia ryzyka rozwoju ChZZ do poziomu występującego w ogólnej populacji. Prawidłowa odpowiedź to:
112. 6
     jesień 2016Jednym ze spotykanych wariantów genetycznych HIV-1 są tak zwane krążące formy rekombinacyjne (CRFs - Circulating Recombinant Forms). Powstają one w procesie:
113. 29
     jesień 2016Tenofowir jest jednym z częściej stosowanych leków antyretrowirusowych. Bardzo istotnym postępem w rozwoju leczenia ARV jest pojawienie się alfenamidu tenofowiru (TAF). Wskaż fałszywe stwierdzenie dotyczące tego leku:
114. 30
     jesień 2016W rekomendacjach dotyczących zestawu leków w terapii antyretrowirusowej u pacjentów wcześniej nie leczonych znajdują się inhibitory integrazy. Wskaż alternatywne połączenia stosowania inhibitorów integrazy w rozpoczynaniu leczenia antyretrowirusowego uwzględnione w zaleceniach PTN AIDS: 1) dolutegravir + lamiwudyna + abakawir; 2) elwitegrawir + emtrycytabina + tenofowir; 3) raltegrawir + emtrycytabina + tenofowir; 4) elwitegrawir + darunawir+ rytonawir; 5) raltegrawir + darunawir + rytonawir. Prawidłowa odpowiedź to:
115. 31
     jesień 2016Leczenie antyretrowirusowe jest najczęściej terapią wieloletnią. Z powodów głównie działań ubocznych bądź nieskuteczności wirusowej leczenia istnieje nierzadko konieczność modyfikacji leczenia. Których z wymienionych leków jako jedynego połączenia w zestawie lekowym nie zaleca PTN AIDS ze względu na ryzyko dużej nieskuteczności leczenia: 1) 1 lek z grupy NRTI i 1 NNRTI; 2) 1 NRTI i raltegrawir; 3) inhibitor proteazy (niewspomagany kobicystatem lub rytonawirem); 4) darunawir+ rytonawir (dawka wspomagająca) + raltegrawir; 5) marawirok i raltegrawir. Prawidłowa odpowiedź to:
116. 32
     jesień 2016W leczeniu osób zakażonych HIV podkreśla się indywidualizację postępowania leczniczego. W przypadku ostrej choroby retrowirusowej indywidualizacja ma szczególne znaczenie. Wskaż właściwe stwierdzenia dotyczące leczenia w tej fazie zakażenia HIV: 1) leczenie należy wdrożyć w możliwie szybkim czasie, jedynie kiedy wystąpią objawy definiujące AIDS lub dotyczące uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego; 2) przebieg ostrej choroby retrowirusowej jest wyjątkowo ciężki, ale nie przed uzyskaniem wyniku genotypowania HIV; 3) standardem leczenia w ostrym okresie choroby retrowirusowej jest zawsze terapia 4-lekowa z zastosowaniem raltegrawiru lub marawiroku; 4) przed rozpoczęciem terapii bezwzględnie należy uzyskać wynik genotypowania HIV; 5) wdrożenie leczenia inhibitorami integrazy jest przeciwwskazane w tym okresie choroby ze względu na etiopatogenezę zakażenia HIV. Prawidłowa odpowiedź to:
117. 33
     jesień 2016W skutecznym leczeniu antyretrowirusowym nierzadko dochodzi do konieczności modyfikacji terapii ARV lub zastosowania przy rozpoczynaniu terapii uwzględniającej możliwe interakcje. Jedną z takich sytuacji jest konieczność zastosowania ryfampicyny. Z pośród wymienionych poniżej leków wybierz te, które nie powinny lub nie mogą być stosowane z ryfampicyną: 1) raltegrawir; 2) efawirenz; 3) lamiwudyna; 4) tenofowir; 5) enfuwirtyd; 6) abakawir; 7) elwitegrawir. Prawidłowa odpowiedź to:
118. 35
     jesień 2016W trakcie terapii antyretrowirusowej nierzadko dochodzi do konieczności modyfikacji dawkowania leków ze względu na współistniejącą niewydolność nerek. Z poniżej wymienionych wskaż leki antyretrowirusowe, które wymagają zmiany dawkowania przy klirensie kreatyniny poniżej 30 ml/min: 1) raltegrawir; 2) darunawir; 3) abakawir; 4) lamiwudyna; 5) tenofowir; 6) zydowudyna. Prawidłowa odpowiedź to:
119. 36
     jesień 2016Rylpiwiryna jest jednym z ostatnio zarejestrowanych leków antyretrowirusowych. Wskaż właściwe stwierdzenia dotyczące tego leku: 1) rylpiwiryna jest inhibitorem integrazy; 2) lek powinien być stosowany raz na dobę z posiłkiem; 3) lek jest przeciwwskazany u pacjentów przyjmujących kotrimoksazol; 4) przed rozpoczęciem leczenia bezwzględnie wskazane jest oznaczenie tropizmu HIV; 5) rylpiwiryna jest przeciwwskazana u pacjentów z niewydolnością nerek. Prawidłowa odpowiedź to:
120. 37
     jesień 2016W rekomendacjach dotyczących preferowanego zestawu leków w terapii antyretrowirusowej u pacjentów wcześniej nie leczonych uwzględniono inhibitory integrazy. Wskaż zalety stosowania raltegrawiru w porównaniu z innymi lekami z tej klasy leków: 1) wyższa bariera genetyczna raltegrawiru niż dolutegrawiru; 2) możliwość stosowania leku w monoterapii; 3) możliwość stosowania raltegrawiru z ryfampicyną; 4) możliwość stosowania tzw. terapii pulsowej; 5) dawkowanie 1 raz na dobę. Prawidłowa odpowiedź to:
121. 39
     jesień 2016Pacjent lat 22 zgłosił się do przychodni ze świeżo rozpoznanym zakażeniem HIV. Do zakażenia HIV doszło prawdopodobnie w drodze kontaktów seksualnych. W wykonanych badaniach dodatkowych wykazano poziom limfocytów CD4+ 350 komórek/mm3, poziom wiremii HIV 220 tys. kopii/ml. W rutynowych badaniach dodatkowych nie wykazano istotnych odchyleń. W badaniu genotypowania nie stwierdzono występowania mutacji warunkujących jakąkolwiek lekooporność. Pacjent dotychczas zdrowy, nie podaje istotnych klinicznie dolegliwości. Pacjentowi zaproponowano leczenie TDF/FTC oraz rylpiwiryną. Tolerancja leczenia dobra, pacjent deklaruje przyjęcie wszystkich zalecanych dawek leków antyretrowirusowych. W wykonanych badaniach kontrolnych po 6 tyg., leczenia antyretrowirusowego wykazano znaczące obniżenie wiremii HIV do poziomu 1 100 kopii na / mL, i wzrost poziomu limfocytów do 420 komórek na mm3. W 12 tygodniu terapii stwierdzono wzrost wiremii HIV do 11 500 kopii na/ mL oraz poziom limfocytów CD4 349/mm3. Pacjent zgłosił się na wizytę kontrolną celem omówienia wyników badań w 14. tyg. leczenia. Nadal nie podaje dolegliwości i twierdzi, że przyjmuje leki systematycznie. Właściwym postępowaniem leczniczym jest: 1) zmiana leczenia dopiero po uzyskaniu wyniku badania genotypowania; 2) wzmocnienie zestawu leków darunawir/r; 3) bezzwłoczna zmiana leczenia i pobranie badania genotypowania; 4) bezzwłoczna zmiana leczenia przed uzyskaniem wyniku genotypowania, ewentualna kontrola doboru leków antyretrowirusowych; 5) kontrola wiremii HIV po 2-6 tygodniach bez zmiany leczenia antyretrowirusowego. Prawidłowa odpowiedź to:
122. 74
     jesień 2016Kryptosporydioza w postaci ciężkiej, wyniszczającej biegunki najczęściej występuje u zakażonych HIV:
123. 90
     jesień 201660-letni mężczyzna od ponad 20 lat nieregularnie leczony różnymi zestawami leków antyretrowirusowych (ARV) zmienianymi zarówno z powodu działań niepożądanych, jak i nieskuteczności terapii, od 4 tygodni przerwał przyjmowanie zestawu tenofowir+emtrycytabina+dolutegrawir+marawirok. Obecnie został przyjęty do szpitala z powodu bólów w nadbrzuszu, wymiotów oraz biegunki z niewielką domieszką krwi, czemu towarzyszyła utrata masy ciała ok. 6 kg w ciągu 2 tygodni oraz gorączka w ciągu ostatnich 4 dni. W badaniu przedmiotowym: wyniszczenie, BMI 16, tkliwość palpacyjna w dołku podsercowym. W badaniu gastroskopowym: „W 1/3 dolnego odcinka przełyku kilka nadżerek o średnicy 4-7 mm podkrwawiających samoistnie i po kontakcie z aparatem, zaciągnięcia błony śluzowej; bez nalotów grzybiczych. Żołądek o elastycznych ścianach z treścią śluzową podbarwioną brunatnie; śluzówka żołądka prawidłowa. Opuszka dwunastnicy z dużym obrzękiem, przekrwieniem i wybroczynami w błonie śluzowej, liczne nadżerki o średnicy 4-6 mm.” Badanie histopatologiczne „w wycinkach z przełyku widoczne jest owrzodzenie, w podścielisku obfity odczyn zapalny, w obrębie którego pojawiają się komórki olbrzymie, niektóre z nich z wtrętami. W wycinkach z dwunastnicy obfity naciek zapalny, w obrębie którego obecne są liczne komórki olbrzymie typu sowiego oka”. Spośród podanych poniżej stwierdzeń odnoszących się do opisanego przypadku wskaż prawdziwe: 1) wyniki badania histopatologicznego wskazują na zespół rekonstrukcji immunologicznej jako przyczynę zaburzeń; 2) najbardziej prawdopodobnym rozpoznaniem jest choroba Leśniowskiego-Crohna; 3) dla ustalenia pełnego rozpoznania należy wykonać również kolonoskopię; 4) do potwierdzenia rozpoznania uzasadniającego rozpoczęcie terapii przyczynowej konieczne jest wykonanie badań immunohistochemicznych i/lub hybrydyzacji in situ; 5) do terapii należy włączyć walgancyklowir. Prawidłowa odpowiedź to:
124. 7
     wiosna 2016Jedyna aktualnie dostępna i refundowana w Polsce terapia złożona z 3 inhibitorów (proteazy, polimerazy i NS5A) charakteryzuje się skutecznością:
125. 19
     wiosna 2016Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące leków przeciwwirusowych i elementów ich mechanizmów działania: 1) do powstania aktywnej formy leku konieczna jest fosforylacja - azydotymidyna (AZT), entekawir, tenofowir , sofosbuwir; 2) inhibicja polimerazy DNA wirusa - gancyklowir, adefowir, sofosbuwir; 3) upośledzenie proteolizy poliprotein - rytonawir, boceprewir, sakwinawir; 4) hamowanie procesu wejścia (wniknięcia) wirusa do komórki - marawirok, enfuwirtyd, celgosiwir; 5) inhibitory maturacji - elwitegrawir, oseltamiwir, zanamiwir. Prawidłowa odpowiedź to:
126. 21
     wiosna 2016Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące adherencji (adh) do terapii antyretrowirusowej (ART): 1) Adh to regularne, zgodne z zaleceniami lekarza przyjmowanie leków; 2) warunkiem uzyskania dobrej adh jest uwzględnienie przez lekarza przy planowaniu ART przyzwyczajeń pacjenta, w tym stosowanych używek, również nielegalnych; 3) stosowanie odpowiedniej diety zawsze jest elementem adh do ART; 4) u osoby wcześniej nie poddawanej ART, brak supresji wiremii HIV< 50 kopii/ml po 6 miesiącach od rozpoczęcia ART z zastosowaniem leków o potwierdzonej laboratoryjnie aktywności, jest dowodem na niedostateczną adh; 5) elektroniczne urządzenia pomiarowe (np. MEMS) ze 100% skutecznością oceniają adh. Prawidłowa odpowiedź to:
127. 24
     wiosna 201630-letnia kobieta zakażona HIV, od 4 lat skutecznie leczona antyretrowirusowo (ART), ostatnio zestawem tenofowir (TDF) + emtrycytabina (FTC) + efawirenz (EFV) zgłosiła się do lekarza w 9 tyg. ciąży. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące opisanego przypadku: 1) ze względu na ryzyko uszkodzenia cewy nerwowej płodu przez EFV należy zmienić EFV na inny nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy lub inhibitor proteazy wzmacniany rytonawirem; 2) należy zmienić TDF na inny nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy ze względu na ryzyko uszkodzenia nerek płodu; 3) do stosowanego obecnie zestawu ART należy dołączyć raltegrawir w celu zwiększenia supresji HIV; 4) w czasie porodu bezwzględnie wskazane jest podłączenie wlewu z zydowudyną; 5) w przypadku skuteczności leczenia ARV przez cały okres ciąży, dziecko przez 4 tygodnie po urodzeniu powinno otrzymać zestaw leków stosowanych u matki. Prawidłowa odpowiedź to:
128. 25
     wiosna 2016U 41-letniego chorego w czasie hospitalizacji spowodowanej dekompensacją pozapalnej (zakażenie HBV) marskości wątroby i posocznicą salmonellozową rozpoznano zakażenie HIV. Liczba limfocytów CD4 wynosiła 144 kom/µl, a wiremia HIV 654.876 kopii/ml. Chory regularnie przyjmował zaleconą terapię antyretrowirusową ( ART): emtrycytabina (FTC) + tenofowir (TDF) + efawirenz (EFV), ale po 6 tygodniach jej stosowania wystąpił krwotok z żylaków przełyku i epizod ostrej psychozy, co spowodowało przerwanie ART na 2 tygodnie. Po uzyskaniu poprawy stanu psychicznego zastosowano nowy zestaw ART: FTC + TDF + raltegrawir (RAL), który chory przyjmował regularnie, w efekcie czego uzyskano pełną supresję wiremii HIV i stopniową odbudowę immunologiczną (CD4 = 378 kom/µl). W ciągu roku dalszej obserwacji pacjent był stabilny klinicznie, nie dochodziło do rozwoju nowych zakażeń oportunistycznych, utrzymywała się pełna supresja wiremii HBV i HIV. Obecnie, w ciągu kolejnych 3 miesięcy chory 2-krotnie hospitalizowany z powodu krwawienia z żylaków przełyku, wodobrzusza i miernie nasilonej encefalopatii w przebiegu niewyrównanej marskości wątroby oraz narastającej niewydolności nerek (eGFR 20-25 ml/min). Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące opisanego przypadku: 1) przy przywracaniu ART nie było wskazań do zamiany EFV na RAL, można było zachować poprzedni zestaw leków; 2) w czasie dwutygodniowej przerwy w ART wystąpiło zjawisko „monoterapii funkcjonalnej” spowodowanej długim okresem półtrwania FTC; 3) z powodu kolejnych epizodów niewyrównania marskości wątroby należy odstawić wszystkie leki ARV, a kontynuować jedynie monoterapię lekiem o aktywności przeciw HBV w dawkach zalecanych dla chorych z marskością wątroby i dostosowanych do stopnia niewydolności nerek; 4) pacjent może być zgłoszony jako kandydat na biorcę przeszczepu wątroby i nerki; 5) w przypadku wykonania przeszczepu wątroby i nerki i stosowania leczenia immunosupresyjnego stosowany zestaw ART może być kontynuowany. Prawidłowa odpowiedź to:
129. 27
     wiosna 2016Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zaburzeń metabolizmu kostnego u chorych zakażonych HIV: 1) ze względu odmienny wpływ na metabolizm fosforanów nie zaleca się jednoczesnego stosowania bifosfonianów i tenofowiru; 2) przy stężeniu witaminy D w surowicy uznawanym za optymalne (30-80 ng/ml) suplementowanie witaminy D jest przeciwwskazane; 3) badanie gęstości kości metodą DEXA jest zalecane u wszystkich pacjentów rozpoczynających leczenie antyretrowirusowe i później regularnie co 2 lata; 4) hormonterapia zastępcza (HTZ) nie może być stosowana u kobiet leczonych antyretrowirusowo; 5) jałowa martwica kości jest postacią gwałtownie postępującej osteoporozy występującą u pacjentów leczonych tenofowirem ponad 5 lat. Prawidłowa odpowiedź to:
130. 29
     wiosna 2016Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące ostrej choroby retrowirusowej (o.ch.r): 1) objawy o.ch.r. występują najczęściej w ciągu 2-6 dni po ekspozycji na zakażenie; 2) przebieg o.ch.r. może stanowić wskazanie do diagnostycznego nakłucia lędźwiowego; 3) o.ch.r. może przyjmować postać ostrego wirusowego zapalenia wątroby; 4) rutynową metodą diagnostyczną stosowaną w przypadku podejrzenia w o.ch.r. jest oznaczenie prowirusowego HIV DNA; 5) w przypadku podjęcia leczenia antyretrowirusowego na etapie o.ch.r. należy unikać dolutegrawiru. Prawidłowa odpowiedź to:
131. 30
     wiosna 201657-letnia kobieta ponad 20 lat leczona antyretrowirusowo. W przeszłości zestawy leków zmieniano czterokrotnie, w tym dwukrotnie z powodu nieskuteczności terapii. 15 lat temu pacjentka przebyła PCP przy spadku liczby limfocytów CD4 do 123 kom/µl. Od co najmniej 4 lat leczenie jest skuteczne (HIV RNA <50 kopii/ml, CD4 = 465 kom/µl); pacjentka przyjmuje: tenofowir (TDF) /emtrycytabinę (FTC) /darunawir/ rytonawir (DRV/r) i obecnie zgłosiła się z prośbą o uproszczenie terapii. Pacjentka deklaruje, że najchętniej przyjmowałaby monoterapię DRV/r, gdyż zna osoby leczone skutecznie w ten sposób, sama od kilka lat przyjmuje DRV/r z dobrą tolerancją, a ponadto jest zaniepokojona informacjami dotyczącymi niekorzystnego wpływu tenofowiru na układ kostny. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące opisanego przypadku: 1) nie ma powodów, aby odmówić prośbie pacjentki; 2) można przychylić się do prośby pacjentki pod warunkiem przeanalizowania pełnej historii leczenia antyretrowirusowego i wykluczeniu niepowodzeń spowodowanych obniżeniem wrażliwości na inhibitory proteazy; 3) ewentualna decyzja o takiej zmianie terapii powinna być poprzedzona aktualnym badaniem lekowrażliwości HIV; 4) ewentualna decyzja o takiej zmianie terapii powinna być poprzedzona potwierdzeniem osteopenii/osteoporozy badaniem gęstości kości. Prawidłowa odpowiedź to:
132. 31
     wiosna 201625-letnia kobieta zakażona HIV rozpoczęła leczenie antyretrowirusowe (ART) zestawem zawierającym: newirapinę o przedłużonym działaniu (NVP XR), emtrycytabinę (FTC) i tenofowir (TDF). W wywiadach nie podawała żadnych istotnych chorób, nie zgłaszała bieżących dolegliwości, badanie przedmiotowe nie ujawniło nieprawidłowości. W badaniach dodatkowych wykonanych przed rozpoczęciem ART stwierdzono: wiremię = 8,6 x 104 kopii HIV RNA/ml, liczbę limfocytów CD4 = 346 kom/µl, CD8 = 675 kom/µl; ponadto stwierdzono obecność antygenu HBs z wiremią = 2,1 x 102 kopii HBV DNA /ml, przy prawidłowej aktywności aminotrasferaz i braku nieprawidłowości narządów jamy brzusznej w obrazie USG. W piątym tygodniu ART pacjentka zgłosiła nudności i świąd skóry, w kolejnej dobie zagorączkowała do 38,3°C, a na skórze tułowia i kończyn wystąpiły zmiany o charakterze plamisto-grudkowym, miejscami zlewne; stwierdzono również spełzanie nabłonka i drobne owrzodzenia na śluzówkach jamy ustnej. W badaniach dodatkowych aktywność ALT - 1876 IU/ml, AST- 1665 IU/ml, eozynofilia (26%) i małopłytkowość 88.000 kom/µl, eGFR = 23 ml/min, niewykrywalna wiremia HBV. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące opisanego przypadku: 1) opisywany obraz odpowiada zespołowi rekonstrukcji immunologicznej w przebiegu aktywacji zakażenia HBV; 2) właściwym postępowaniem będzie utrzymanie dotychczasowego ART i czasowe dołączenie do terapii kortykosteroidów; 3) właściwym postępowaniem będzie natychmiastowe przerwanie ART; 4) zakażenie HBV jest czynnikiem ryzyka wystąpienia opisywanych zaburzeń; 5) wysoka wartość wiremii HIV jest czynnikiem ryzyka wystąpienia opisywanych zaburzeń. 6) wysoka liczba limfocytów CD4 jest czynnikiem ryzyka wystąpienia opisywanych zaburzeń. Prawidłowa odpowiedź to:
133. 32
     wiosna 2016Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące leków antyretrowirusowych: 1) istnieją nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (NNRTI), których nie należy stosować u osób z genotypem HLA B*5701; 2) wszystkie NNRTI charakteryzuje niska bariera genetyczna i ryzyko wystąpienia oporności krzyżowej pomiędzy lekami z tej grupy; 3) nie zaleca się rozpoczynania terapii antyretrowirusowej (ART) składającej się wyłącznie z inhibitorów odwrotnej transkryptazy; 4) jednym z alternatywnych schematów rozpoczynania ART jest zestaw zawierający leki działające wyłącznie na potranslacyjne etapy procesu replikacji wirusowej; 5) warunkiem zastosowania jednego z leków działającego na etapie poprzedzającym transkrypcję jest oznaczenie tropizmu HIV. Prawidłowa odpowiedź to:
134. 105
     wiosna 2016Planując strategię leczenia pacjenta zakażonego HIV-1, z koinfekcją HCV, lekarz wprowadził elementy terapii personalizowanej - zlecił genetyczną charakterystykę układu HLA oraz oznaczenie polimorfizmu regionu rs1297986. Materiałem właściwym dla wykonania tych badań jest krew, pobrana na:
135. 33
     jesień 2015Laboratorium opracowało własną metodę identyfikacji tropizmu HIV-1. Może ją stosować oraz wydawać klinicznie przydatny wynik (w zgodzie z rozporządzeniem MZ z dn. 21.01.2009 r.), o ile:
136. 57
     jesień 2015Od wielu lat w rekomendacjach dotyczących rozpoczynania terapii antyretrowirusowej u pacjentów wcześniej nie leczonych zalecane są inhibitory proteazy wspomagane rytonwirem. Wskaż alternatywne połączenia stosowania inhibitorów proteazy w rozpoczynaniu leczenia antyretrowirusowego uwzględnione w aktualnych zaleceniach PTN AIDS: 1) darunawir /rytonawir+ lamiwuduna + abakawir; 2) sakwinawir/rytonawir + emtrycytabina + tenofowir; 3) fosamprenawir/rytonawir+ emtrycytabina + tenofowir; 4) atazanawir/rytonawir+ raltegrawir; 5) darunawir /rytonawir + elwitegrawir. Prawidłowa odpowiedź to:
137. 58
     jesień 2015Marawirok jest jednym z leków zalecanym do rozpoczynania leczenia w grupie pacjentów nieleczonych uprzednio antyretrowirusowo (jako lek alternatywny). Wskaż właściwe stwierdzenia dotyczące zastosowania tego leku: 1) marawirok powinien być stosowany raz na dobę bez posiłku; 2) lek dostępny jest w połączeniu z tenofowirem i emtrycytabiną w jednej tabletce; 3) lek nie powinien być stosowany w grupie pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 90 ml/min; 4) przed rozpoczęciem leczenia wskazane jest oznaczenie tropizmu HIV; 5) marawirok i enfuwirtyd mają działanie antagonistyczne i nie powinny być razem stosowane. Prawidłowa odpowiedź to:
138. 59
     jesień 2015Niektóre połączenia leków antyretrowirusowych w terapii HIV nie przynoszą korzyści klinicznej lub są wręcz przeciwwskazane. Nie zaleca się połączeń wyżej wymienionych leków w terapii antyretrowirusowej: 1) emtrycytabina i zydowudyna; 2) marawirok i enfuwirtyd; 3) emtrycytabina i lamiwudyna;   4) darunawir+ rytonawir (dawka wspomagająca) + ralegrawir; 5) emtrycytabina + tenofovir. Prawidłowa odpowiedź to:
139. 60
     jesień 2015W trakcie leczenia antyretrowirusowego pacjenta rozpoznano ostre zapalenie wątroby typu B . Pacjent leczony od 4 lat zestawem leków darunawir/rytonawir + abakawir+ lamiwudyna (pierwszy zastosowany zestaw leków antyretrowirusowych). Obecnie poziom limfocytów CD4+ wynosi 1551 komórek/mm3. VL HIV RNA 51 kopii/ml (od 2 lat poprzednie pomiary wiremii HIV wszystkie poniżej 50 kopii/ml). W wywiadzie kamica nerkowa przed laty (leczona operacyjnie). Kolejne badania laboratoryjne wykonywane w odstępie 2 tygodni wykazały poziomy ALT i AST utrzymujące się w granicach 5-10x powyżej normy laboratorium, utrzymujące się podwyższone CRP przekraczające 3 krotnie normę. Wskaż najbardziej słuszne dalsze postępowanie dotyczące leczenia: 1) włączyć pilnie dodatkowo leczenie pegylowanym interferonem; 2) preferowany zestaw leczenia ARV powinien uwzględniać tenofowir bez względu na kamicę nerkową; 3) leczenie ARV ze względu na ryzyko niepowodzenia wirusowego powinno być pilnie zmienione co potwierdza utrzymujący się wzrost CRP (bez potwierdzenia utrzymywania się wykrywalnej wiremii HIV); 4) ze względu na brak istotnych cech zaburzeń odporności leczenie antyretrowirusowe pacjenta należy przerwać do momentu normalizacji CRP oraz ALT; 5) ze względu na brak istotnych cech zaburzeń odporności i dalsze ryzyko uszkodzenia wątroby należy przerwać leczenie darunawir/rytonawir i prowadzić dalsze leczenie lamiwudyną/emtrycytabiną i tenofowirem lub entekawirem do momentu normalizacji AST i ALT. Prawidłowa odpowiedź to:
140. 61
     jesień 2015Leczenie antyretrowirusowe kobiet ciężarnych spowodowało znaczące obniżenie częstości występowania zakażeń wertykalnych. Wiadomo jest, że stosowanie leków w trakcie ciąży może być związane z wystąpieniem działań ubocznych oraz z zagrożeniem dla samej ciężarnej i dziecka. Z poniższych stwierdzeń wybierz prawidłowe: 1) w przypadku planowania ciąży u pacjentki z poziomem limfocytów CD4 powyżej 500 kom/mm3 leczenie należy bezwzględnie odroczyć do 2 trymestru ciąży; 2) leczenie newirapiną należy bezwzględnie przerwać u pacjentek z aktualnym poziomem limfocytów CD4 powyżej 250 komórek/mm3 ze względu na zwiększone ryzyko hepatotoksyczności; 3) preferowanym zestawem do rozpoczęcia leczenia, są zestawy oparte na leczeniu abakawirem (w szczególności przy niskich poziomach wiremii HIV); 4) rozpoczynanie leczenie antyretrowirusowego jest przeciwskazane w pierwszym trymestrze ciąży w przypadku stwierdzenia poziomu limfocytów CD4+ powyżej 1000 kom/mm3; 5) w przypadku niewykrywalnego poziomu wiremii HIV oraz poziomu limfocytów CD4 powyżej 1000 kom/mm3 stwierdzonego po 32 tygodniu ciąży, profilaktyka zakażenia wertykalnego powinna być ograniczona do podania azydotymidyny we wlewie dożylnym u pacjentki oraz profilaktyki azydotymidyną u dziecka. Prawidłowa odpowiedź to:
141. 62
     jesień 2015Leczenie antyretrowirusowe jest ułatwione dzięki możliwości stosowania połączenia wielu leków w jednej tabletce. Wskaż obecnie dostępne połączenia leków antyretrowirusowych dostępne w jednej tabletce, zalecane do stosowania raz na dobę: 1) elvitegrawir + kobicystat + emtrycytabina + tenofowir; 2) rylpiwiryna + emtrycytabina + tenofowir; 3) dorawiryna + emtrycytabina + tenofowir; 4) abakawir + zydowudyna + lamiwudyna; 5) abakawir + tenofowir + zydowudyna. Prawidłowa odpowiedź to:
142. 63
     jesień 2015Biegunka w trakcie leczenia antyretrowirusowego może być przyczyną konieczności modyfikacji terapii antyretrowirusowej. Dość powszechnie pacjenci leczeni antyretrowirusowo przyjmują z tego powodu loperamid. Spośród wymienionych poniżej leków wybierz te, które mają istotne klinicznie interakcje z loperamidem i ich połączenie jest bezwzględnie przeciwwskazane: 1) marawirok; 2) fosamprenawir; 3) lamiwudyna; 4) rylpiwiryna; 5) abakawir. Prawidłowa odpowiedź to:
143. 64
     jesień 2015Abakawir od wielu lat jest stosowany w leczeniu antyretrowirusowym. Z poniższych stwierdzeń dotyczących tego leku wybierz prawdziwe: 1) abakawir może powodować toksyczność mitochondrialną; 2) niewydolność nerek i leukocyturia są pierwszymi objawami nadwrażliwości na abakawir; 3) dawkowanie abakawiru nie ulega zmianie w niewydolności nerek; 4) dolutegrawir i abakawir nie powinny być razem stosowane ze względu na zwiększone ryzyko niepowodzenia wirusowego leczenia; 5) stosowanie abakawiru w ciąży jest bezwzględnie przeciwskazane. Prawidłowa odpowiedź to:
144. 65
     jesień 2015Do rozwinięcia zespołu rekonstrukcji immunologicznej predysponuje kilka czynników do których należą: 1) wyjściowy poziom limfocytów CD4 < 50 komórek /mm3; 2) wyjściowa wiremia HIV > 100000 kopii/ml; 3) stosowanie w terapii antyretrowirusowej nienukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy(NNRTI); 4) stosowanie w terapii antyretrowirusowej inhibitorów proteazy; 5) brak obniżenia wyjściowej wiremii HIV poniżej 1log10 w okresie 3 miesięcy od wdrożenia leczenia antyretrowirusowego. Prawidłowa odpowiedź to:
145. 66
     jesień 2015Występowanie gruźlicy jest nadal częstym problemem u pacjentów zakażonych HIV. Z poniższych stwierdzeń wybierz prawdziwe: 1) stosowanie wszystkich inhibitorów proteazy HIV z ryfampicyną jest przeciwskazane; 2) stosowanie cART zawierającego inhibitory proteazy HIV wspomagane rytonawirem w połączeniu z terapią przeciwprątkową zawierającą ryfabutynę, możliwe jest tylko w wyjątkowych przypadkach; 3) rekomendowane cART to: efawirenz w połączeniu z tenofowirem i emtrycytabiną; 4) rekomendowane cART w przypadku kamicy nerkowej to: efawirenz w połączeniu z abakawirem i lamiwudyną ze względu na przeciwwskazane stosowanie tenofowiru; 5) u pacjentów z świeżo rozpoznaną gruźlicą i liczbą limfocytów CD4+ poniżej 50 komórek/mm3 leczenie należy włączyć nie wcześniej niż po zakończeniu intensywnej, 4-lekowej fazy leczenia przeciwprątkowego ze względu na zwiększone ryzyko zespołu rekonstrukcji immunologicznej. Prawidłowa odpowiedź to:
146. 68
     jesień 2015W przypadku zmian leczenia antyretrowirusowego u pacjentów z nieskuteczną wirusowo terapią obowiązuje kilka istotnych zasad. Wskaż prawdziwe stwierdzenia dotyczące zmian leczenia: 1) przy braku opcji terapeutycznych należy zachować dotychczasowy schemat (z wyłączeniem nienukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy pierwszej generacji); 2) nie zaleca się stosowania jednocześnie dwóch wspomaganych rytonawirem inhibitorów proteazy; 3) w przypadku stwierdzenia tropizmu HIV CCR4 - leczenie jest wskazane po uzyskaniu zmiany tropizmu wirusa na CCR5; 4) zalecane jest stosowanie pięciodniowego podawania interleukiny-2 u pacjentów z poziomem limfocytów CD4+ poniżej 100 komórek/mm3; 5) zalecane jest stosowanie pięciodniowego podawania interleukiny-2 u pacjentów z poziomem limfocytów CD4+ poniżej 100 komórek/mm3 i wiremią HIV powyżej 10000 kopii/ml. Prawidłowa odpowiedź to:
147. 69
     jesień 2015Badanie genotypowania od wielu lat jest istotnym badaniem diagnostycznym wykorzystywanym w przypadku zarówno włączania jak i przy zmianach leczenia antyretrowirusowego. Przy ustalaniu schematu leczenia należy uwzględnić ważne elementy dotyczące specyfiki tego badania. Wskaż właściwe stwierdzenia dotyczące badań genotypowania: 1) wykonanie genotypowania jest szczególnie wskazane w przypadku rozpoczynania pierwszej terapii nienukleozydowymi inhibitorami odwrotnej transkryptazy; 2) stwierdzenie mutacji M184V jest zawsze przeciwwskazaniem do stosowania wszystkich dostępnych leków z grupy nukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy; 3) dotychczas nie stwierdzono mutacji warunkujacych oporność na leki z grupy inhibitorów integrazy; 4) wirus HIV-2 cechuje wyjściowa lekooporność na leki z grupy inhibitorów proteazy; 5) wirus HIV-2 cechuje wyjściowa lekooporność na newirapinę. Prawidłowa odpowiedź to:
148. 72
     jesień 2015Z poniższych stwierdzeń dotyczących przerywania terapii antyretrowirusowej wybierz prawdziwe: 1) przerwanie terapii antyretrowirusowej, w której stosowane są wspomagane rytonawirem inhibitory proteazy HIV szybko prowadzi do wystąpienia lekooporności związanego ze stosowaniem leków z tej grupy; 2) przerwanie leczenia lamiwudyną i/lub tenofowirem u pacjentów z koinfekcją wirusem HBV może powodować znaczący wzrost poziomu enzymów wątrobowych; 3) przerwa w leczeniu cART może prowadzić do szybkiego wystąpienia zespołu rekonstrukcji immunologicznej; 4) terapia przerywana może być zalecana jedynie przy poziomie limfocytów CD4+ powyżej 1000/mm3; 5) przerwanie terapii zawierającej leki z grupy inhibitorów fuzji może prowadzić do „funkcjonalnej monoterapii”, gdyż aktywności tych leków utrzymuje się jeszcze po zakończeniu dawkowania. Prawidłowa odpowiedź to:
149. 96
     jesień 2015W skutecznym leczeniu antyretrowirusowym nierzadko dochodzi do konieczności modyfikacji terapii ARV. Jedną z takich sytuacji jest konieczność zastosowania ryfampicyny. Z pośród wymienionych poniżej leków wybierz te które nie mają istotnych interakcji z ryfampicyną: 1) raltegrawir; 2) azydotymidyna; 3) lamiwudyna; 4) tenofowir; 5) enfuwirtyd; 6) abakawir; 7) lopinawir. Prawidłowa odpowiedź to:
150. 97
     jesień 2015Leczenie antyretrowirusowe jest najczęściej terapią wieloletnią. Ze względu na starzenie się populacji leczonych pacjentów jak i działania uboczne stosowanych leków antyretrowirusowych coraz częściej bywa zalecane leczenie hipolipemiczne. Jednym z częściej stosowanych leków w leczeniu hipolipemicznym jest simwastatyna. Ze względu na interakcje lek ten nie powinien być stosowany w połączeniu z: 1) efawirenzem; 2) lopinawirem; 3) lamiwudyną; 4) tenofowirem; 5) abakawirem. Prawidłowa odpowiedź to:
151. 98
     jesień 2015Czynnikami ryzyka transmisji zakażenia HIV na dziecko w okresie porodu są: 1) zaawansowanie choroby u matki / wysoka wiremia HIV; 2) ekspozycja płodu na krew i wydzieliny matki; 3) odpłynięcie wód płodowych powyżej 4 godzin; 4) odpłynięcie wód płodowych powyżej 1 godziny; 5) nacięcie krocza. Prawidłowa odpowiedź to:unieważnione
152. 99
     jesień 2015W przebiegu leczenia antyretrowirusowego może dochodzić do powstania lekooporności na poszczególne leki antyretrowirusowe. Wybierz prawdziwe stwierdzenia dotyczące występowania mutacji oraz ich wpływu na leczenie antyretrowirusowe: 1) brak występowania mutacji w teście genotypowania daje nam gwarancję pełnej skuteczności dobranego zestawu leków antyretrowirusowych; 2) w planowaniu nowego zestawu leków u pacjenta po trzech niepowodzeniach terapeutycznych należy uwzględnić wszystkie dostępne wyniki genotypowania; 3) mutacja K103N wiąże się bezpośrednio z pełną opornością na leczenie efawirenzem; 4) zdolność replikacyjna zmutowanych szczepów wirusa z mutacją M184V jest obniżona w porównaniu ze szczepem dzikim; 5) do wystąpienia mutacji HIV dochodzi wyłącznie z powodu stosowania leków antywirusowych. Prawidłowa odpowiedź to:
153. 100
     jesień 2015W leczeniu osób zakażonych HIV podkreśla się indywidualizację postępowania wynikającą z różnych czynników. W przypadku ostrej choroby retrowirusowej należy tę indywidualizację jeszcze podkreślić. Wdrożenie terapii w przypadku ostrej choroby retrowirusowej zaleca się wtedy kiedy: 1) wystąpią objawy definiujące AIDS; 2) przebieg ostrej choroby retrowirusowej jest wyjątkowo ciężki; 3) stosowanie inhibitorów koreceptora CCR5 jest w tym przypadku bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na zwykle występujący w tym przypadku tropizm wirusa CCR4; 4) widoczne jest utrzymujące się obniżenie poziomu limfocytów CD4+ poniżej 350 kom/ml3 po 3 miesiącach pomimo braku dodatkowych objawów związanych z zakażeniem; 5) wdrożenie leczenia inhibitorami proteazy jest przeciwwskazane w tym okresie choroby ze względu na stwierdzoną zwiększoną częstość biegunek i uszkodzeń wątroby. Prawidłowa odpowiedź to:
154. 102
     jesień 2015U 20-letniego mężczyzny ze stwierdzonym przewlekłym zapaleniem wątroby typu B wymagającego leczenia rozpoznano dodatkowo zakażenie HIV. Przeprowadzone badania laboratoryjne wykazały: Limfocyty CD4+ 555 kom/mm3, VL HIV RNA 1100 kopii/mL, erytrocyty 4,21 t/L, HGB 12,0 g/dL, klirens kreatyniny 90 ml/min. Test HLAB *5701 ujemny. Pacjent bez innych dodatkowych dolegliwości. W wywiadzie brak infekcji oportunistycznych. W badaniu genotypowania HIV nie stwierdzono mutacji warunkujących oporność. Z poniżej wymienionych stwierdzeń wybierz prawdziwe: 1) proponowanym zestawem leczenia ARV może być: połączenie Truvada + Viramune; 2) proponowanym zestawem leczenia ARV może być: Kivexa, Viramune; 3) proponowanym zestawem lekowym ARV może być: Truvada + Prezista + Norvir; 4) ze względu na brak istotnych cech zaburzeń odporności leczenie antyretrowirusowe pacjenta należy odroczyć; 5) ze względu na brak istotnych cech zaburzeń odporności leczenie antyretrowirusowe pacjenta należy odroczyć i rozpocząć leczenie lamiwudyną i tenofowirem. Prawidłowa odpowiedź to:
155. 103
     jesień 2015Uznaną metodą profilaktyki zakażenia wertykalnego HIV od wielu lat było stosowanie azydotymidyny w trakcie porodu. Z poniżej wymienionych stwierdzeń wybierz prawdziwe stwierdzenia dotyczące zastosowania tego leku według aktualnych zaleceń PTN AIDS: 1) poród drogami natury: Retrovir 2 mg/kg masy ciała/ godzinę, dożylnie w czasie 1-szej godziny porodu potem 1 mg/kg/godzinę do końca porodu; 2) w przypadku cięcia cesarskiego Retrovir 2 mg/kg/godz., 1-3-godziny przed zabiegiem potem 1 mg/kg/godz. w czasie zabiegu aż do urodzenia dziecka; 3) w przypadku cięcia cesarskiego Retrovir 2 mg/kg masy ciała/godz., 1-3 godziny przed zabiegiem bez konieczności dalszego stosowania leku; 4) poród drogami natury: Retrovir 1 mg/kg masy ciała/ godzinę, dożylnie w czasie 1-szej godziny porodu potem odstawienie leku; 5) w przypadku zarówno cięcia cesarskiego jak i porodu naturalnego stosowanie Retroviru jest przeciwwskazane ze względu na znaczną i potwierdzoną badaniami toksyczność leku dla płodu. Prawidłowa odpowiedź to:
156. 107
     jesień 2015Dla lekarza praktyka ważna jest możliwość toksycznego uszkodzenia nerek związanego z lekami antyretrowirusowymi. Jednym z nich jest zespół Fanconiego, który może być związany z leczeniem tenofowirem. Z poniższych stwierdzeń wybierz prawdziwe: 1) zwykle występuje u chorych z niskim ciężarem ciała; 2) zwykle występuje u chorych z współistniejącymi już chorobami nerek; 3) zwykle występuje przy stosowaniu innych leków neurotoksycznych; 4) częściej obserwowany jest przy stosowaniu tenofowiru z rytonawirem; 5) klinicznie objawia się zespołem odwodnienia, polidypsji i polifagi. Prawidłowa odpowiedź to:
157. 108
     jesień 2015W przypadku leczenia antyretrowirusowego istotne jest pamiętanie o potencjalnych interakcjach farmakokinetycznych. W przypadku jednoczesnego stosowania ryfampicyny i leków antyretrowirusowych jest to szczególne istotne. Z poniżej wymienionych leków antyretrowirusowych wybierz te których stosowanie z ryfampicyną nie jest zalecane (pomimo zmiany dawki zastosowanego w terapii leku antyretrowirusowego): 1) newirapina; 2) etrawiryna; 3) efawirenz; 4) marawirok; 5) raltegrawir. Prawidłowa odpowiedź to:
158. 109
     jesień 2015Spośród podanych niżej stwierdzeń odnoszących się do zespołu rekonstrukcji immunologicznej (ZRI) wskaż prawdziwe: 1) ZRI występuje częściej u pacjentów, u których rozpoczęto leczenie antyretrowirusowe przy wysokich (>350 kom/mm3) wartościach CD4; 2) wyrazem odrębności charakteryzujących osoby prezentujące ZRI może być polimorfizm genetyczny w zakresie kodowania interleukiny 6; 3) niektóre postacie ZRI mogą stanowić stan bezpośredniego zagrożenia życia; 4) każda postać ZRI jest wskazaniem do czasowego zawieszenia leczenia antyretrowirusowego; 5) w terapii ZRI zawsze należy zastosować krótkotrwałą steroidoterapię. Prawidłowa odpowiedź to:
159. 114
     jesień 2015Spośród przedstawionych poniżej stwierdzeń odnoszących się do odrębności w przebiegu zakażenia HIV i leczenia antyretrowirusowego (ARV) u kobiet wskaż prawdziwe: 1) udział kobiet wśród zakażonych HIV w Polsce jest podobny jak średnia światowa; 2) doustne środki antykoncepcyjne i inhibitory proteazy HIV wchodzą w interakcje o istotnym znaczeniu klinicznym; 3) antykoncepcja hormonalna nie powinna być stosowana u kobiet zakażonych HIV, ponieważ obniża skuteczność leczenia ARV; 4) ze względu na zwiększone ryzyko osteopenii i osteoporozy - hormonoterapia zastępcza w okresie menopauzy powinna być zalecana wszystkim kobietom zakażonym HIV; 5) efawirenz nie powinien być stosowany u kobiet w wieku rozrodczym ze względu na potencjalnie teratogenne działanie tego leku. Prawidłowa odpowiedź to:brak ryciny
160. 35
     wiosna 2015Z poniżej podanych wskaż nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy: 1) newirapina; 2) efawirenz; 3) etrawiryna; 4) marawirok; 5) raltegrawir; 6) indynawir; 7) rylpiwiryna; 8) enfuwirtyd. Prawidłowa odpowiedź to:
161. 53
     wiosna 2015Pomimo dużej liczby dostępnych leków antyretrowirusowych, znaczące interakcje w przypadku konieczności stosowania ryfampicyny utrudnia właściwy dobór leków antyretrowirusowych, nierzadko też dochodzi do konieczności modyfikacji terapii ARV. Spośród wymienionych poniżej leków wybierz te, które nie mają istotnych interakcji z ryfampicyną: 1) marawirok; 2) sakwinawir; 3) lamiwudyna; 4) tenofowir; 5) enfuwirtyd; 6) abakawir. Prawidłowa odpowiedź to:
162. 54
     wiosna 201532-letni chory z zespołem nabytego niedoboru odporności w przebiegu zakażenia HIV: - z toksoplazmozą OUN w ósmym miesiącu terapii podtrzymującej (pyrymetamina + klindamycyna; dexaven przez pierwsze 4 tygodnie terapii ostrej fazy choroby); - z niewielkim niedowładem połowiczym prawostronnym w następstwie zmian w OUN w przebiegu toksoplazmozy; - od siedmiu miesięcy leczony antyretrowirusowo (ARV) zestawem tenofowir (TDF) + emtrycytabina (FTC) + raltegrawir (RTG); został przyjęty do oddziału z powodu utrzymujących się od ok. 5 miesięcy silnych bólów okolicy biodra prawego, nasilających się przy obciążeniu i zmniejszających się w spoczynku. W badaniach laboratoryjnych nie stwierdzono podwyższenia poziomów wykładników zapalenia. W badaniu metodą rezonansu magnetycznego stwierdzono „Niejednorodna przebudowa głów kości udowych obustronnie z obecnością demarkujących się od strony przyśrodkowej stref martwicy oddzielonych od pozostałej tkanki ubogosygnałowym pasmem. Po stronie lewej dodatkowo widoczne jest podobne ognisko martwicy w górnej części głowy kości udowej. Obustronnie cechy podchrzęstnych złamań i przebudowy sklerotycznej w górnej części głów kości udowych, bardzo nasilone po stronie prawej (ze spłaszczeniem głowy). Cechy konwersji szpiku w obrębie kości obręczy miednicznej oraz w kościach udowych”. Spośród podanych poniżej stwierdzeń odnoszących się do opisanego przypadku wskaż prawdziwe: 1) opisywane zmiany są wynikiem przeciążeń związanych z niedowładem w przebiegu toksoplazmozy OUN; 2) czynnikiem ryzyka opisywanych zmian może być przebyta steroidoterapia; 3) czynnikiem ryzyka opisywanych zmian może być stopień zaawansowania zakażenia HIV; 4) w patogenezie opisywanych zmian główne znaczenie ma niedobór witaminy D; 5) w terapii należy rozważyć protezowanie stawów biodrowych. Prawidłowa odpowiedź to:
163. 55
     wiosna 2015Leczenie antyretrowirusowe jest najczęściej terapią wieloletnią. Z powodów głównie działań ubocznych bądź nieskuteczności wirusowej leczenia istnieje nierzadko konieczność modyfikacji leczenia. Ze względu na ryzyko dużej nieskuteczności leczenia PTN AIDS nie zaleca połączeń niżej wymienionych leków jako jedynego połączenia w zestawie lekowym: 1) 1 lek z grupy NRTI i 1 NNRTI; 2) 1 NRTI i raltegrawir; 3) lamiwudyną + emtrycytabina + raltegrawir; 4) darunawir + rytonawir (dawka wspomagająca) + raltegrawir; 5) emtrycytabina + tenofovir. Prawidłowa odpowiedź to:
164. 56
     wiosna 2015Spośród podanych niżej stwierdzeń odnoszących się do oceny ryzyka wystąpienia chorób układu sercowo-naczyniowego (ch. USN) wskaż prawdziwe: 1) stosowanie abakawiru nie jest zalecane u pacjentów z ryzykiem wystąpienia ch. USN > 20%; 2) stosowanie niektórych inhibitorów proteazy (IP) może zwiększać ryzyko wystąpienia ch. USN poprzez niekorzystny wpływ na gospodarkę lipidową i wzrost insulinooporności; 3) ze względu na ryzyko interakcji nie można łączyć terapii IP z żadną ze statyn; 4) tenofowir może zwiększać ryzyko wystąpienia ch. USN w mechanizmie rozwoju przewlekłej choroby nerek spowodowanej krystalizacją leku w cewkach nerkowych; 5) ezetymib nie może być stosowany łącznie z nienukleozydowymi inhibitorami odwrotnej transkryptazy ze względu na interakcje. Prawidłowa odpowiedź to:
165. 58
     wiosna 2015W ostatnim okresie do leczenia antyretrowirusowego zostało zarejestrowane wiele nowych leków antyretrowirusowych. Z poniżej podanych wskaż inhibitory integrazy wirusa HIV: 1) cobicystat; 2) dolutegrawir; 3) elvitegrawir; 4) lersiweryna; 5) marawirok. Prawidłowa odpowiedź to:
166. 59
     wiosna 2015Od wielu lat w leczeniu antyretrowirusowym pacjentów zakażonych HIV wykonywane jest badanie genotypowania. Wykonanie tego badania jest czasem niemożliwe przed zmianą leczenia, w szczególności gdy poziom wiremii HIV jest poniżej progu detekcji lub potrzebna jest pilna zmiana terapii antyretrowirusowej w szczególności kiedy pacjent jest leczony antyretrowirusowo przed okresem, kiedy to badanie było dostępne. Wskaż właściwe stwierdzenia dotyczące tego badania: 1) w ocenie lekooporności mają znaczenie wszystkie archiwalne testy genotypowania pacjenta; 2) wykonanie genotypowania jest szczególnie wskazane w przypadku rozpoczynania pierwszej terapii inhibitorami proteazy; 3) stwierdzenie mutacji K65R jest zawsze przeciwwskazaniem do stosowania tenofowiru; 4) w pełni skuteczna wirusowo terapia antyretrowirusowa dwoma lekami nukleozydowymi i wspomaganym rytonawirem inhibitorem proteazy, nie świadczy o braku oporności na leki z grupy nukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy; 5) badanie genotypowania ma szczególne znaczenie po długiej przerwie w przyjmowaniu leków antyretrowirusowych. Prawidłowa odpowiedź to:
167. 60
     wiosna 2015W okresie ostrej choroby retrowirusowej następuje gwałtowne namnażanie się wirusa HIV do wartości przekraczających 100 milionów kopii/ml surowicy. Zakażeniu ulegają przede wszystkim komórki mające receptor CD4 +. Miejsce szczególnie intensywnej replikacji HIV stanowi tkanka limfatyczna. Obszarem największego zniszczenia limfocytów CD4 w ostrej fazie zakażenia jest tkanka chłonna przewodu pokarmowego. Skutkiem masywnej martwicy CD4 i uszkodzenia lamina propria (blaszka właściwa) w przewodzie pokarmowym są obserwowane różne zjawiska patologiczne, w tym translokacja bakterii jelitowych i ich składników. Uwzględniając powyższe fakty wskaż właściwe stwierdzenia: 1) nie ma określonych schematów terapeutycznych zalecanych dla ostrej/wczesnej choroby retrowirusowej; 2) biorąc jednak pod uwagę pojęcie „bariery genetycznej” wysokie prawdopodobieństwo przerwania terapii, lepszym rozwiązaniem jest wdrożenie PI aniżeli NNRTI; 3) uwzględniając wysokie wartości wiremii w ostrej infekcji retrowirusowej, należy rozważyć włączenie do schematu terapeutycznego leku z grupy inhibitorów integrazy; 4) ze względu na często występującą biegunkę w pierwotnej chorobie retrowirusowej i możliwość odwodnienia oraz uszkodzenia nerek, leczeniem z wyboru jest zastosowanie abakawiru, pamiętając o konieczności wstrzymania się z terapią do uzyskania ujemnego wyniku testu HLA B5701; 5) leczenie pierwotnej retrowirozy jest zawsze przeciwwskazane przy rozpoznaniu jednoczesnym gruźlicy. Prawidłowa odpowiedź to:
168. 61
     wiosna 2015Pacjent lat 22 zgłosił się do przychodni ze świeżo rozpoznanym zakażeniem HIV. Do zakażenia HIV doszło prawdopodobnie w drodze kontaktów homoseksualnych. W wykonanych badaniach dodatkowych wykazano poziom limfocytów CD4+ 350 komórek/mm3, poziom wiremii HIV 220 tys. kopii/mL, w rutynowych badaniach dodatkowych nie wykazano istotnych odchyleń. W badaniu genotypowania nie stwierdzono występowania mutacji warunkujących jakąkolwiek lekooporność. Pacjent dotychczas zdrowy nie podaje istotnych klinicznie dolegliwości. Pacjentowi zaproponowano leczenie TDF/FTC oraz newirapiną. Tolerancja leczenia dobra, pacjent deklaruje przyjęcie wszystkich zalecanych dawek leków antyretrowirusowych. W wykonanych badaniach kontrolnych po 6 tyg. leczenia antyretrowirusowego wykazano znaczące obniżenie wiremii HIV do poziomu 1 100 kopii/mL i wzrost poziomu limfocytów do 420 komórek na mm3. W 12 tygodniu terapii stwierdzono wzrost wiremii HIV do 11 500 kopii/mL oraz poziom limfocytów CD4 349/mm3. Pacjent zgłosił się na wizytę kontrolną celem omówienia wyników badań w 14 tyg. leczenia. Nadal nie podaje dolegliwości i twierdzi, że przyjmuje leki systematycznie. Właściwym postępowaniem leczniczym jest: 1) zmiana leczenia dopiero po uzyskaniu wyniku badania genotypowania; 2) bezzwłoczne wykonanie genotypowania; 3) bezzwłoczna zmiana leczenia bez wykonania genotypowania; 4) bezzwłoczna zmiana leczenia przed uzyskaniem wyniku genotypowania, ewentualna kontrola doboru leków antyretrowirusowych; 5) kontrola wiremii HIV po 2-6 tygodniach bez zmiany leczenia antyretrowirusowego. Prawidłowa odpowiedź to:
169. 62
     wiosna 2015W terapii antyretrowirusowej, najczęstszym obecnie powodem przerw w terapii jest decyzja samego pacjenta. Z poniższych stwierdzeń dotyczących przerywania terapii antyretrowirusowej wskaż fałszywe: 1) przerwanie (odstawienie) terapii ARV jest uzasadnione w każdym przypadku nieskuteczności wirusowej leczenia; 2) przerwanie leczenia lamiwudyną i/lub tenofowirem u pacjentów z koinfekcją wirusem HBV może powodować znaczący wzrost poziomu enzymów wątrobowych; 3) przerwa w leczeniu cART może prowadzić do szybkiego wystąpienia zespołu rekonstrukcji immunologicznej; 4) terapia przerywana jest zalecana przy poziomie limfocytów CD4+ powyżej 500/mm3; 5) przerwanie terapii zawierającej leki z grupy NNRTI może prowadzić do „funkcjonalnej monoterapii” gdyż aktywność tych leków utrzymuje się jeszcze przez dwa tygodnie lub dłużej po jej zakończeniu. Prawidłowa odpowiedź to:
170. 63
     wiosna 2015Tenofowir jest jednym z częściej stosowanych leków antyretrowirusowych. Z poniższych stwierdzeń dotyczących tego leku wskaż właściwe: 1) tenofowir w leczeniu ARV może powodować toksyczność mitochondrialną; 2) jednym z typowych działań niepożądanych jest występowanie niedokrwistości; 3) długoletnie stosowanie leku może prowadzić do odwapnienia kości; 4) stosowanie tenofowiru jest bezwzględnie przeciwwskazane w ciąży; 5) dawkowanie tenofowiru dwa razy na dobę w zmniejszonych dawkach jest wskazane przy znacznym obniżeniu klirensu kreatyniny. Prawidłowa odpowiedź to:
171. 64
     wiosna 2015Wiadomo jest, że stosowanie leków w trakcie ciąży, może być związane z działaniami ubocznymi dotyczącymi leczenia oraz z zagrożeniem dla samej ciężarnej i dziecka. Leczenie antyretrowirusowe kobiet ciężarnych spowodowało jednak znaczące obniżenie zakażeń wertykalnych. W ostatnich zaleceniach PTN AIDS 2014 dokonano aktualizacji zaleceń. Z poniższych stwierdzeń wskaż prawdziwe: 1) w przypadku planowania ciąży u pacjentki z poziomem limfocytów CD4 powyżej 350 komórek/mm3 leczenie należy bezwzględnie odroczyć do 2 trymestru ciąży; 2) nie zaleca się rozpoczynania leczenia NVP ze względu na ryzyko hepatotoksyczności; 3) preferowanym zestawem do rozpoczęcia leczenia, są zestawy oparte na leczeniu raltegrawirem w szczególności niskich poziomów wiremii HIV; 4) rozpoczynanie leczenia antyretrowirusowego jest bezwzględnie przeciwwskazane w pierwszym trymestrze ciąży w przypadku stwierdzenia poziomu limfocytów CD4+ 500 kom/mm3; 5) w przypadku niewykrywalnego poziomu wiremii HIV oraz poziomu limfocytów CD4 powyżej 1000 kom/mm3 należy wstrzymać się z kontynuacją leczenia do 3-go trymestru ciąży. Prawidłowa odpowiedź to:
172. 65
     wiosna 2015W rekomendacjach dotyczących zestawu leków w terapii antyretrowirusowej u pacjentów wcześniej nieleczonych od 2012 roku uwzględniono inhibitory integrazy. Wskaż alternatywne połączenia stosowania inhibitorów integrazy w rozpoczynaniu leczenia antyretrowirusowego uwzględnione w zaleceniach PTN AIDS obowiązujących w zaleceniach PTN AIDS 2014: 1) dolutegrawir + lamiwudyna + abakawir; 2) dolutegrawir + emtrycytabina + tenofowir; 3) raltegrawir + emtrycytabina + tenofowir; 4) elwitegrawir + darunawir+ rytonawir; 5) raltegrawir + darunawir + rytonawir. Prawidłowa odpowiedź to:
173. 67
     wiosna 2015W trakcie leczenia antyretrowirusowego FTC/TDF +DTG u 40-letniego pacjenta z zespołem wyniszczenia w przebiegu zakażenia HIV z wyjściową wartością limfocytów CD4+ 38 komórek/mm3, VL HIV RNA 110000 kopii/mL w 12 tygodniu leczenia pojawiła się polidypsja, poliuria oraz problemy zaburzenia utrzymywania równowagi. Pacjent nie gorączkuje. W badaniu przedmiotowym przeprowadzonym przez neurologa podejrzenie uszkodzenia móżdżku. Pacjent przyjmuje dodatkowo azytromycynę i biseptol w dawkach profilaktycznych oraz na stałe duże dawki niesterydowych leków przeciwzapalnych ze względu na nawracające bóle stawowe. Badania laboratoryjne wykazały CD4 98 komórek/mm3, VL HIV RNA 200 kopii/mL. Poziom kreatyniny 0,8 mg%, prawidłowy poziom mocznika w surowicy i obniżenie poziomu potasu do 2,79 mmol/L. W badaniu rezonansu magnetycznego mózgu stwierdzono zaniki podkorowe. Bez cech ogniskowego uszkodzenia OUN. Z poniższych stwierdzeń dotyczących dalszego postępowania z pacjentem wskaż właściwe: 1) zmiana leczenia ARV ze względu na możliwość występowania zespołu rekonstrukcji immunologicznej; 2) pilne uzupełnienie poziomu potasu; 3) odstawienie niesterydowych leków przeciwzapalnych; 4) ze względu na podejrzenie wystąpienia zespołu rekonstrukcji immunologicznej wskazana jest pilnie biopsja móżdżku; 5) konieczne jest pilne odstawienie leczenia dolutegrawirem i FTC. Prawidłowa odpowiedź to:
174. 68
     wiosna 2015Rylpiwiryna w ostatnich zaleceniach PTN AIDS 2014 jest lekiem zalecanym do rozpoczynania leczenia w grupie pacjentów nieleczonych uprzednio antyretrowirusowo. Wskaż właściwe stwierdzenia dotyczące zastosowania tego leku: 1) rylpiwiryna powinna być stosowana raz na dobę bez posiłku; 2) lek powinien być stosowany dwa razy na dobę z posiłkiem; 3) stosowanie leku nie jest zalecane w przypadku jednoczesnego stosowania inhibitorów pompy protonowej; 4) przed rozpoczęciem leczenia bezwzględnie wskazane jest oznaczenie tropizmu HIV; 5) rylpiwiryna jest zalecona szczególnie w grupie pacjentów z bardzo wysokim poziomem wiremii HIV. Prawidłowa odpowiedź to:
175. 2
     jesień 2014Zestawy leków antyretrowirusowych (ARV) zawierające wspomagane rytonawirem inhibitory proteazy (PI/r ) w porównaniu z zestawami uwzględniającymi inhibitory integrazy w połączeniu z dwoma lekami NRTI cechują się (zalecanymi jako preferowane i alternatywne do rozpoczynania leczenia ARV): 1) szybszym obniżeniem wiremii HIV; 2) szybszym powstawaniem mutacji warunkujących występowanie lekooporności; 3) dłuższym okresem półtrwania w surowicy; 4) niższą barierą genetyczną; 5) częstszym wywoływaniem biegunek. Prawidłowa odpowiedź to:
176. 3
     jesień 2014Pierwotne zakażenie retrowirusowe w okresie ostatnich lat było przedmiotem wielu badań klinicznych i obserwacyjnych. Wskaż właściwe stwierdzenia dotyczące leczenia w tym okresie zakażenia HIV: 1) wdrożenie terapii w przypadku ostrej choroby retrowirusowej zaleca się wtedy, kiedy wystąpią objawy definiujące AIDS; 2) należy koniecznie uzyskać potwierdzenie zakażenia testem WB; 3) stosowanie inhibitorów koreceptora CCR5 jest w tym przypadku bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na zwykle występujący w tym przypadku tropizm wirusa CCR4; 4) konieczne jest otrzymanie wyniku genotypowania przed rozpoczęciem stosowania jakichkolwiek leków antyretrowirusowych; 5) wdrożenie leczenia inhibitorami integrazy jest przeciwwskazane w tym okresie choroby ze względu na stwierdzoną zwiększoną częstość uszkodzeń włókien mięśniowych. Prawidłowa odpowiedź to:unieważnione
177. 36
     jesień 2014Spośród podanych poniżej badań dotyczących oceny zmienności genetycznej ocenę zmienności gospodarza (człowieka) stanowią: 1) zmienność w regionie kodowania IL28B; 2) delecja 32 par zasad w części kodującej CCR5 (Δ32 CCR5); 3) tropizm do koreceptorów CCR5 i CXCR4; 4) obecność wariantu HLA B*5701; 5) mutacja M184V. Prawidłowa odpowiedź to:
178. 39
     jesień 2014U 20-letniego mężczyzny hospitalizowanego z powodu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (pleocytoza = 115 kom/mm3, limfocyty 98%) rozpoznano ostrą chorobę retrowirusową (o.ch.r) w okresie przed serokonwersją. Oznaczono HIV RNA = 1920000 kopii/ml surowicy krwi i liczbę limfocytów CD4 = 352 kom/mm3. Spośród podanych poniżej stwierdzeń odnoszących się do opisanego przypadku wskaż prawdziwe: 1) należy zaproponować leczenie antyretrowirusowe (ART); 2) rozpoczęcie ART na tym etapie zakażenia stwarza szanse na uzyskanie wyleczenia funkcjonalnego; 3) warunkiem rozpoczęcia ART jest uzyskanie dodatniego wyniku testu western blot; 4) rozpoczęcie ART należy odroczyć do czasu ustąpienia zamian zapalanych w PMR; 5) w przypadku podjęcia decyzji o ART jednotabletkowy zestaw: tenofowir + emtrycytabina + efawirenz (Atripla) uważany jest za rozwiązanie preferowane. Prawidłowa odpowiedź to:
179. 40
     jesień 201450-letni mężczyzna z zakażeniem HIV rozpoznanym 15 lat temu, od 10 lat jest skutecznie leczony antyretrowirusowo. W ciągu całej historii leczenia poziom wiremii HIV przekroczył wartość 50 kopii/ml tylko 2 razy - 5 i 7 lat temu, w trakcie terapii uzyskano wzrost liczby limfocytów CD4 z 132 do 894 kom/mm3. Pacjent od 4 lat jest leczony zestawem tenofowir (TDF) + lamiwudyna (3TC) + darunawir/rytonawir (DRV/r), przyjmuje leki 2x dziennie. Obecnie zgłosił się na wizytę z prośbą o uproszczenie schematu terapeutycznego, najchętniej przyjmowałby tylko DRV/r 1 raz dziennie. Podaje, że przyczyną chęci zmiany terapii jest pogorszenie pamięci, uczucie dużego znużenia i trudności w koncentracji uwagi zwłaszcza wieczorem i wynikająca stąd obawa o pomijanie wieczornej dawki leków. Spośród podanych poniżej stwierdzeń odnoszących się do opisanego przypadku uzasadnione są: 1) bez zastrzeżeń można przychylić się do prośby pacjenta; 2) farmakokinetyka DRV/r nie pozwala na stosowanie 1x dziennie; 3) należy rozważyć zmianę zestawu uwzględniając zmianę inhibitorów odwrotnej transkryptazy; 4) ewentualna zmiana terapii powinna być poprzedzona oceną funkcji poznawczych i oceną obecności HIV RNA w płynie mózgowo-rdzeniowym; 5) efektywność dotychczasowego sposobu leczenia nakazuje bezwzględnie utrzymać dotychczasowy zestaw i sposób dawkowania. Prawidłowa odpowiedź to:
180. 41
     jesień 201430-letnia kobieta zakażona HIV od co najmniej 10 lat, od 5 lat leczona antyretrowirusowo (ARV), obecnie czwartym zestawem leków. Dwukrotnie zmieniano terapię ze względu na działania niepożądane i raz (trzeci) z powodu nieskuteczności wirusologicznej. Przy trzeciej zmianie (2 lata temu) wykonano test lekooporności stwierdzając obecność mutacji M184V warunkującej oporność na lamiwudynę (3TC) i emtrycytabinę (FTC) oraz K65R powodującą (w połączeniu z M184V) obniżoną wrażliwość na 3TC, FTC, tenofowir (TDF) i abakawir (ABC), jak również K103N odpowiedzialną za oporność wobec efawirenzu (EFV). Wówczas oznaczono również tropizm wirusa stwierdzając jego powinowactwo do CCR5. Obecnie pacjentka jest leczona azydotymidyną (AZT) ze stawudyną (d4T) w połączeniu z darunawirem wzmacnianym rytonawirem (DRV/r) i enfuwirtydem (ENV). Miesiąc temu wystąpił „blip” ze wzrostem wiremii HIV do 876 kopii/ml - wówczas ponownie wykonano genotypowanie nie stwierdzając żadnej mutacji. W kolejnym oznaczeniu - HIV RNA < 50 kopii/ml. Ze względu na niekorzystne zmiany w wyglądzie (cechy lipoatrofii) i uciążliwości wynikające ze stosowania ENV pacjentka oczekuje kolejnej zmiany terapii. Spośród podanych poniżej stwierdzeń odnoszących się do opisanego przypadku wskaż prawdziwe:
181. 42
     jesień 201454-letni otyły (BMI 35,5 kg/m2) mężczyzna, ze źle kontrolowaną cukrzycą typu 2 (poziom hemoglobiny glikowanej 8%) i świeżo rozpoznanym zakażeniem HIV. Oznaczono liczbę CD4 = 610 kom/mm3, poziom HIV RNA 17 000 kopii/ml. Spośród podanych poniżej stwierdzeń odnoszących się do opisanego przypadku wskaż prawdziwe: 1) brak jest wskazań do włączenia leczenia antyretrowirusowego (ART) na tym etapie zakażenia; 2) niezależnie od decyzji o włączeniu leczenia ART w ramach oceny stanu pacjenta w obecnym stadium zakażenia należy wykonać oznaczenie tropizmu HIV; 3) warunkiem rozpoczęcia leczenia ART jest uzyskanie prawidłowej kontroli glikemii; 4) warunkiem rozpoczęcia leczenia ART jest ocena funkcji nerek; 5) w przypadku podjęcia decyzji o leczeniu ART należy unikać stosowania abakawiru ze względu na wysoką liczbę limfocytów CD4. Prawidłowa odpowiedź to:
182. 45
     jesień 2014Spośród podanych poniżej stwierdzeń dotyczących programu zdrowotnego Ministra Zdrowia „Leczenie antyretrowirusowe osób żyjących z wirusem HIV w Polsce na lata 2012-2016” i danych dotyczących jego realizacji wskaż prawdziwe: 1) leczeniem antyretrowirusowym (ARV) są objęte wszystkie osoby spełniające kryteria medyczne przebywające w Polsce, niezależnie od statusu ubezpieczenia i pochodzenia; 2) programem objęte są wszystkie osoby, które wymagają podania leków ARV w ramach postępowania poekspozycyjnego po narażeniu na zakażenie HIV; 3) program obejmuje wszystkie świadczenia medyczne dotyczące pacjenta leczonego antyretrowirusowo; 4) zgodnie z założeniami Programu średni miesięczny koszt opieki nad jednym pacjentem szacowany jest na 3500 zł; 5) w roku 2013 leczonych ARV w Polsce było ponad 10000 osób. Prawidłowa odpowiedź to:
183. 46
     jesień 201432-letnia kobieta z zakażeniem HIV wykrytym przed 7 laty, od ponad 5 lat skutecznie leczona antyretrowirusowo (ARV), ostatnio zestawem tenofowir (TDF) + emtrycytabina (FTC) + atazanawir/rytonawir (ATV/r) - jest w 8 tyg. drugiej ciąży. Pierwsze dziecko, urodzone siłami natury 7,5 roku wcześniej, jest zakażone HIV. Spośród podanych poniżej stwierdzeń odnoszących się do opisanego przypadku wskaż prawdziwe: 1) należy przerwać leczenie ARV do czasu ukończenia I-go trymestru ciąży, a następnie przywrócić je; 2) należy zmienić ATV/r na inny inhibitor proteazy ze względu na wysokie ryzyko hiperblirubinemii u noworodka; 3) do stosowanego obecnie zestawu ARV należy bezwzględnie dołączyć zydowudynę (AZT); 4) zakażenie pierwszego dziecka urodzonego siłami natury jest wskazaniem do zakończenia obecnej ciąży cięciem cesarskim; 5) w przypadku skuteczności leczenia ARV przez cały okres ciąży, dziecko po urodzeniu powinno otrzymać zestaw leków stosowanych u matki przez 4 tygodnie. Prawidłowa odpowiedź to:
184. 49
     jesień 201426-letnia pacjentka została przyjęta do oddziału ginekologicznego z powodu masywnego krwawienia z dróg rodnych. W trakcie diagnostyki stwierdzono małopłytkowość - płytki krwi 16 x 109/l oraz rozpoznano zakażenie HIV. Po opanowaniu krwawienia chorą przeniesiono do oddziału zakaźnego, gdzie stwierdzono: hemoglobina 10,1 g/dl, leukocyty 4000/μl, płytki krwi 20 x 109/l limfocyty CD4 - 673 kom/μl, CD8 - 847 kom/μl, HIV RNA 3200 kopii/ml. Spośród podanych niżej stwierdzeń odnoszących się do opisanego przypadku wskaż prawdziwe: 1) brak jest wskazań do rozpoczynania leczenia antyretrowirusowego (ARV); 2) należy rozpocząć leczenie ARV, najlepiej zestawem zawierającym atazanawir; 3) należy przetaczać koncentrat krwinek płytkowych w ilościach i z częstotliwością zapewniającą utrzymanie płytek krwi na poziomie 25 x 109/l; 4) mechanizm działania steroidów w małopłytkowości osób zakażonych HIV polega na zmniejszeniu ekspresji antygenu CD4 na powierzchni płytek krwi i tym samym ogranicza ich rozpad i wydłuża przeżycie. Prawidłowa odpowiedź to:
185. 52
     jesień 2014Spośród podanych poniżej stwierdzeń odnoszących się do zespołu rekonstrukcji immunologicznej (ZRI) wskaż prawdziwe: 1) jednym z mechanizmów rozwoju ZRI jest upośledzona fagocytoza patogenów; 2) niektóre postaci ZRI mogą prowadzić do bezpośredniego zagrożenia życia; 3) ZRI może przybrać postać zapalenia jagodówki; 4) ZRI może przebiegać pod postacią trądu; 5) w przypadku ZRI w przebiegu postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii należy przerwać leczenie antyretrowirusowe. Prawidłowa odpowiedź to:
186. 80
     jesień 2014Marawirok, inhibitor wejścia HIV-1 do komórki gospodarza, jest skuteczny wobec wirusów wykorzystujących koreceptor CCR5. Zgodnie z wynikami badań towarzystwa EACS i PTN AIDS zalecają leczenie Marawirokiem pacjentów, u których wykryto subpopulację HIV-1 z tropizmem opisanym współczynnikiem FPR ≥ 10. W rutynowym oznaczaniu tego współczynnika stosuje się:
187. 104
     wiosna 2014Spośród podanych poniżej stwierdzeń odnoszących się do leków antyretrowirusowych (ARV) wskaż prawdziwe: 1) analogi nukleozydowe uniemożliwiają elongację HIV RNA; 2) nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy poprzez kompetycyjne wbudowanie w prowirusowe DNA uniemożliwiają powstawanie mostków stabilizujących podwójną nić DNA; 3) inhibitory proteazy HIV uniemożliwiają translację polipeptydu kodowanego przez gen gag-pol; 4) w przypadku rozpoczynania leczenia antyretrowirusowego na etapie ostrej choroby retrowirusowej włączenie do zestawu terapeutycznego inhibitora integrazy ma istotne znaczenie. Prawidłowa odpowiedź to:
188. 106
     wiosna 2014Spośród podanych poniżej stwierdzeń dotyczących działań niepożądanych leków antyretrowirusowych (ARV) wskaż prawdziwe: 1) wyłączenie ze stosowania stawudyny (d4T) i didanozyny (ddI) wyeliminowało ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej spowodowanej zahamowaniem aktywności mitochondrialnej γ-polimerazy DNA; 2) u pojedynczego pacjenta zaburzenia rozmieszczenia tkanki tłuszczowej przybierają postać albo lipoatrofii albo lipoakumulacji; 3) hepatotoksyczność newirapiny (NVP) związana jest z toksycznością mitochondrialną; 4) niestwierdzenie obecności allela HLA B*5701 jest równoznaczne z brakiem ryzyka wystąpienia reakcji nadwrażliwości na abakawir. Prawidłowa odpowiedź to:
189. 107
     wiosna 201439-letnia chora z zakażeniem HIV rozpoznanym w 1989 roku, skutecznie leczona antyretrowirusowo (ARV): abakawir+lamiwudyna+efawirenz; HIV RNA < 50 kopii/ml od ponad 6 miesięcy, CD4 154 kom/mm3, CD8 490 kom/mm3, zakażona HCV, z uzależnieniem mieszanym, na substytucji metadonem 130 mg/dobę, od ponad 11 miesięcy leczona p-prątkowo z powodu gruźlicy wielonarządowej została przyjęta do oddziału z powodu gorączki do 38 st. C trwającej od 3 dni z towarzyszącym kaszlem oraz nadżerki śluzówek jamy ustnej, gdzieniegdzie pokryte białym nalotem. Na podstawie wywiadów, badania przedmiotowego i wyników badań dodatkowych rozpoznano zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli oraz kandydozę jamy ustnej - włączono leczenie doksycykliną (7 dni) i flukonazolem (10 dni) uzyskując ustąpienie gorączki i poprawę stanu chorej. Ze względu na okresowe wymioty, które chora wiąże z przyjmowaniem leków p-prątkowych, wobec zakończonych 11 miesięcy terapii odstawiono rifamazid jednocześnie zmniejszając dawkę efawirenzu do 600 mg/d oraz metadonu do 100 mg/dobę. W dniu wypisu chora otrzymała kolejną dawkę pentamidyny w nebulizacji jako profilaktykę pierwotną PCP. Spośród opisanych powyżej działań odnoszących się do opisanego przypadku nieuzasadnione były: 1) zakończenie terapii p-prątkowej przed upływem 18 miesięcy; 2) zakończenie terapii flukonazolem po 10 dniach; 3) redukcja dawki efawirenzu; 4) redukcja dawki metadonu; 5) podanie pentamidyny u chorej skutecznie leczonej ARV. Prawidłowa odpowiedź to:
190. 108
     wiosna 201443-letni pacjent ze świeżo wykrytym zakażeniem HIV został przyjęty do oddziału z powodu osłabienia, stanów podgorączkowych i bólów głowy. Przy przyjęciu stan pacjenta dobry, nie stwierdzono nieprawidłowości w badaniu neurologicznym. W badaniu rezonansu magnetycznego (MR) mózgu Uwidoczniono obecność kilku zmian ogniskowych w obrębie mózgowia - największa w strukturach głębokich po stronie prawej otoczona rozległą strefą obrzęku uciskającego róg czołowy i trzon prawej komory bocznej. Sierp przemieszczony o około 3 mm na stronę lewą. Ponadto pozostałe - w górnej cz. okolicy ciemieniowej lewej, w okolicy skroniowej prawej, oraz w okolicy rogu potylicznego lewej komory bocznej. Po kontraście wyraźnie od obwodu wzmocniła się zmiana w strukturach głębokich, pozostałe słabo się wzmocniły. Włączono leczenie przeciwobrzękowe (dexaven, 20% mannitol) oraz pyrymetaminę 75 mg/dobę + sulfadiazynę 4000 mg/dobę + kwas folinowy 15 mg/dobę. Oznaczono liczbę limfocytów CD4 = 40 i CD8= 926 kom/mm3, HIV RNA w surowicy 750.000 kopii/ml. W 12 dobie terapii dołączono leczenie antyretrowirusowe (ARV) wg schematu: abakawir + lamiwudyna+ lopinawir/rytonawir. Po 4 tyg. wykonano kontrolne badanie MR … widoczna jest częściowa regresja zmian o charakterze ropni mózgu. Największe ognisko - w strukturach głębokich prawej półkuli wyraźnie zmniejszyło się i obecnie nie jest otoczone strefą obrzęku, ani nie powoduje efektu masy. Pozostałe dwa ogniska - w okolicy ciemieniowej i potylicznej lewej półkuli zmniejszyły się. W 8 tyg. od rozpoczęcia leczenia ARV chory był w dobrym stanie klinicznym, wiremia HIV była niewykrywalna, zaś liczba limfocytów CD4 wzrosła do 111 kom/mm3. Spośród podanych poniżej stwierdzeń odnoszących się do opisanego przypadku wskaż prawdziwe: 1) na podstawie przedstawionych danych nie można rozstrzygnąć o etiologii zmian w OUN; 2) możliwe jest, że opisywane zmiany odpowiadały wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML) i uległy regresji pod wpływem leczenia ARV; 3) pacjent wymaga stosowania profilaktyki PCP - kotrimoksazol 960 1x dziennie; 4) można zakończyć leczenie zmian w OUN (na etapie opisywanym w 8 tyg. od rozpoczęcia leczenia ARV); 5) ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu rekonstrukcji immunologicznej wskazane jest kontynuowanie leczenia dexavenem do momentu ostatecznego zakończenia terapii zmian w OUN. Prawidłowa odpowiedź to:
191. 109
     wiosna 201455-letni chory, z zakażeniem HIV rozpoznanym w trakcie diagnostyki hematologicznej, w czasie której rozpoznano rozlanego chłoniaka z dużych limfocytów B (DLBCL) CD20 (+). Oznaczono liczbę limfocytów CD4 =54 i CD8= 940 kom/µL oraz HIV RNA - 760 862 kopii/mL. Spośród podanych niżej stwierdzeń odnoszących się do opisanego przypadku wskaż prawdziwe: 1) należy bezzwłocznie rozpocząć chemioterapię, najlepiej z uwzględnieniem rytuksymabu; 2) należy bezzwłocznie rozpocząć cART, np. zestawem zawierającym tenofowir, emtrycytabinę i raltegrawir; 3) rozpoczęcie leczenia cART należy odroczyć do czasu zakończenia chemioterapii; 4) rozpoczęcie chemioterapii należy odroczyć do czasu uzyskania wzrostu liczby limfocytów CD4+ > 100 kom/µL; 5) ze względu na mielotoksyczność należy zrezygnować z profilaktyki pierwotnej PCP. Prawidłowa odpowiedź to:
192. 110
     wiosna 201421-letni mężczyzna z CD4= 23 kom/mm3 i HIV RNA = 1,78x107 kopii/ml zakończył leczenie ostrej fazy pneumocystozowego zapalenia płuc (PCP). Ze względu na cechy niewydolności oddechowej, w terapii stosowano kortykosteroidy - w 21 dniu terapii dawka wynosiła 20 mg prednizonu. Uzyskano całkowite ustąpienie objawów i normalizację obrazu w tomografii komputerowej klatki piersiowej. W drugim tygodniu leczenia PCP, rozpoczęto również leczenie antyretrowirusowe (ARV) zestawem tenofowir (TDF) + lamiwudyna (3TC) + efawirenz (EFV). Dalsze postępowanie powinno polegać na: 1) ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia zespołu rekonstrukcji immunologicznej - kontynuacji steroidoterapii do czasu uzyskania supresji replikacji HIV (niewykrywalne HIV RNA w surowicy krwi); 2) zastosowaniu terapii podtrzymującej (profilaktyki wtórnej) PCP do czasu uzyskania pierwszego wyniku potwierdzającego supresję replikacji HIV (niewykrywalne HIV RNA w surowicy krwi); 3) stosowaniu terapii podtrzymującej (profilaktyki wtórnej) PCP do czasu uzyskania wzrostu liczby limfocytów CD4 powyżej 200 kom/mm3 i utrzymywania się takich wartości przez co najmniej 3 miesiące; 4) wobec całkowitego ustąpienia objawów i uzyskania normalizacji obrazu radiologicznego brak jest wskazań do stosowania leczenia podtrzymującego (profilaktyki wtórnej) PCP; 5) ze względu na potencjalne sumowanie się nefrotoksyczności TDF i kotrimoksazolu w profilaktyce wtórnej PCP należy zastosować pentamidynę. Prawidłowa odpowiedź to:
193. 111
     wiosna 201454-letnia chora z koinfekcją HIV-HBV, uzależniona od opioidów, od 7 lat w abstynencji, od 3 lat skutecznie leczona antyretrowirusowo (ARV) zestawem tenofowir (TDF) + emtrycytabina (FTC)+ darunawir(DRV)/rytonawir(r): HIV RNA niewykrywalne, CD4 = 300 kom/mm3 (nadir CD4=34 kom/mm3) i z pełną kontrolą zakażenia HBV; HBsAg+; HBeAg/-/, HBeAb/-/, HBV DNA niewykrywalne. Została przyjęta do szpitala z powodu dekompensacji funkcji wątroby pod postacią wodobrzusza z towarzyszącą dusznością, żółtaczki (bilirubina 66 mmol/l) i epizodu fusowatych wymiotów w dniu poprzedzającym hospitalizację. Stwierdzono podwyższenie INR do 1,9 i obniżenie stężenia albumin w surowicy do 2,5 g/dl. Wykonano paracentezę i upuszczono 6 l płynu puchlinowego, w którym stężenie białka wynosiło 0,54 g/dl i w którym stwierdzono 150 leukocytów w mm3 oraz nie stwierdzono obecności komórek nowotworowych. Fusowate wymioty nie powtórzyły się w czasie 7-dniowej obserwacji, w badaniu gastroskopowym nie stwierdzono żylaków przełyku, obecne były cechy gastropatii wrotnej. Spośród podanych poniżej stwierdzeń odnoszących się do opisanego przypadku wskaż prawdziwe: 1) chorą należy kwalifikować do przeszczepienia wątroby (LTx); 2) z powodu spontanicznego zapalenia otrzewnej chora nie może być kwalifikowana do LTx; 3) do długoterminowej terapii należy dołączyć norfloksacynę; 4) ze względu na stopień zaawansowania choroby wątroby należy zamienić TDF na abakawir, a w celu zapewnienia kontroli zakażenia HBV dołączyć entekawir; 5) należy rozważyć zamianę DRV/r na lopinawir/r. Prawidłowa odpowiedź to:
194. 120
     wiosna 201456-letni chory zakażony HIV i HBV 3 miesiące temu rozpoczął leczenie antyretrowirusowe (ART) zestawem: tenofowir (TDF)+ lamiwudyna (3TC) + atazanawir (ATZ)/rytonawir (r). Uzyskano wynik lekooporności HIV (pobranie przed rozpoczęciem ART), zgodnie z którym nie stwierdzono mutacji warunkujących oporność na którykolwiek z leków antyretrowirusowych. W tabeli poniżej zestawiono wyniki badań dodatkowych przed rozpoczęciem ART [0] i po 3 miesiącach [po 3M] tego leczenia:   0  po 3M   Limfocyty CD4+[kom/mm3]  380  432   HIV RNA w surowicy [kopii/ml]  45.978  niewykrywalne   HBV DNA w surowicy [IU/ml]  6754  niewykrywalne   Fosforany w surowicy [mmol/l]  0,6  0,36   Glikemia [mmol/l]  4,34  4,67   Glikozuria [mmol/l]  niewykrywalna  1,3   eGFR [ml/min/1,73m2]  >60  42   Spośród podanych poniżej propozycji działań odnoszących się do opisanego przypadku wskaż prawdziwe: 1) należy przerwać ART do czasu powrotu do normy parametrów wydolności nerek; 2) należy zamienić TDF na abakawir; 3) należy zmodyfikować dawkę ATZ odpowiednio do eGFR; 4) należy rozważyć zamianę ATZ/r na efawirenz; 5) można zastosować monoterapię darunawirem/rytonawirem z dołączeniem entekawiru. Prawidłowa odpowiedź to:
195. 2
     jesień 2013Zalecenia postępowania z noworodkiem matki zakażonej HIV obejmują: 1) umycie i odśluzowanie noworodka bezpośrednio po urodzeniu; 2) podanie leków antyretrowirusowych w ciągu pierwszych 4 godzin po urodzeniu, nie później niż do ukończenia 48 godzin po urodzeniu; 3) zakaz karmienia piersią; 4) zaszczepienie p/wzw B i gruźlicy w I dobie życia; 5) zaszczepienie p/wzw B w I dobie życia. Prawidłowa odpowiedź to:
196. 3
     jesień 2013Odmatczyne zakażenie HIV wyklucza się na podstawie:
197. 22
     jesień 201331-letni mężczyzna, u którego zakażenie HIV wykryto w 2009 r. przez 4 lata nie zgłaszał się do lekarza, a w marcu 2013 r. został przyjęty do szpitala w stanie średniociężkim z gorączką, grzybicą jamy ustnej, bólem i pieczeniem przy połykaniu. W badaniach laboratoryjnych stwierdzono niedokrwistość, podwyższone stężenie białka ostrej fazy, leukocyturię; liczba limfocytów CD4 - 4 kom/µl , HIV RNA 1.382.405 kopii/ml. W posiewie krwi i moczu wyhodowano Salmonella enteritidis. Stosowano leczenie empiryczne ciprofloksacyną, a następnie celowane kotrimoksazolem. W endoskopii górnego odcinka przewodu pokarmowego stwierdzono obecność kremowo-białawych nalotów w przełyku, poza tym błona śluzowa przełyku, żołądka i opuszki dwunastnicy prawidłowa - zastosowano leczenie flukonazolem. W drugim tygodniu hospitalizacji włączono leczenie antyretrowirusowe: lamiwudyna, tenofowir, darunawir/rytonawir. Po 6 tygodniach uzyskano obniżenie liczby kopii HIV RNA do 922/ml, liczba limfocytów CD4 wynosiła 6 kom/µl. Pacjent zgłosił pogorszenie widzenia w oku prawym (OP) - w badaniu okulistycznym stwierdzono - w OP komora przednia z opalizującym płynem, liczne białe gwiazdkowate osady; od skroni rozległe pasmo bladej siatkówki ze zwężonymi naczyniami tętniczymi - martwica siatkówki. Spośród podanych poniżej stwierdzeń odnoszących się do opisanego przypadku wskaż prawdziwe: 1) zmiany dotyczące OP powstały najprawdopodobniej w przebiegu posocznicy salmonellozowej; 2) zmiany dotyczące OP odpowiadają ostrej martwicy siatkówki (acute retinal necrosis -ARN) w przebiegu zakażenia VZV; 3) zmiany dotyczące OP odpowiadają gwałtownie postępującej martwicy siatkówki (rapidly progressive herpetic retinal necrosis) w przebiegu zakażenia VZV; 4) zmiany dotyczące OP są typowe dla ocznej postaci zakażenia wirusem cytomegalii; 5) zmiany dotyczące OP są wyrazem zespołu rekonstrukcji immunologicznej; 6) zastosowane leczenie antyretrowirusowe cechuje niedostateczna skuteczność - należy je zintensyfikować. Prawidłowa odpowiedź to:
198. 24
     jesień 2013Planowane jest rozpoczęcie leczenia antyretrowirusowego (ART) u 36-letniego homoseksualnego mężczyzny, z przygodnymi kontaktami seksualnymi w wielu regionach świata. W badaniach dodatkowych stwierdzono: - HIV-1 RNA w surowicy = 147.876 kopii/ml, subtyp O; - liczba limfocytów CD4 = 530 kom/mm3; - obecność mutacji K65R. Pacjent sam wyraził wolę rozpoczęcia ART, deklaruje systematyczne przyjmowanie leków, ale najchętniej przyjmowałby terapię w formie jednej tabletki, raz dziennie (1/1). Spośród podanych poniżej stwierdzeń odnoszących się do opisanego przypadku wskaż prawdziwe: 1) można rozpocząć leczenie od połączenia 1/1 - tenofowir+emtrycytabina+efawirenz (TDF+FTC+EFV); 2) można rozpocząć leczenie od połączenia 1/1 - TDF+FTC+rylpiwiryna (RPV); 3) mutacja K65R warunkuje obniżenie wrażliwości na raltegrawir (RTL); 4) warunkiem koniecznym do rozpoczęcia leczenia jest oznaczenie tropizmu HIV; 5) z pacjentem należy jeszcze raz przedyskutować decyzję rozpoczęcia leczenia, gdyż brak jest możliwości zastosowania terapii w formie 1/1. Prawidłowa odpowiedź to:
199. 26
     jesień 2013Wskaż właściwe zestawienie mutacji, materiału i leku: 1) K103N - HIV1 RNA - etrawiryna; 2) rs12979860 CC - HCV RNA genotyp 1 lub 4- Pegylowany interferon alfa; 3) M174V - HBV DNA - lamiwudyna; 4) B*5701 - HIV1 RNA - abakawir; 5) tropizm do ko-receptora CCR5 - DNA pacjenta - marawirok. Prawidłowa odpowiedź to:
200. 27
     jesień 2013Spośród podanych poniżej informacji dotyczących leków antyretrowirusowych (ARV) wskaż prawdziwe: 1) fenotypowa oporność na inhibitory enzymu przepisującego informację z HIV RNA na DNA, niebędące analogami nukleozydowymi, może rozwinąć się już przy powstaniu pojedynczej mutacji HIV; 2) ze względu na ryzyko hepatotoksyczności jednego z nienukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy nie należy rozpoczynać od niego terapii u kobiet z liczbą limfocytów CD4 >250 kom/mm3; 3) inhibitory enzymu HIV wbudowującego prowirusowe DNA w DNA gospodarza cechuje wysoka bariera genetyczna; 4) inhibitory proteazy HIV podobnie jak inhibitory proteazy HCV cechuje niska bariera genetyczna; 5) inhibitory proteazy HIV wzmacniane rytonawirem zwiększają ryzyko krwawień u chorych z hemofilią. Prawidłowa odpowiedź to:
201. 28
     jesień 2013U 36-letniego mężczyzny zakażonego HIV, od 5 tygodni leczonego z powodu toksoplazmozy ośrodkowego układu nerwowego (toxo OUN) pyryme-tamią z sulfadiazyną, stwierdzono obniżenie liczby płytek z 324 x 109/l do 37x109/l. Na skutek prowadzonej terapii po 2 tygodniach stwierdzono ustąpienie niedowładu lewostronnego i regresję zmiany w rezonansie magnetycznym OUN. Chory do czasu rozpoznania toksoplazmozy OUN nieregularnie przyjmował leki antyretrowirusowe (ART) i w momencie obecnej hospitalizacji liczba limfocytów CD4 wynosiła 67 kom/mm3, a HIV RNA w surowicy 3450 kopii/ml. Pacjent wymaga pilnej ekstrakcji zęba. Spośród podanych poniżej działań konieczne są: 1) zakończenie leczenia przeciw toxo OUN; 2) czasowe przerwanie leczenia przeciw toxo OUN; 3) zmiana dotychczasowego leczenia na terapię podtrzymującą polegającą na stosowaniu kotrimoksazolu 960 1x dziennie; 4) przetoczenie masy płytkowej przed ekstrakcją zęba; 5) optymalizacja ART. Prawidłowa odpowiedź to:
202. 29
     jesień 2013Spośród podanych poniżej stwierdzeń odnoszących się do stosowania małych dawek rytonawiru (md-rtv) w połączeniu z inhibitorami proteazy (PI) HIV wskaż prawdziwe: 1) Md-rtv zmieniają metabolizm innych PI w mechanizmie indukcji izoenzymu CYP3A4; 2) Md-rtv zmieniają metabolizm innych PI w mechanizmie hamowania izoenzymu CYP3A4; 3) połączenie PI z md-rtv zwiększa częstość występowania i nasilenie działań niepożądanych PI; 4) połączenie PI z md-rtv zmniejsza ryzyko wystąpienia mutacji HIV warunkujących oporność wobec PI; 5) połączenie PI z md-rtv korzystnie wpływa na stężenia lipidów krwi. Prawidłowa odpowiedź to:
203. 30
     jesień 2013U 56-letniego mężczyzny z hiperlipidemią mieszaną, od 5 lat skutecznie leczoną lowastatyną, od 2 lat leczonego amiodaronem z powodu komorowych zaburzeń rytmu w przebiegu kardiomiopatii pozawałowej, planowane jest rozpoczęcie leczenia antyretrowirusowego (ARV). Liczba limfocytów CD4 = 367 kom/mm3, HIV RNA = 786.000 kopii/ml. Spośród podanych poniżej zestawów leków ARV przeciwwskazane bądź niezalecane są: 1) abakawir + lamiwudyna + darunawir/rytonawir; 2) abakawir + lamiwudyna + efawirenz; 3) tenofowir + emtrycytabina + rilpiwiryna; 4) tenofowir + emtrycytabina + lopinawir/rytonawir; 5) tenofowir + emtrycytabina + raltegrawir. Prawidłowa odpowiedź to:
204. 35
     jesień 2013Trzema działaniami niepożądanymi obserwowanymi podczas terapii trójlekowej z inhibitorami proteazy u chorych leczonych z powodu przewlekłego zapalenia wątroby typu C, które najczęściej powodują redukcję dawek leków lub przerwanie terapii są: 1) depresja;          4) niedokrwistość; 2) zmiany skórne;        5) zaburzenia smaku; 3) neutropenia;        6) małopłytkowość. Prawidłowa odpowiedź to:
205. 40
     jesień 2013Zgodnie z aktualną rejestracją inhibitorów proteazy pierwszej generacji stosowanych w terapii trójlekowej zakażeń HCV, wspólnymi ich cechami są wszystkie wymienione poniżej, z wyjątkiem:
206. 88
     jesień 2013Wyniki kilkuletnich obserwacji dowodzą, że ok. 4-8% osób rasy kaukaskiej, leczonych abakawirem wykazuje nadwrażliwość na ten lek. Dlatego przed inicjacją terapii należy wykonać testy identyfikujące tę grupę pacjentów. Stosowany test to:
207. 47
     wiosna 2013Planując strategię leczenia pacjenta zakażonego HIV-1, z koinfekcją HCV, lekarz zlecił typowanie HLA (identyfikacja pacjentów z allelem B* 5701) oraz oznaczenie polimorfizmu regionu rs1297986. Do badania należy pobrać krew:
208. 48
     wiosna 2013Tropizm - tu: zdolność wirusa do wykorzystywania specyficznych receptorów na powierzchni komórki gospodarza - zaleca się oznaczać przed leczeniem zakażenia wirusem:
209. 76
     wiosna 2013Trzema działaniami niepożądanymi obserwowanymi podczas terapii trójlekowej z inhibitorami proteazy u chorych leczonych z powodu przewlekłego zapalenia wątroby typu C, które najczęściej powodują redukcję dawek leków lub przerwanie terapii są: 1) depresja;            4) małopłytkowość; 2) zmiany skórne;          5) neutropenia; 3) zaburzenia smaku;       6) niedokrwistość. Prawidłowa odpowiedź to:
210. 77
     wiosna 2013Zgodnie z aktualną rejestracją inhibitorów proteazy pierwszej generacji stosowanych w terapii zakażeń HCV, wspólnymi ich cechami są wszystkie wymienione poniżej, z wyjątkiem:
211. 81
     wiosna 2013W rekomendacjach dotyczących preferowanego zestawu leków w terapii antyretrowirusowej u pacjentów wcześniej nie leczonych, od 2012 roku uwzględniono inhibitory integrazy. Wskaż zalety stosowania raltegrawiru w porównaniu z innymi preferowanymi w tej terapii lekami: 1) wysoka skuteczność i szybsze obniżenie replikacji wirusa w porównaniu z EFV; 2) małe ryzyko zaburzeń metabolicznych; 3) potencjalne małe interakcje lekowe (bez istotnego wpływu na cyt P450); 4) niska bariera genetyczna; 5) dawkowanie 2 razy na dobę. Prawidłowa odpowiedź to:
212. 82
     wiosna 2013Rylpiwiryna jest jednym z ostatnio zarejestrowanych leków antyretrowirusowych. Wskaż właściwe stwierdzenia dotyczące tego leku: 1) rylpiwiryna jest inhibitorem proteazy; 2) lek powinien być stosowany dwa razy na dobę z posiłkiem; 3) lek jest przeciwwskazany u pacjentów z wyjściowym poziomem limfocytów CD4 poniżej 200 komórek/µl; 4) przed rozpoczęciem leczenia bezwzględnie wskazane jest oznaczenie tropizmu HIV; 5) rylpiwiryna jest przeciwwskazana u pacjentów z niewydolnością nerek. Prawidłowa odpowiedź to:
213. 83
     wiosna 2013W trakcie terapii antyretrowirusowej nierzadko dochodzi do konieczności modyfikacji dawkowania leków ze względu na współistniejącą niewydolność nerek. Z poniżej wymienionych wybierz leki antyretrowirusowe, które wymagają zmiany dawkowania przy klirensie kreatyniny poniżej 50 ml/min: 1) sakwinawir;            4) lamiwudyna; 2) darunawir;            5) tenofowir; 3) abakawir;           6) atazanawir. Prawidłowa odpowiedź to:
214. 84
     wiosna 2013Leczenie antyretrowirusowe kobiet ciężarnych spowodowało znaczące obniżenie zakażeń wertykalnych. Z poniższych stwierdzeń wybierz prawdziwe: 1) należy unikać EFV, szczególnie w I trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenności oraz ddI lub d4T ze względu na toksyczność leku; 2) nie zaleca się rozpoczynania leczenia NVP ze względu na ryzyko hepatotoksyczności; 3) preferowanym zestawem NRTI jest AZT/3TC ze względu na udokumentowaną badaniami klinicznymi (ACTG 076) skuteczność AZT i wiele pozytywnych doświadczeń dotyczących stosowania AZT/3TC; 4) ze względu na małe doświadczenie w stosowaniu TDF i możliwy wpływ na kości u płodu, nie zaleca się rozpoczynania terapii tym lekiem, ale jeśli ciężarna przyjmowała go tej pory - leczenie może być kontynuowane; 5) z powodu braku dostatecznych badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania - zaleca się stosowanie DRV, ATV, TPV ze szczególną ostrożnością i tylko w wyspecjalizowanych ośrodkach. 6) leczenie antyretrowirusowe jest bezwzględnie przeciwwskazane w pierwszym trymestrze ciąży. Prawidłowa odpowiedź to:
215. 95
     wiosna 2013W kolumnie „a” wymieniono mutacje osobnicze wpływające na przebieg zakażeń wirusowych, a w kolumnie „b” możliwości ich terapii:    a          b 1. HLA B*5701   1. nadwrażliwość na abakawir 2. ∆ 32CCR5   2. nadwrażliwość na newirapinę 3. HLA B72    3. mniejsza podatność na zakażenie HIV 4. rs12979860   4. skuteczność terapii marawirokiem          5. skuteczność leczenia zakażenia HCV interferonem alfa          6. ryzyko rozwoju zapalnego zespołu rekonstrukcji immunologicznej Podaj poprawne zestawienie:
216. 99
     wiosna 2013Spośród podanych poniżej stwierdzeń odnoszących się do stosowania małych dawek rytonawiru (md-rtv) w połączeniu z inhibitorami proteazy (PI) HIV wskaż prawdziwe: 1) md-rtv przyspieszają metabolizm innych PI; 2) takie połączenie skutkuje niższą częstością występowania i mniejszym nasileniem działań niepożądanych; 3) md-rtv umożliwiają wydłużenie odstępów pomiędzy kolejnymi dawkami leków; 4) połączenie PI z md-rtv zmniejsza ryzyko wystąpienia mutacji warunkujących oporność wobec PI; 5) połączenie PI z md-rtv korzystnie wpływa na stężenia lipidów krwi. Prawidłowa odpowiedź to:
217. 100
     wiosna 2013U 56-letniego mężczyzny, dotychczas zdrowego, wykryto zakażenie HIV i w badaniach oceniających zaawansowanie zakażenia i wskazania do terapii antyretrowirusowej (ART) stwierdzono m.in.: - w kilkukrotnych pomiarach ciśnienia tętniczego krwi uzyskano wartości w przedziale 145/100 mmHg - 170/120 mmHg; - stężenie cholesterolu całkowitego(TCh) - 10,65 mmol/l, LDL-chol - 3,01 mmol/l, triglicerydów (TG) 5,6 mmol/l; - liczba limfocytów CD4 = 498 kom/mm3, HIV RNA 1600 kopii/mL - obecność HLA B*5701. Spośród wymienionych poniżej działań podjętych u pacjenta wskaż uzasadnione: 1) zalecenie modyfikacji stylu życia - zwiększenie aktywności fizycznej, zastosowanie diety o obniżonej zawartości tłuszczów; 2) poinformowanie pacjenta, że celem jest osiągnięcie stężenia TCh < 5,5 mmol/l, LDL-chol < 3 mmol/l i TG < 3 mmol/l; 3) włączenie do terapii simwastatyny; 4) próba odczulania na abakawir; 5) włączenie ART. Prawidłowa odpowiedź to:
218. 103
     wiosna 2013W kolumnie „I” wymieniono leki antyretrowirusowe, a w kolumnie „II” elementy ich charakterystyki. Wskaż prawidłowe zestawienia:   I - lek         II - charakterystyka 1. elwitegrawir    a. korzystniejszy profil farmakokinetyczny przy połączeniu z rytonawirem 2. marawirok     b. uniemożliwienie konformacji gp41 3. enfuwirtyd     c. wiąże się z ko-receptorem CCR5 4. darunawir     d. stosowanie związane z ryzykiem wystąpienia toksyczności mitochondrialnej 5. stawudyna     e. blokowanie integrazy           f. niekompetycyjnie uniemożliwia powstanie HIV DNA Prawidłowa odpowiedź to:
219. 105
     wiosna 201346-letni mężczyzna, aktywny zawodowo, dużo podróżujący został przyjęty z powodu pogorszenia widzenia pod postacią zamglenia i mroczka centralnego, które zauważył 2 tygodnie wcześniej w oku prawym, a 3 dni później również w oku lewym. W badaniu - obie źrenice szerokie, z bardzo leniwą reakcją na światło, w siatkówce obu oczu, obwodowo i centralnie stwierdzono obecność licznych biało-żółtawych wysięków z towarzyszeniem wybroczyn, obrzęk plamki oka prawego oraz wysięk w ciele szklistym w tym oku. Pacjent bardzo nieregularnie przyjmował leki antyretrowirusowe (ARV), a z powodu bardzo dobrego ogólnego samopoczucia, pomimo zaleceń nie przyjmował profilaktyki zakażeń oportunistycznych. Dwa miesiące przed obecną hospitalizacją, po uzyskaniu wyników badań wskazujących na bardzo znaczne niedobory odporności (liczba limfocytów CD4 = 15 kom/mm3) i wysoki poziom wiremii HIV = 3,56x105 kopii HIV RNA/mL, zmieniono zestaw leków ARV na tenofowir+emtrycytabina+darunawir/rytonawir, który chory przejęty swoim stanem zdrowia przyjmował bardzo skrupulatnie. W badaniach przy przyjęciu do szpitala liczba CD4- 166 kom/mm3, wiremia HIV <40 kopii/mL. Spośród podanych poniżej stwierdzeń odnoszących się do opisanego przypadku wskaż prawdziwe: 1) obserwowane zmiany powstały najprawdopodobniej w przebiegu ocznej postaci toksoplazmozy; 2) obserwowane zmiany są najprawdopodobniej wyrazem ocznej postaci zakażenia wirusem cytomegalii; 3) obserwowane zmiany są najprawdopodobniej wyrazem ocznej postaci zakażenia Pneumocystis jiroveci; 4) obserwowane zamiany są związane z nieprzyjmowaniem chemioprofilaktyki zakażeń oportunistycznych; 5) podanie steroidów stwarza szanse na ograniczenie niektórych elementów obserwowanych zmian. 6) leczenie etiotropowe prowadzone przez 4-6 tyg. u większości pacjentów powoduje całkowitą regresję zmian i wyleczenie. Prawidłowa odpowiedź to: